De leden van de MR hebben de gewestelijke en communautaire beleidsverklaringen unaniem goedgekeurd. Georges-Louis Bouchez en het hele MR-team werken sinds de verkiezingen onvermoeibaar aan een solide budgettair traject en aan het herbetoveren van Wallonië en de FWB. De hervormingen zijn in volle gang, want de burgers hadden de moed om verandering te willen zodat hun toekomst er lichter uitziet.
Toespraak van de Voorzitter - Charleroi - Zaal Zénobe Gramme
Het doet echt deugd, het doet ons hier, in het hart van Charleroi, heel veel deugd om dit applaus te mogen krijgen, en dit applaus is vandaag voor ons bedoeld, maar het is ook bedoeld voor deze overwinning, want die is het resultaat van de inzet van talrijke kandidaten, 376 in totaal, van de inzet van duizenden leden, die er steeds meer worden, want ik kan jullie vertellen dat we vandaag evenveel leden hebben als het hele afgelopen jaar, dat zelf al een groei was ten opzichte van de voorgaande jaren.
En dus wordt de Mouvement Réformateur steeds meer die grote volkspartij die we altijd hebben gewild. Steeds meer overtuigt de Mouvement Réformateur, overtuigt in gebieden waar we niet aanwezig waren, overtuigt in gebieden waar men ons vaak zei dat het onmogelijk was. En voordat ik jullie dit regeerakkoord voorstel, dat uiterst ambitieus is, en waarvan jullie al enkele elementen hebben kunnen zien, wil ik jullie een boodschap meegeven over de betekenis van deze overwinning.
Deze overwinning bewijst één ding: er is nooit iets onmogelijk. Vaak zeggen we dat bijna om onszelf gerust te stellen. En vandaag bewijzen de feiten het, brengen ze het in de praktijk. Maar het zal maar mogelijk zijn onder één voorwaarde: die van de inzet van elk van ons.
Binnen de regeringen, binnen de parlementen, op lokaal niveau, en ik kom daar nog op terug gezien de uitdagingen die ons te wachten staan, maar ook bij elk van ons persoonlijk. Want ik zeg het jullie nu al: deze vijf komende jaren zullen jaren op het terrein zijn. Want we zullen onze inspanningen moeten uitleggen. We zullen de gevoelens moeten opvangen. We zullen degenen moeten overtuigen die nog niet overtuigd zijn. We zullen ook moeten kunnen laten zien in welke mate de weg die we Wallonië aanreiken de weg van het herstel is. En dus, ja, de komende vijf jaar zal het niet volstaan om mooie decreten aan te nemen. Om die decreten uit te voeren, om die veranderingswil en die hoop die we bij de bevolking hebben doen ontstaan te bewaren, moeten we absoluut voortdurend bij onze medeburgers aanwezig zijn.
We zullen die vlam en die wil tot verandering voortdurend moeten onderhouden, want het belangrijkste om te onthouden is dat we deze regio niet zullen hervormen tegen de mensen. We zullen deze regio hervormen met de mensen, met de instanties, met de structuren, want meer dan ooit is ons project een project van hoop, van ontwikkeling, van ontplooiing, dat onze medeburgers duidelijk hebben gekozen.
Onze overwinning heeft een positief gevoel losgemaakt, een hoop zoals we volgens mij nooit eerder hebben gezien. Het is echt een loden last die is verdwenen. Het is vandaag dit idee dat Wallonië en de Federatie Wallonië-Brussel en binnenkort Brussel niet meer met minachting worden bekeken, maar juist gezien zullen worden als toonaangevende regio's. Kijk, als je de kans hebt, naar de Vlaamse pers, lees die titels die het einde van de PS-staat aankondigen, de terugkeer van de hoop, dit Wallonië dat eindelijk de 21e eeuw zal binnentreden.
Om dat te bereiken, zal het nodig zijn, ik heb mijn werk gedaan, maar het zal ook nodig zijn niet te beven, want natuurlijk brengt verandering altijd weerstand met zich mee.
Maar het verlangen is voelbaar. En waarom is het voelbaar? Het is voelbaar omdat het nu of nooit het moment is voor Wallonië en de Federatie Wallonië-Brussel om hun begroting recht te trekken, om eindelijk hun bestuur te veranderen, om hun tewerkstellingsgraad te verhogen, om de belastingdruk te verlagen die onze medeburgers vandaag verstikt, om af te stappen van het willekeurig recht van de sterkste, om een harmonieuze ontwikkeling van het grondgebied mogelijk te maken, om eindelijk al onze regio's, welke provincie ook, met enthousiasme en met vurigheid naar de toekomst te laten kijken.
Dat was onze wil bij het opstellen van dit regeerakkoord, van deze twee regeerakkoorden, maar meer nog dan dat. Deze regeerakkoorden, en we gaan in detail gaan, worden gekenmerkt door één ding: het einde van de taboes. Er mag geen enkel taboe zijn in het openbaar bestuur. Ons enige doel moet het welzijn van onze medeburgers zijn. En ik claim de wil van dit akkoord: het gaat er in feite om de mensen gelukkiger te maken, de mensen enthousiaster te maken.
Daarom is dit participatieakkoord disruptief. Maar het is niet disruptief om te kwetsen, te choqueren of te belemmeren. Het is disruptief omdat Wallonië in feite alle troeven heeft om een toonaangevende regio van Europa te worden. Maar vandaag worden die troeven niet benut. Omdat die beruchte taboes, die beruchte loden last, te lang op onze regio's hebben gewogen.
Dus vandaag, dames en heren, vraag ik jullie één ding: laat al jullie taboes en al jullie vooroordelen achter je, en zeg jezelf gewoon dat wat we discreet zeiden, weet je wel, dat kleine gesprek waarin je zegt “Ah ja, maar dat zouden we moeten doen, maar goed, het is ingewikkeld, dat zouden we moeten zeggen, maar de mensen zijn niet klaar om het te horen, dat zouden we moeten aannemen”. Maar goed, we zijn bang voor stakingen. Al die dingen moeten jullie vergeten. Want vandaag, dames en heren, zeg het jezelf goed: Wallonië en Brussel, de mensen die er wonen, de Waalse mannen en vrouwen, de Brusselse mannen en vrouwen, zij vrezen de verandering niet, zij wachten erop.
En die verandering, wij zullen die belichamen! Dus, het is tijd, want het is uitgebreid, om tot de kern van de zaak te komen, dat wil zeggen dat het akkoord waarover jullie je zullen moeten uitspreken volledig beschikbaar is op onze website.
Voorstelling van de gewestelijke en communautaire beleidsverklaringen
Unaniem goedgekeurd!
Tot slot roep ik de politieke partijen die deze regering mogelijk zouden kunnen vervoegen op om te stoppen zich te verschuilen achter voorwendsels en te stoppen met in cirkels te draaien.
Nee, wachten op de gemeenteraadsverkiezingen is geen optie. Wachten op de gemeenteraadsverkiezingen is de keuze van de onverantwoordelijke, wetende dat België eind september een budgettair traject moet indienen bij de Europese Commissie en dat Brussel vandaag ongetwijfeld het meest zorgwekkende traject heeft.
Dus echt, vandaag wilde ik dit congres benutten, en voordat ik afsluit, zeg ik jullie wat ik te zeggen heb: om een beroep te doen op verantwoordelijkheid, stoppen we met electorale spelletjes, we gaan aan het werk!