Het Westen en de democraten en liberalen in de wereld moeten aan de zijde van het
Iraanse volk staan en de militaire operatie steunen die door de Verenigde Staten en Israël wordt gevoerd, gericht op het vernietigen van de ballistische raketcapaciteiten van het Iraanse regime en het beletten dat het over kernwapens beschikt. Het Iraanse regime is een van de grootste destabiliserende krachten in de wereld en probeert al lang aanslagen op ons grondgebied te organiseren. De val van het regime van de mollahs is een voorwaarde om de regio te stabiliseren, maar ook om onze veiligheid te garanderen.
Context
Op zaterdag 28 februari 2026 hebben Israël en de Verenigde Staten meerdere aanvallen op Iran uitgevoerd, gericht op het vernietigen van de ballistische raketcapaciteiten van het Iraanse regime, het doen vallen van het regime van de mollahs en het beletten dat het over kernwapens beschikt. De Iraanse hoogste leider Ali Khamenei kwam om bij de aanvallen op het complex waar hij zich bevond. Sindsdien slaat Iran terug met raketten en drones op burgerzones in Israël en valt het ook de Golfstaten aan (Qatar, Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit, Bahrein), evenals Cyprus.
Sommigen bekritiseren deze interventie op grond van het internationaal recht, maar het is belangrijk om terug te komen op de situatie in Iran en meer bepaald op het autoritaire regime. Het internationaal recht mag niet dienen om dictators te beschermen.
Sinds 1979 is Iran een autoritaire islamitische republiek die haar grondwet baseert op de sharia. De hoogste leider, ayatollah Ali Khamenei sinds 1989, heeft alle macht in handen.
Het Iraanse regime bestaat ook uit de Revolutionaire Garde, het ideologische leger van het regime. Ze worden beschouwd als een staat binnen de staat: met 150.000 man werken ze aan de verdediging van het regime en van de Iraanse islamistische ideologie.
Deze Iraanse organisatie is een instrument van onderdrukking van het regime, zoals bijvoorbeeld tijdens de betogingen in 2022 na de dood in hechtenis van een jonge Iraanse Koerdische vrouw die was aangehouden wegens het niet naleven van de zeer strikte kledingvoorschriften die aan Iraanse vrouwen worden opgelegd. De protesten werden vervolgens gewelddadig neergeslagen. Eind 2025 en begin dit jaar wordt geschat dat er 30.000 doden zouden zijn gevallen bij de bloedige onderdrukking van de betogingen door het Iraanse regime tegen zijn eigen volk.
De EU heeft eind januari 2026 de Revolutionaire Garde overigens op haar lijst van terroristische organisaties geplaatst. Dit toont (waarbij unanimiteit van de lidstaten vereist was om deze beslissing te nemen) de vaste positie van de Europese landen tegen het regime van de mollahs en de wil om een regimewissel te zien.
Ten slotte blijft de situatie van vrouwen in Iran diep zorgwekkend. Al decennialang worden Iraanse vrouwen onderworpen aan een juridisch en politiek systeem dat hun fundamentele vrijheden zwaar beperkt. Ondanks de brutale onderdrukking door het regime blijven veel vrouwen verzet plegen en hun rechten opeisen, vaak met gevaar voor hun vrijheid en hun leven. De wet die de verplichte hoofddoek oplegt, die van toepassing is op meisjes vanaf zeven jaar, vormt een van de meest zichtbare uitingen van deze onderdrukking.
Standpunt MR: steun aan het Iraanse volk en aan de operatie die door de Verenigde Staten en Israël in Iran wordt gevoerd, gericht op de val van het bloeddorstige regime van de mollahs
Voor de MR moet de operatie die door de Verenigde Staten en Israël wordt gevoerd, gesteund worden door democraten en liberalen wereldwijd. Het Iraanse regime blijft immers een van de belangrijkste bronnen van destabilisering van de wereldvrede en probeert daarnaast aanslagen op ons grondgebied te organiseren.
Niemand wenst oorlog, maar die is soms noodzakelijk om vrede te garanderen. Zonder externe steun zullen de Iraniërs het niet redden. Het hele Westen, Europa en België moeten aan de zijde van de Verenigde Staten en Israël staan en hun actie steunen. De val van het regime van de mollahs is een voorwaarde om de regio te stabiliseren, maar ook om onze veiligheid te garanderen.
Het doel is om de macht zo snel mogelijk terug te geven aan de bevolking, zodat ze zelf haar vertegenwoordigers kan kiezen. Voor de MR moet België militaire interventies steunen en diplomatieke antwoorden bieden om de overgang te garanderen.
Daarnaast moet, voor de MR, de Iraanse ambassadeur op ons grondgebied worden uitgewezen. We moeten ook onverwijld het akkoord over gevangenenuitwisseling met Iran opzeggen.
Ten slotte zou de energieprijs in België kunnen worden beïnvloed, maar normaal gezien beperkt blijven als de interventie in Iran niet langer dan enkele weken duurt. Als deze impact te groot is, zal de federale regering maatregelen moeten nemen om de accijnzen te verlagen om de stijging van de olie- en gasprijs te dempen.
Repatriëring van Belgen die vastzitten in het Midden-Oosten
Ongeveer 26.000 Belgische onderdanen bevinden zich in deze regio van de wereld, waarvan bijna 2.500 toeristen. België moet natuurlijk de repatriëring van zijn landgenoten in de Golfstaten organiseren. Dit is al begonnen voor een dertigtal Belgen die momenteel vastzitten in Oman en die deze woensdag 4 maart naar ons land zullen terugkeren, in samenwerking met Luxemburg.
Daarnaast heeft de federale regering aangekondigd dat er een repatriëringsoperatie zal plaatsvinden die uitsluitend gericht is op reizigers die geregistreerd zijn op de app Travellers Online. Deze operatie betreft dus niet de Belgische onderdanen die duurzaam in de regio verblijven en over hun eigen woning beschikken.
De operaties zullen prioritair beginnen in de Verenigde Arabische Emiraten en Qatar. Gezien het aantal betrokken personen en de beschikbare transportcapaciteit zal het niet mogelijk zijn om iedereen tegelijk terug te brengen. De operaties zullen gefaseerd en geleidelijk worden georganiseerd.
Vanaf 6 maart zouden bussen vertrekken uit Dubai en Abu Dhabi met bestemming Oman. Ze zullen daarna eventueel een militaire vlucht kunnen nemen, maar worden ook aangemoedigd om zelf hun terugvlucht te organiseren.
De keuze om op dit moment geen directe vlucht naar België in te leggen, wordt verklaard door het feit dat een directe vlucht per rotatie veel meer tijd zou vergen, wat het aantal mensen dat snel in veiligheid kan worden gebracht aanzienlijk zou verminderen.
Defensie stelt drie vliegtuigen ter beschikking: twee transportvliegtuigen met een capaciteit van ongeveer 100 passagiers per toestel en een Airbus met ongeveer 250 plaatsen. Ons land werkt ook samen met zijn Europese partners (Luxemburg, Nederland, Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk) om de operaties te ondersteunen en de capaciteiten te optimaliseren.
Ondertussen is het van essentieel belang om de lokale veiligheidsadviezen te volgen en te schuilen.