De Centrale Raad voor het Bedrijfsleven (CRB) heeft op 19 februari 2025 een eerste verslag gepubliceerd met de gedetailleerde berekeningen van de maximaal beschikbare loonmarge voor de periode 2025-2026. Dit verslag werd opgesteld in het kader van de wet van 26 juli 1996 betreffende de bevordering van de werkgelegenheid en de preventieve vrijwaring van het concurrentievermogen.
Het doel van de wet is ervoor te zorgen dat de loononderhandelingen verenigbaar zijn met de doelstellingen op het vlak van werkgelegenheid en concurrentievermogen. De wet bepaalt dat de gemiddelde uurloonkost in de privésector in België moet evolueren in lijn met drie referentielanden: Duitsland, Nederland en Frankrijk.
Door competitieve loonvoorwaarden te behouden, stimuleert de wet ook aanwervingen en ondersteunt ze het behoud van bestaande jobs. Ze vormt een essentiële waarborg tegen een toename van de werkloosheid.
Een marge van 0% voor 2025-2026
De maximale marge vormt een plafond voor de reële loonstijgingen tijdens de twee jaren van de periode van het Interprofessioneel Akkoord (IPA), zowel op sectoraal, bedrijfs- als individueel niveau.
Deze marge bedraagt 0% voor 2025-2026.
- Geraamde stijging van de loonkosten in de referentielanden: +1,0%
- Correctie voor veiligheidsmarge: 0,5%
- Correctie op basis van het vorige loonakkoord: 0,5%
- Maximale beschikbare marge voor 2025-2026: 0,0%
Start van de onderhandelingen tussen de sociale partners
De publicatie van het CRB-verslag markeert het begin van de onderhandelingen over een interprofessioneel akkoord (IPA) 2025-2026, dat de loonmarge voor de komende twee jaar moet vastleggen, alsook de toewijzing van budgetten om bepaalde uitkeringen te herwaarderen en de verlenging van tweejaarlijkse CAO's.
David Clarinval, vicepremier en minister van Werk, Economie en Landbouw: “Ik wil het cruciale belang van het sociaal overleg en de essentiële rol van de sociale partners in de hervormingen van onze arbeidsmarkt opnieuw benadrukken. Het stelt de vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers in staat om te dialogeren, te onderhandelen en tot evenwichtige akkoorden te komen. In een steeds veranderende wereld maakt het sociaal overleg het mogelijk om economische en technologische veranderingen op te vangen”.
Bij gebrek aan consensus tussen de sociale partners binnen een termijn van twee maanden vanaf de datum van het verslag, zal de regering de sociale partners uitnodigen voor overleg en een bemiddelingsvoorstel formuleren.