De Europese Commissie heeft vandaag haar eerste Europese strategie voor de veehouderij voorgesteld, een langverwacht document dat eindelijk de essentiële rol van veehouders erkent voor de voedselsoevereiniteit, de vitaliteit van de plattelandsgebieden en de veerkracht van de Europese Unie.
« Na verschillende jaren waarin het Europese beleid zich vooral concentreerde op de milieubeperkingen die op de veehouderij rustten, markeert deze strategie een belangrijke evolutie. Ze bevestigt dat de veehouderij een strategische sector is voor Europa en dat die begeleid moet worden in zijn transitie in plaats van verzwakt te worden. De vaststelling is duidelijk: het gaat niet langer om het verminderen van de Europese veehouderij, maar om die veerkrachtiger, competitiever en duurzamer te maken. » verheugde Benoît Cassart, Europees parlementslid, zich
Concrete maatregelen waar veehouders op wachtten
De strategie voorziet verschillende belangrijke vooruitgangen: nieuwe financiële instrumenten om investeringen van bedrijven te ondersteunen; regelingen voor risicobeheer, meer steun voor innovatie, digitalisering en vergisting; een vereenvoudiging van verschillende administratieve en reglementaire procedures.
« De intergroep duurzame veehouderij heeft veel gewerkt aan de ecosysteemdiensten die de veehouderij, en met name herkauwers, levert. Ik ben verheugd dat de Commissie eindelijk duidelijk erkent hoe de veehouderij bijdraagt aan het behoud van de biodiversiteit, het voorkomen van bosbranden en de bewoning van de meest afgelegen gebieden » voegde Benoît Cassart, lid van de Renew Europe-fractie, daaraan toe.
De veehouderijstrategie gaat gepaard met twee fundamentele pijlers: een eiwitplan dat de Europese autonomie versterkt en een hervorming van de wet op diergezondheid.
« Een Europees eiwitplan is een belangrijke stap voorwaarts voor de veehouderijsectoren. De Commissie maakt de eiwitautonomie van de Unie tot een strategisch doel om de afhankelijkheid van invoer, met name van soja, te verminderen. » benadrukte Benoît Cassart
De herziening van de wet op diergezondheid is ook een belangrijke verwachting van de sector. Ze zal een ruimer gebruik van preventieve vaccinatie mogelijk maken, een herevaluatie van het Europese classificatiesysteem voor dierziekten, een versterking van de bioveiligheids- en bewakingsmaatregelen en een betere internationale erkenning van de Europese aanpak inzake sanitaire regionalisering, om de commerciële gevolgen bij gezondheidscrises te beperken.
- meer steun voor veterinaire diensten, met name in plattelandsgebieden;
Deze ontwikkelingen komen tegemoet aan een sterke vraag vanuit het terrein, gezien de toename van dierziekten zoals bluetongue, vogelgriep of nodulaire dermatose.
Op verschillende dossiers blijft waakzaamheid nodig
Deze strategie stelt evenwel verschillende milieugerichte oriëntaties van de Europese Unie niet in vraag.
De Commissie bevestigt met name:
- de verdere vermindering van de methaanuitstoot;
- de ontwikkeling van instrumenten om emissies op bedrijfsniveau te meten;
- de toekomstige herziening van de wetgeving inzake dierenwelzijn, met een geleidelijke afschaffing van kooien voor bepaalde producties;
- de verdere werkzaamheden rond de Nitraatrichtlijn en andere milieuwetgeving.
Deze evoluties moeten absoluut gepaard gaan met voldoende financiering en een echte inachtneming van de economische realiteit van de bedrijven, om de concurrentiekracht van de Europese veehouderij niet nog verder te ondermijnen.
Een bemoedigende eerste stap
Deze strategie betekent een belangrijke toonverandering vanuit de Europese Commissie. Ze erkent eindelijk dat de ecologische, economische en territoriale transities enkel kunnen slagen met talrijke, competitieve en rechtvaardig vergoede veehouders.
Nu moet erop worden toegezien dat de aangekondigde engagementen snel worden omgezet in wetgevende voorstellen en concrete financiële middelen, zodat deze strategie geen loutere intentieverklaring blijft maar een echt toekomstplan wordt voor de Europese veehouderij.
- de aangekondigde herziening van de wetgeving inzake dierenwelzijn, met name de geleidelijke afschaffing van kooien voor leghennen en vervolgens voor zeugen, wat aanzienlijke investeringen zal vergen van veehouders en absoluut gepaard moet gaan met voldoende financiering en realistische overgangstermijnen;
- de verdere werkzaamheden rond de Nitraatrichtlijn en andere milieuwetgeving.
De strategie herbevestigt eveneens het principe van gelijke normen (reciprociteit) in de handelsbetrekkingen, een langgekoesterde eis van de landbouwsector. Deze koers is positief en noodzakelijk om eerlijke concurrentie te waarborgen. Ze moet echter gepaard gaan met geloofwaardige en operationele controlemechanismen, want het effectief controleren van de naleving van productie-, dierenwelzijns- of milieunormen in derde landen blijft een grote uitdaging. Zonder robuuste controles riskeert het reciprociteitsprincipe grotendeels theoretisch te blijven.