Deze week richten we de blik op de provincie Waals-Brabant. Op 26 maart legde mevrouw Laurence Rotthier de eed af als provincieraadslid en gaf ze de burgemeesterssjerp door aan mevrouw Virginie Hermans-Poncelet.
Na meer dan vijfentwintig jaar engagement op gemeentelijk niveau, gaat ze vandaag een nieuwe uitdaging aan, die ze met kalmte en oprechte nieuwsgierigheid benadert. Interview.
Laurence, van harte gefeliciteerd met je nieuwe functie! Dit is duidelijk het resultaat van een lang parcours van politiek engagement op gemeentelijk niveau in Lasne: twaalf jaar schepen, vervolgens bijna veertien jaar burgemeester, en recent ben je toegetreden tot het provinciecollege als opvolger van de heer Christophe Dister. Kun je terugblikken op je parcours?
Zeker. Ik herinner me nog de dag waarop ik voor het eerst als verkozene de deur van het gemeentehuis opende. Ik was zo enthousiast om mijn nieuwe verantwoordelijkheden te ontdekken en actief deel te nemen aan het leven, het beheer en de toekomst van mijn dorp. Twaalf jaar lang had ik het geluk verantwoordelijk te zijn voor essentiële domeinen zoals onderwijs, jeugd, milieu... Twaalf jaren die me, zowel menselijk als professioneel, enorm veel geleerd hebben over de complexiteit en de rijkdom van het openbaar beheer. Vervolgens werd ik in 2012 verkozen tot burgemeester. En al snel begreep ik dat niets je echt voorbereidt op die functie. Geen enkele dag in het gemeentehuis leek op de andere. Er zijn projecten die tot leven komen, inhuldigingen, huwelijken, sportieve en culturele evenementen, dorpsfeesten... onvergetelijke historische momenten zoals de tweehonderdste verjaardag van de Slag bij Waterloo. Er zijn ook momenten waarop woorden helaas niet voldoende zijn, waarop je overstromingen, branden, zware ongevallen, de covidcrisis, de oorlog in Ukraine en de gevolgen daarvan moet aanpakken... Er zijn ook dagen waarop je beslissingen moet nemen die niet unaniem zijn, die niet iedereen zullen bevallen, maar die je met verantwoordelijkheid opneemt. Doorheen de jaren zag ik mijn gemeente evolueren, groeien, veranderen... Elke dag ben ik mezelf trouw gebleven, op zoek naar verbinding, samenwerking en het bundelen van energieën rond gemeenschappelijke projecten en gedeelde waarden.
Na zoveel projecten voor Lasne geleid te hebben, neem je nu de bevoegdheden van de heer Dister over, namelijk onderwijs, sport, FormationBW, het Provinciedomein Kasteel van Hélécine en het voorzitterschap van de hulpverleningszone. Jij die als schepen van Onderwijs bent begonnen, is dit in zekere zin een mooie terugkeer naar de roots. Kun je ons meer vertellen over je plannen in dat domein en in je andere bevoegdheden?
Ik ben heel blij om terug te keren naar mijn eerste liefde: onderwijs. Het is misschien nog wat vroeg om precieze plannen toe te lichten, maar sinds mijn ambtsaanvaarding ben ik een rondgang langs de provinciale scholen begonnen om de directies, de pedagogische en technische teams te ontmoeten en de infrastructuur te ontdekken. Onderwijs BW omvat meer dan 5.000 leerlingen, verdeeld over verschillende scholen in Nijvel, Court-Saint-Étienne, Waver, Tubeke en Geldenaken. Die bezoeken leveren bijzonder rijke uitwisselingen op en laten me toe een secundair onderwijs, tegelijk overgangs- en vooral kwalificatiegericht, beter te begrijpen, iets waarmee ik nog weinig vertrouwd was. Het is een echte ontdekking. Ik meet vandaag ten volle de rijkdom en diversiteit van de opties die het provinciaal onderwijs biedt, rechtstreeks aansluitend bij de behoeften van ons grondgebied. Een van de projecten zal er zeker in bestaan bijzondere aandacht te geven aan de herwaardering van de kwalificatierichtingen en het imago van Onderwijs BW, in lijn met de lopende hervormingen. Het doel zal ook zijn jongeren en hun ouders beter te doen begrijpen dat die richtingen echte kansen bieden, onder andere om zich op te leiden met het oog op het opstarten van een eigen onderneming.
Ik ben ook verantwoordelijk voor sport. Vanaf mijn aankomst had ik de gelegenheid om de inhuldiging van het hockeystadion van Waver bij te wonen, waarvan de Provincie partner is. Deze nieuwe infrastructuur is een prachtig instrument. Het zal voor mij een mooie gelegenheid zijn om de wereldbeker 2026 van dichtbij te beleven, maar ook om deze sport in de kijker te zetten via de verschillende evenementen die rond hockey zullen worden georganiseerd.
Ik ben eveneens voorzitter van de hulpverleningszone Waals-Brabant. Ook dat is een mooie kans om mijn engagement inzake veiligheid verder te zetten, in lijn met wat ik al deed binnen de politiezone Mazerine, waar ik reeds het voorzitterschap uitoefende. Tot slot ben ik verantwoordelijk voor FormationBW en het Provinciedomein Kasteel van Hélécine, domeinen die ik de komende dagen zal ontdekken.
De overgang van het beheer van een gemeente naar het dagelijkse beheer van een provincie moet behoorlijk indrukwekkend zijn. In de context van de provinciehervorming, opgestart door de regering, hoe kijk jij naar de toekomst aan de vooravond van die hervorming?
Heel sereen. De overgang naar een grotere schaal is inderdaad nieuw, maar even stimulerend als uitdagend. Ik benader de hervorming als een kans om de bovengemeentelijke rol van de Provincie opnieuw te bevestigen. Elke bevoegdheid is natuurlijk potentieel overdraagbaar, op voorwaarde dat de voorgenomen reorganisaties een echte meerwaarde opleveren. Vanuit mijn ervaring als burgemeester stel ik echter vast dat sommige hervormingen, zoals die van de fusies van de politie- of hulpverleningszones, niet altijd de verwachte besparingen hebben opgeleverd. Dat nodigt uit om deze hervorming met pragmatisme en gedegenheid te onderzoeken.