„Long covid is een ziekte die nog te weinig gekend is en waarvan de gevolgen niet alleen de gezondheid treffen, maar ook school, werk en solidariteit. Met haar 53 aanbevelingen geeft de vandaag goedgekeurde tekst de regeringen een routekaart om de zorg voor patiënten te verbeteren“, benadrukt Anne-Charlotte d’Ursel, senator die het initiatief voor de resolutie nam.
In België geeft 4,2% van de personen van 15 jaar en ouder aan te lijden aan long covid, volgens de gezondheidsenquête 2023-2024 van Sciensano. Dat is ongeveer 1 op de 25 personen. Achter dit cijfer schuilen zeer concrete situaties: een leerling die een volledige schooldag niet meer kan volgen, een werknemer wiens concentratie instort, een ouder wiens ziekte het dagelijkse leven met de kinderen bemoeilijkt.
„Voor velen behoort Covid tot het verleden. Voor patiënten met long covid bepalen de gevolgen nog elke dag. Ze moeten gehoord, doorverwezen en behandeld worden. Na maanden werk en hoorzittingen met artsen, onderzoekers en patiëntenverenigingen moeten deze 53 aanbevelingen gehoord worden“, verklaart ze.
Meer dan 200 symptomen werden geïnventariseerd: aanhoudende vermoeidheid, kortademigheid, pijn, slaapstoornissen, geheugen- en concentratieproblemen,… Al deze uiteenlopende signalen maken de ziekte moeilijk te detecteren, wat leidt tot een echte medische zwerftocht voor patiënten die al sterk verzwakt, vaak gestigmatiseerd en erg eenzaam zijn.
Long covid kan de autonomie verminderen, de inkomsten verzwakken en het gezinsleven overhoop gooien. Op het werk kan het leiden tot afwezigheden, verminderde werkuren of een onderbreking van de beroepsactiviteit. In haar rapport van 2026 stelt de OESO vast dat beschikbare studies wijzen op een verstoring van de tewerkstelling bij ongeveer 1 op de 5 getroffen werknemers.
De resolutie pleit voor geleidelijke aanpassingen van taken en werkuren, en voor een betere afstemming tussen de patiënt, zijn behandelende arts, de arbeidsarts en het ziekenfonds.
„Achter een werkonderbreking schuilt soms iemand die wil hervatten, maar wiens vermogens van dag tot dag schommelen. Een duurzame terugkeer vereist individuele begeleiding. De hoorzittingen toonden de noodzaak aan om rekening te houden met alle gevolgen van de ziekte, ook voor naasten“, legt de senator uit.