Georges-Louis Bouchez heeft het volledige colloquium geopend en afgesloten, met een oproep tot een Europa met een echte president van de Unie die haar eenheid en macht op het internationale toneel kan belichamen. In een geest van synthese kwam hij ook terug op de grote thema's die tijdens de dag werden besproken.
Lees het persartikel - Georges-Louis Bouchez wil de hoogste instellingen herzien: "Er moet een president van de Europese Unie komen"
„Van Europa houden, betekent het willen hervormen.” Europa heeft de middelen, het talent en de knowhow om een grote macht te zijn. Wat ontbreekt, is de politieke wil om die rol op te nemen.
Gedurende 30 jaar hebben Europese leiders debatten vermeden die toch onvermijdelijk waren. Men veroordeelde de Verenigde Staten terwijl men afhankelijk van hen was voor onze veiligheid. Men moraliseerde tegenover China terwijl men onze industrie en onze grondstoffen aan hen uitbesteedde. Men verbood kernenergie uit dogma, en kwam vervolgens op de knieën terecht voor Russisch gas. Men creëerde regels op regels, tot innovatie werd gesmoord.
Het resultaat is er, in cijfers: Europa vertegenwoordigt nog maar 65% van het Amerikaanse BBP. Slechts 5% van het wereldwijde risicokapitaal in artificiële intelligentie wordt in Europa geïnvesteerd. In vijftig jaar is geen enkel Europees technologiebedrijf vanuit het niets opgericht en boven de 100 miljard aan marktkapitalisatie uitgekomen.
Drie krachtlijnen: innovatie en industrie, gemeenschappelijke defensie, en grote verbindende projecten. Drie domeinen waarin Europa alle troeven heeft en ze niet benut. Zijn slotboodschap is een uitnodiging: van Europa houden betekent niet zwijgen over zijn gebreken. Het betekent de moed hebben om het te willen veranderen.
Slottoespraak van Georges-Louis Bouchez, voorzitter van de MR en van het Centre Jean Gol, uitgesproken op 13 maart 2026 in het Egmontpaleis in Brussel, na afloop van het internationale colloquium „Europa op weg naar de herovering van zijn soevereiniteit”.
Ik zei eerder al: een verandering van bestuur, economische besluitvorming, besluitvorming op veiligheidsvlak, maar ook besluitvorming over onze capaciteit om opnieuw te investeren in technologie. En vandaag denk ik dat dat onze uitdagingen moeten zijn. Europa moet stoppen zich te versnipperen in een veelheid van beleidslijnen. We moeten ons zeker richten op drie krachtlijnen.
Het eerste is innovatie en industrie.
Weet je dat vandaag slechts 5% van het wereldwijd geïnvesteerde risicokapitaal in artificiële intelligentie in de Europese Unie terechtkomt? Dat is 50% in de Verenigde Staten, 40% in China. We moeten die verhoudingen kunnen herstellen. Want als artificiële intelligentie werkelijk de industriële revolutie is die ons wordt voorgespiegeld, dan lopen de huidige investeringscijfers een groot risico om de toekomstige cijfers van BBP of van de verdeling van de wereldrijkdom te worden.
Om te investeren in technologie en de industrie weer op te bouwen, moeten we de regels verlichten, moeten we een reeks regels afschaffen, en ik denk dat politici er goed aan zouden doen om wetten aan te nemen die wetten schrappen, in plaats van er voortdurend nieuwe aan toe te voegen.
We moeten ook, op fiscaal vlak, kunnen stoppen met de voortdurende moralisering van het publieke debat. Ik zeg het met spijt, met het risico sommigen te choqueren, maar fiscaliteit heeft niet de bedoeling moreel te zijn. Ze heeft de bedoeling efficiënt te zijn. Een efficiënte fiscaliteit is een die de economische ontwikkeling niet smoort en die de Staat toelaat voldoende middelen te verzamelen om solidariteit en openbare diensten te financieren. Maar zodra men in moraliserende logica's vervalt, ziet men het resultaat. Er is kapitaalvlucht, er is minder interesse om te werken, en men bereidt de sectoren van de toekomst niet voor.
Het tweede element is het versterken van een gemeenschappelijke defensiecapaciteit.
Weet je dat het gebrek aan Europese integratie in totaal 2.000 miljard euro per jaar kost? 2.000 miljard euro. Dat is de prijs van staten die op hun eigen manier georganiseerd zijn, die overheidsaankopen doen en beleid volledig geïsoleerd voeren, in plaats van dit op Europees niveau te kunnen integreren.
