Deze week trekken we naar Rixensart, voor een ontmoeting met Patricia Lebon, burgemeester sinds nu twee legislaturen en al veel langer 200% toegewijd aan haar gemeente.
Van schepen tot burgemeester, zij erfde de burgemeesterssjerp tijdens de vorige legislatuur en werd herkozen aan het hoofd van de gemeente door haar score aan voorkeurstemmen te verdubbelen. Een ontmoeting met een persoonlijkheid met een indrukwekkende wilskracht.
“Hoewel je de burgemeesterssjerp erfde tijdens de vorige legislatuur, was je daarvoor al heel lang schepen. Je hebt zelfs het FDF in de gemeente meegemaakt. Kan je terugblikken op je atypisch maar resoluut liberaal parcours?”
Mijn parcours is weinig conventioneel. Het is de rode draad van een diepe en constante overtuiging: een liberaal, efficiënt en burgernabij bestuur verdedigen in het algemeen belang.
In 1988, als zelfstandige opticienne, werd ik benaderd door Jacqueline Herzet om op haar lijst “Gemeentelijke Belangen” te staan. Na lang nadenken heb ik uiteindelijk aanvaard, omdat ik dacht dat “als ik niet de moed had om me te engageren, ik nooit meer zou kunnen klagen over de politiek”.
Ik werd rechtstreeks verkozen tot gemeenteraadslid in Rixensart, in de oppositie. Dit mandaat was erg belangrijk, want het liet me toe de werking van een gemeente te begrijpen en te integreren.
In 1995 begon ik als schepen, en die rol heeft me gevormd. Je leert er politiek op het terrein: luisteren, arbitreren, dossiers doen vooruitgaan ondanks de beperkingen. Dat heeft me een nog nauwkeurigere kennis van de gemeente gegeven, van haar sterke en zwakke punten. Mijn open opvoeding op de wereld en mijn passie voor geopolitiek hebben mijn kijk op de verdediging van individuele vrijheden en op het belang van dialoog tussen bestuursniveaus sterk beïnvloed. Ook al zijn de structuren veranderd, die ingesteldheid heeft me altijd vergezeld.
Toen ik in 2017 de burgemeesterssjerp overnam, was dat geen voorziene bekroning, maar eerder een verantwoordelijkheid die ik opnam. De overgang van de schaduw naar het volle licht vraagt een andere energie, een ander ritme, maar mijn basisprincipes bleven dezelfde: transparantie, striktheid, nabijheid en ethiek.
In feite is wat “atypisch” zou kunnen lijken slechts de som van coherente keuzes in harmonie met mijn overtuigingen. Ik heb er altijd voor gekozen om te bouwen terwijl ik mezelf blijf, zonder shortcuts te zoeken. En als mijn parcours resoluut liberaal is, komt dat omdat ik overtuigd ben dat vrijheid, lokaal initiatief en vertrouwen in de burgers het beste kompas vormen om een gemeente te besturen.
“De meerderheid in Rixensart verenigt Alliance Pluraliste-MR (waarbij Les Engagés in AP zitten), SolidaRix (PS) en DéFI&Citoyens. Bijzonderheid: het is de enige gemeente van Waals-Brabant waar DéFI vertegenwoordigd is in de meerderheid. Hoe verloopt de samenwerking?”
De samenwerking werkt omdat iedereen weet waarom hij er is: om te besturen, niet om elkaar wantrouwend aan te kijken. Het is het resultaat van dagelijks en soms veeleisend werk.
In Rixensart hebben we gekozen voor een meerderheid die de diversiteit van gevoeligheden aanvaardt, maar dezelfde eis deelt: stabiliteit, budgettaire ernst, transparantie, ethiek en beslissingen die nuttig zijn voor de inwoners.
Het feit dat “DéFI-Citoyens” deelneemt aan de meerderheid, een primeur in Waals-Brabant, is geen toeval. Het toont dat we in staat zijn om partijreflexen te overstijgen om een coherente, resultaatgerichte coalitie op te bouwen. Iedereen legt zijn prioriteiten op tafel en elke prioriteit wordt geanalyseerd om de gemeente op een pragmatische manier vooruit te helpen, waarbij nutteloze ideologische spanningen zoveel mogelijk worden vermeden.
Laten we duidelijk zijn: er zijn debatten, soms pittig. Dat is normaal, en zelfs gezond. Toch leiden die debatten tot resultaten. Het algemeen belang moet primeren. De gemeente verdient beter dan poses. Concreet betekent dat veel dialoog, eerlijke arbitrages en een loyale collegiale werking. De leidraad is duidelijk: de levenskwaliteit van de inwoners verbeteren door een strikt en anticiperend bestuur.
“Je gaf in een communiqué aan dat je met je meerderheid vooral wil werken aan mobiliteitsimpact, versterking van burgerparticipatie, en een evolutie van het afvalbeleid. Wat is de balans na een jaar mandaat?”
Na een jaar is de balans duidelijk: we hebben nog meer coherentie in de mobiliteit gebracht en acties opgestart die het dagelijks leven écht veranderen. Wat het multimodale aanbod betreft, beantwoorden de komst van deelwagens, de aanleg van beveiligde fietsparkings en de verbetering van de zachte verbindingen aan een eenvoudige doelstelling: iedereen toelaten om zijn vervoerswijze te kiezen naargelang zijn behoeften, zonder dwang en zonder ideologie.
We hebben ook het verkeerskader verduidelijkt. Zones 30 worden ingevoerd waar ze zinvol zijn, waar de veiligheid het vereist en waar het verkeer een snelheidsverlaging opdringt. Het is geen symbolisch merkteken, het is een instrument om de omwonenden te beschermen.
Ten slotte hebben we een gestructureerde inspanning gelanceerd voor de herstelling van de wegen, op basis van twee duidelijke criteria: de reële staat van het wegdek en de verkeersintensiteit. Zo kunnen we investeren waar de impact het meest rechtstreeks is voor de inwoners. Meerdere prioritaire werven zijn al uitgevoerd, en andere volgen met een meerjarige logica.
Is alles klaar? Nee. Na een jaar kunnen we zeggen dat de lijn duidelijk is: meer multimodaliteit, meer veiligheid, en wegen die met ernst behandeld worden in plaats van als reactie op woede-uitbarstingen. Het is een pragmatische, doordachte en vooral doeltreffende aanpak.
Wat burgerparticipatie betreft, hebben we het tempo veranderd. We werken aan de oprichting van een burgervergadering die een echt instrument zal worden voor toekomstige beslissingen. We hebben ook het project om burgervergaderingen nieuw leven in te blazen, waardoor inwoners zich kunnen uitspreken, ons hun bezorgdheden kunnen meedelen en zo vroeger betrokken worden bij politieke arbitrages. Het is nog niet perfect, maar de dynamiek is op gang.
Wat het afvalbeleid betreft, heeft de keuze voor chipcontainers in Rixensart zijn vruchten afgeworpen. De productie van huisvuil is immers duidelijk gedaald. Wat de kosten betreft: net als in andere Waalse gemeenten moesten de inzamelings- en verwerkingskosten worden doorgerekend om te voldoen aan het Waalse decreet betreffende de “waarheidskost”.
Wat de financiën betreft, laat het strikte beheer dat we voeren toe om een stabiele fiscaliteit te behouden en de onroerende voorheffing te verlagen.