In een interview met Sudinfo hekelt de voorzitter van de Mouvement Réformateur met klem de toenemende politieke geweld in België, een klimaat dat we al lang niet meer hebben gezien. Voor Georges-Louis Bouchez is het moreel falen duidelijk in bepaalde linkse uitspraken die aanvallen rechtvaardigen op basis van de locatie van politieke bijeenkomsten, zonder de feiten duidelijk te veroordelen. Hij wijst op het gebrek aan wezenlijk verschil tussen de traditionele linkerzijde en extreemlinks: “We zien een opstandig België dat tot alles bereid is om het democratisch debat te belemmeren.”
De voorzitter van de MR hekelt ook de activistische greep van de ULG. De huidige onrust is enkel het resultaat van een opgewonden linkerzijde. Op het vlak van integriteit veroordeelt hij de pogingen tot morele diskwalificatie tegen rechtse politici: “Na de aanval op de integriteit en het gezin wil men zaken opblazen die op niets berusten.”
De pers heeft hierin eveneens een rol te spelen: ze moet professioneel en onafhankelijk blijven. In de overgrote meerderheid van de gevallen doen journalisten hun werk goed, maar sommigen bedrijven activisme.
Wat het politieke project betreft, herinnert Georges-Louis Bouchez eraan dat winnen betekent: hervormingen doorvoeren, ideeën voorstellen en de kiezers opnieuw overtuigen.
Op economisch vlak en tijdens het conclaaf waarschuwt hij: het grootste gevaar schuilt in de sluiting van markten en de verhoging van douanerechten. De voorzitter van de MR benadrukt de terugkeer naar de kernopdrachten van de staat: veiligheid, infrastructuur, scholen en gelijke kansen, terwijl hij ook de omvang van de overheidsrol en de mogelijkheid om het huidige levenspeil te behouden in vraag stelt.
Ten slotte verdedigt hij een waarheidsgetrouw discours over internationale samenwerking, en meent dat soevereine landen hun verantwoordelijkheid moeten opnemen. Hij pleit voor de rationalisering van het bestuur: minder verkozenen, modernisering van de overheidssector via AI, en het aanspreken van iedereen op zijn verantwoordelijkheid bij het uitoefenen van zijn vrijheden, of het nu gaat om grote gezinnen of om uitkeringsgerechtigden. Voor hem “blijft het liberalisme, gebaseerd op vrijheid, gelijke kansen en verantwoordelijkheid, de enige politieke filosofie die haar doeltreffendheid in de wereld heeft bewezen.”