Deze week heeft de PS haar idee van een collectieve arbeidsduurvermindering opnieuw naar voren gebracht. Minder werken voor hetzelfde loon? Wat is er aantrekkelijker. Maar achter dit verleidelijke socialistische aanbod schuilt een listige valstrik voor werkgevers, de Staat en… de werknemers zelf.
Volgens Mathieu Bihet, federaal volksvertegenwoordiger, bevat dit idee niets nieuws en berust het op een theoretische berekening die in de realiteit onuitvoerbaar is. Als men deze redenering volgt, zou de vaste hoeveelheid werk immers als een taart kunnen worden verdeeld onder het aantal werknemers.
De realiteit is echter veel complexer dan dat. Een werknemer is in de meeste gevallen niet vervangbaar door een andere. Dat is des te problematischer omdat de voorstanders van de 32 uur beweren dat deze maatregel werkgelegenheid zal creëren.
Uiteindelijk, als twee werknemers de werklast van één enkele persoon vervullen (zoals momenteel het geval is) en dit voor een ongewijzigd loon, zal iemand de kost van de tweede werknemer moeten betalen. De loonkosten zullen dus aanzienlijk stijgen voor werkgevers en dat zal ook onze concurrentiekracht schaden.
Erger nog, de volksvertegenwoordiger uit Neupré herinnert eraan dat het uiteindelijk de burgers zullen zijn die de rekening betalen. Burgers die de afgelopen tijd al voldoende zijn aangesproken door de opeenvolgende crisissen die we hebben meegemaakt. De bescherming en de verhoging van de koopkracht moeten een absolute prioriteit zijn.
Ten slotte lijkt het niet overbodig om te herinneren aan het mislukken van de 35-urenweek in Frankrijk. Deze maatregel lag aan de oorsprong van het verlies van tienduizenden banen en een ongeziene stagnatie van de lonen.
We blijven het herhalen, onze bedrijven hebben ondanks een aantrekkelijk loonaanbod een nijpend personeelstekort. Zo'n plan voorstellen betekent het miskennen van heel ons economisch weefsel en van alle inspanningen die het elke dag levert.
Laten we ons liever richten op concrete en rationele hervormingen die ons in staat stellen om in België een werkzaamheidsgraad van 80% te bereiken.