Er is een uitdaging in deze militaire integratie, maar ook een integratie die breder moet zijn, wat een veiligheidsvraagstuk is, maar ook een kwestie van gewicht kunnen leggen op het internationale toneel. Want zoals ik vanochtend al aangaf, moeten we vaststellen dat Europa vandaag verklaringen, tweets en communiqués aflegt, maar dat we volledig afwezig zijn in Gaza, volledig afwezig zijn in Iran, en erger nog, afwezig zijn op ons eigen continent, in Oekraïne.
Wanneer de president van de Verenigde Staten de Russische president ontmoet om over de toekomst van Oekraïne te praten zonder enige Europese vertegenwoordiger, en wanneer Europese vertegenwoordigers het immense geluk hebben uitgenodigd te worden in het Witte Huis om als leerlingen naar de lessen van professor Trump te luisteren, dan is dat de perfecte illustratie dat de goedmenende zielen die vandaag betogen aan de rand van de BEDEX-beurs, die militaire beurs waar er natuurlijk veel mensen zijn die dit veroordelen, en u hebt trouwens een deel van de pers gezien die probeerde een geur van verdenking rond deze beurs te creëren, die mensen zullen de eersten zijn om te huilen op de dag dat het begin van hun comfort wordt bedreigd.
Dus ja, vandaag moeten we durven zeggen dat we militaire investeringen moeten doen, dat we ons leger moeten structureren en dat we voldoende serieus moeten zijn om aan elke tafel uitgenodigd te worden. Dat zeggen betekent niet dat ik een liefhebber van oorlog ben, het betekent gewoon dat ik ook vrede wil, en eeuwige vrede. Maar ik heb gewoon vastgesteld, net als velen anderen, dat die vrede in feite niet gewenst wordt door alle regimes wereldwijd, en dat we daarop zonder enige twijfel moeten kunnen reageren: reageren met technologische superioriteit en handelingscapaciteit.
De derde krachtlijn waarop we absoluut zaken moeten veranderen, is ervoor zorgen dat de Europese Unie morgen weer grote verbindende projecten heeft.
We staan aan de basis van Ariane, van Airbus. Airbus is vandaag wereldleider op het vlak van burgerluchtvaart. Wat hebben we de afgelopen jaren gedaan? Een beetje boekhouding, wat budget en een dopje op de fles. Zijn dat de grote Europese innovaties?
Daarvoor moeten we onze bedrijven laten fuseren en stoppen te denken in nationale markten. We moeten denken aan de wereldmarkt waarin Europa een rol moet spelen. Beslissingen die bijvoorbeeld hebben geleid tot de annulering van de fusie tussen Alstom en Siemens zijn beslissingen die in de toekomst niet meer mogen voorkomen. Als Europa één enkele kampioen had die locomotieven bouwt, wat was daar het probleem? Vandaag is de concurrentie niet tussen een Duitse en een Franse constructeur. Ze is tussen een Canadese, een Chinese en een Europese constructeur. Dat is de realiteit waarin we leven.
En dus, als liberaal verdedig ik meer dan ooit de markteconomie. Een open economie. Maar als je voor een open economie bent, kun je niet zonder fiches naar de pokertafel gaan. Als we een open economie verdedigen, moeten we ook Europese strategieën verdedigen op industrieel vlak, om te kunnen concurreren met de besten. En die twee elementen zijn niet contradictorisch. Helemaal niet. Want dat zal ons verplichten wereldwijd de beste te zijn en zo de consumenten, het onderzoek, de technologie en de industrie ten goede te komen.
Ik wilde alle teams bedanken. Ik wil u laten weten hoe trots ik ben op wat het Centre Jean Gol geworden is. En we gaan verder.
Ik wil alle medewerkers van het Centre Jean Gol bedanken omdat ze van ons studiecentrum, en ik durf het te zeggen, vandaag zeker het meest performante studiecentrum van alle politieke partijen van het land hebben gemaakt. Ik wil ook de teams van het FOD Buitenlandse Zaken en het Egmontpaleis bedanken voor de gastvrijheid in deze prachtige plek.
Ik wilde jullie natuurlijk bedanken voor de grote opkomst vandaag, het was echt zeer indrukwekkend, maar naar mijn mening bewijst dat ook dat dit onderwerp een echte bekommernis is voor onze medeburgers, net zoals de liefde voor Europa veel meer aanwezig is dan men denkt.
Van Europa houden, is vandaag willen hervormen, soms sommige van zijn beleidslijnen of structuren bekritiseren. Het is zeker geen scepticisme: het is integendeel ervoor zorgen dat deze Europese Unie de mooiste politieke innovatie in de geschiedenis blijft.
Ik wens u een uitstekende avond en een heel goed weekend. Hartelijk dank.