Sinds 3 februari heeft David Weytsman het voorzitterschap van het OCMW van Brussel, het grootste van het land, overgenomen. Met een resoluut liberale aanpak wil hij de instelling opnieuw focussen op haar eerste opdracht: individuele hulp en sociale emancipatie. Interview.
Waarom heeft u gekozen voor het voorzitterschap van het OCMW?
We hebben campagne gevoerd rond essentiële thema’s: veiligheid, netheid, werk, sociale emancipatie. Na onze historische score moesten deze prioriteiten centraal staan in de legislatuur. Veiligheid valt onder de burgemeester, dus wilde ik werk, gezondheid, rustoorden, huisvesting, inschakeling, hulp aan gezinnen en daklozen in handen nemen. Zoveel domeinen waar bijstand plaats moet maken voor verdienste, inzet en emancipatie. Het OCMW moet opnieuw een springplank naar onafhankelijkheid worden, geen loket voor herverdeling.
Als kopman van de liberalen in de Stad geeft dit voorzitterschap me ook een transversale kijk op het beleid in Brussel. David Leisterh en Georges-Louis Bouchez willen dat we op alle fronten efficiënt zijn. Dat is precies wat we aan het opzetten zijn.
Het meerderheidsakkoord benadrukt de begeleiding naar werk. Doet het OCMW dat vandaag niet genoeg?
De 3.000 medewerkers van het OCMW leveren opmerkelijk werk, maar de instelling moet opnieuw gefocust worden op haar fundamentele rol: begunstigden helpen hun autonomie terug te vinden. OCMW’s kunnen niet langer louter sociale vangnetten zijn, ze moeten springplanken worden naar werk en onafhankelijkheid.
Tien jaar geleden hielp het OCMW van Brussel nog 1.000 mensen per jaar om werk te vinden. Dat cijfer is gehalveerd. We moeten die dynamiek nieuw leven inblazen en meer openen naar de privésector, waar een enorme vraag is. Sommige restaurants sluiten wegens personeelstekort. We moeten mensen die werk zoeken in contact brengen met bedrijven die hen nodig hebben.
"Focussen op het essentiële", betekent dat het opgeven van bepaalde activiteiten?
Uiteraard. Een OCMW moet zich richten op individuele sociale hulp en arbeidsinschakeling. Te vaak heeft men van het OCMW een tentakelbestuur willen maken, dat zich inlaat met zaken die niet tot zijn bevoegdheid horen. We gaan samen met de directies orde stellen om onze acties te herfocussen en te schrappen wat er niet toe behoort.
Daarnaast is de budgettaire situatie zorgwekkend. Ik wil een OCMW dat met strengheid beheerd wordt, als een goede huisvader. Wat er in Anderlecht is gebeurd, is een absoluut schandaal. Ik zal de interne controles versterken om elke afwijking te vermijden.
Tot slot bestaat er dubbel werk tussen het OCMW en Brucity (de gemeentelijke administratie). Die overlappingen kosten veel en bezwaren het beheer. Daar gaan we orde in brengen.
U wilt ook de sociale uitkeringen sterker aan voorwaarden koppelen. Waarom?
Sociale hulp moet een hefboom zijn naar emancipatie, geen onbepaald inkomen.
Uitkeringen moeten voorbehouden worden voor wie ze echt nodig heeft. Maar ze moeten ook gepaard gaan met inspanning. Ik wil dat een OCMW-begunstigde die geen van onze talen spreekt, verplicht wordt Frans of Nederlands te leren. Een opleiding volgen, zich voorbereiden op een beroep, deelnemen aan een inschakelingstraject: dat alles moet de norm worden.
Het Arizona-akkoord gaat in die richting, en we zullen het met ambitie toepassen. Sociale hulp moet een springplank zijn, geen fataliteit.