Als schepen van de gemeente Silly is Violaine Herbaux ook voorzitter van het ONE, het Office de la Naissance et de l’Enfance. Onderwijs, kinderopvang en gezondheid zijn haar bevoegdheden sinds 2017. Daarnaast is ze adviseur bij het Voorzitterschap over diezelfde thema's. Vandaag geeft ze zichzelf nieuwe uitdagingen.
Je bent net aangeduid als lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen, lonkt de post van burgemeester?
Uiteraard. Lijsttrekker zijn betekent niet alleen een team leiden om een verkiezingscampagne te winnen, maar ook, en vooral, aanvaarden en willen dat je een team leidt in het gemeentebestuur. Als 1ste schepen vervang ik de huidige burgemeester, Christian Leclercq (die in oktober 2024 geen kandidaat meer zal zijn), bij zijn afwezigheden. Dat is een opdracht die ik met enthousiasme en ernst opneem. Bovendien voel ik me diep verbonden met en geworteld in mijn dorp. Het gaat om een lokale verankering die verschillende generaties teruggaat. Samen met mijn team wil ik blijven waken, niet alleen over de ontwikkeling van onze gemeente zodat het er altijd goed leven is, maar ook over het gebruik van de openbare middelen om de koopkracht van iedereen te vrijwaren.
Je bent ook federaal kandidate, wat zijn daar je prioriteiten?
Er zijn er meerdere. Ten eerste, de verhoging van de koopkracht en de verlaging van de belasting voor wie werkt. Dat is een absolute noodzaak als we werk willen stimuleren en mensen uit de bijstand willen halen. Vervolgens, de strijd tegen de arbeidsschaarste. We moeten werkloosheidsuitkeringen beperken in tijd, de begeleiding van werkzoekenden hervormen en maatregelen nemen tegen de voortdurende stijging van het aantal langdurig zieken. Tot slot, gezondheid en meer bepaald de toegang tot innovatieve behandelingen. Er verstrijken gemiddeld 534 dagen tussen het verkrijgen van de marktvergunning en de terugbetaling, waarmee België de 23e plaats inneemt op Europees niveau. Bovendien is slechts 1 op 2 geneesmiddelen die een marktvergunning kregen, beschikbaar voor patiënten. We moeten het Belgische systeem voor het op de markt brengen van geneesmiddelen herzien, de Commissie Tegemoetkoming Geneesmiddelen hervormen en de administratieve procedures vereenvoudigen.
Je bent voorzitter van het ONE, wat zijn de uitdagingen?
Ik herinner me nog mijn eerste raad van bestuur. Ik was erg onder de indruk. Er zaten heel wat mensen rond de tafel en de kennis van de leden over de sector was van hoog niveau. Ik moest me snel vertrouwd maken met de organisatie van de diensten, met het jargon, enzovoort. 7 jaar later denk ik de werkingswijzen, de troeven maar soms ook de zwakke punten van de structuur goed te kennen.
Zo moet het ONE zich blijven moderniseren en aanpassen, niet alleen aan de nieuwe opdrachten die het na diverse hervormingen kreeg toegewezen, maar ook aan de maatschappelijke uitdagingen. De raad van bestuur zal het Office verder begeleiden in zijn ontwikkeling om de efficiëntie en de kwaliteit van de diensten te verbeteren.
De creatie van nieuwe opvangplaatsen voor jonge kinderen moet een topprioriteit blijven. Er zijn nog te weinig opvangplaatsen in de Federatie Wallonië-Brussel. De overheid (die subsidieert) speelt haar rol. Maar vandaag moeten we vaststellen dat bepaalde modellen hun limiet hebben bereikt. Daarom zijn publiek-private partnerships en investeringen van bedrijven in de sector een kans die we moeten benutten om het opvangaanbod te diversifiëren en te verhogen.
De Buitenschoolse Opvang (ATL), de derde leefomgeving van het kind, moet meer ondersteund worden. Dit vereist in de eerste plaats steun voor werkgelegenheid, opleiding en stabiele arbeidscontracten. Er moet een evenwicht gevonden worden tussen toegankelijkheid en kwaliteit. We moeten opletten dat we niet vervallen in “alles gratis”, wat helaas niet altijd garant staat voor kwaliteitsvolle diensten.
Tot slot moet het ONE naast gezinnen en kinderen in een kwetsbare situatie staan. Het ONE speelt een belangrijke rol vanaf de prenatale begeleiding, maar ook in de ontwikkeling van het kind. Als schepen van onderwijs heb ik helaas al te vaak beroep moeten doen op de teams van SOS Enfant (die situaties behandelen waarbij kinderen slachtoffer zijn van fysieke, psychologische, seksuele of institutionele mishandeling of verwaarlozing). Deze teams op het terrein zijn essentieel en we moeten hen de middelen geven om hun rol in de beste omstandigheden uit te oefenen.
Gezinsleven en politiek engagement combineren, is dat gemakkelijk? Wat is jouw recept?
Laten we eerlijk zijn: het combineren van gezinsleven en beroepsleven (politiek of niet) blijft een lastige oefening. Maar zoals ik vaak herhaal, het is een kwestie van organisatie, prioriteiten stellen en steun van het gezin. Ik heb het geluk te kunnen rekenen op een zeer hechte en verbonden familie. Ik reserveer momenten voor politiek en andere voor het gezin. Ik vermijd ook om me te laten meesleuren door overbodige zaken, om me op het essentiële te concentreren. Tot slot houd ik me zoveel mogelijk weg van sociale media en van elke vorm van negativiteit die mijn moreel en gemoedsrust zou kunnen aantasten.