In plenaire zitting van de Federatie Wallonië-Brussel heeft MR-fractieleidster Diana Nikolic het standpunt van de MR over het tweede programmadecreet (DP2) verdedigd met een duidelijke lijn: de toekomst van de Federatie Wallonië-Brussel garanderen om haar essentiële opdrachten - onderwijs, jeugd, cultuur en sport - duurzaam te kunnen blijven financieren.
Tegenover een oppositie die had aangekondigd « alles » te willen doen om de goedkeuring van de tekst te verhinderen, herinnerde Diana Nikolic aan een eenvoudig principe: in een parlementaire democratie debatteert men, worden argumenten tegenover elkaar gesteld, en beslist het Parlement. De stemming verhinderen is geen uiting van democratie, integendeel. Het is een blokkeringsstrategie.
Onderwijs vertegenwoordigt meer dan de helft van de begroting van de Federatie Wallonië-Brussel, en bijna twee derde als men rekening houdt met alle beleidsdomeinen die met onderwijs te maken hebben. In een moeilijke budgettaire context is het normaal om te bekijken welke besparingen mogelijk zijn.
Voor de MR is de echte vraag dus niet: “Moeten we handelen?”. De echte vraag is: “Hoe handelen we op een verantwoorde, rechtvaardige en houdbare manier?”
De overgang van 20 naar 22 lestijden voor leerkrachten in het hoger secundair onderwijs lijkt alle bezorgdheden en tegenstand op het terrein te bundelen. Diana Nikolic verduidelijkt: “Het is een besparing, maar ook gewoon gezond verstand. Een leerkracht voor elke klas hebben.”
Er bestonden andere, veel hardere besparingspistes. De salarisevolutie van leerkrachten afremmen, de barema 401 afschaffen of gewoonweg een einde maken aan de DPPR behoorden tot de mogelijke scenario's. Dat zijn niet de keuzes die gemaakt zijn. De FWB koos voor de maatregel met de minste impact. “Wij sluiten onze ogen niet. Wij schuiven de kost van ons huidige politieke comfort niet door naar de volgende generaties”, vatte Diana Nikolic samen.
Maar in tegenstelling tot wat de PS beweert, gaat het niet om zuivere banenverliezen. In een context van personeelstekort is spreken van “massale ontslagen” of “sociale afbraak” eerder een slogan dan de werkelijkheid.
En decreet-programma 2 gaat niet enkel over de 22 lestijden. De kern van deze tekst, wat school betreft, is de leraarsloopbaan in haar geheel: hoe men het beroep instapt, hoe men het doorloopt, en hoe men eruit stapt.