Verkozen als schepen in Schaarbeek na de gemeenteraadsverkiezingen van 2024, was Martin de Brabant nog geen 34 jaar toen de benoeming van Audrey Henry tot regionaal staatssecretaris hem aan het hoofd van de “Ezelsstad” bracht. Een bliksemsnelle politieke carrière voor deze Schaarbekenaar, die ervoor koos de investeringsmaatschappij waar hij werkte te verlaten om zich volledig aan zijn gemeente te wijden. Een nieuw hoofdstuk begint voor hem, en voor Schaarbeek.
Je bent de nieuwe burgemeester van Schaarbeek, kan je jezelf in een paar woorden voorstellen: jouw traject, wat je naar de politiek bracht en waarom Schaarbeek?
Ik ben 34 jaar, ben van opleiding jurist, en doe nu al 14 jaar politiek. Ik ben begonnen in Rochefort, waar ik mij een tiental jaar heb ingezet. In diezelfde periode heb ik gedurende drie jaar het kabinet van François Bellot vervoegd, toen hij bevoegd was voor Mobiliteit in de federale regering.
Daarna heb ik zes jaar gewerkt bij een investeringsmaatschappij, de Federale Participatie- en Investeringsmaatschappij. Ik heb in 2022 ontslag genomen om naar Schaarbeek te verhuizen.
Bij de laatste regionale en gemeenteraadsverkiezingen heb ik ervoor gekozen om opnieuw de politiek in te gaan. Ik werd benoemd tot schepen in Schaarbeek na een belangrijke politieke crisis, voordat ik vandaag de functie van burgemeester moest opnemen.
Ik ben een Schaarbekenaar door adoptie. Ik denk een hele generatie te vertegenwoordigen van mensen die uit Wallonië kwamen, of van elders, en die Brussel hebben gekozen om er zich op te bouwen, zich te ontplooien en zich er volledig in te zetten.
Ik ben niet in de politiek gegaan om te bekritiseren, maar om op te bouwen. Vandaag ben ik als burgemeester heel aanwezig op het terrein. Maar Schaarbeek is een veeleisende, levendige en complexe gemeente.
Ik heb een kort mandaat van twee jaar in een pluralistische meerderheid. De verbintenis die ik aanga, is om het beste van mezelf te geven en politiek met fatsoen te bedrijven.
De wijk van het Noordstation is een brandend dossier, tussen onveiligheid, drugshandel en stadsvernieuwingswerken. Welke nieuwe impuls wil je haar geven, en met welke concrete hefbomen?
De Noordwijk is een van de belangrijkste dossiers waaraan ik een impuls wil geven.
De situatie is zeer verontrustend, dat mag je niet ontkennen. Maar je mag haar ook niet karikaturiseren: het is een uitermate levendige wijk, met echte energie, maar waar de uitdagingen groot zijn.
Wat we vandaag doen, is op verschillende hefbomen tegelijk inspelen. Want op een veelvormig probleem moet een veelvormig antwoord komen.
Eerst en vooral de veiligheid: meer politieaanwezigheid, een versterkte bezetting van de openbare ruimte, en een nauwere samenwerking met de andere gemeenten en de regionale diensten. Het is in dat kader dat ik het werk van Audrey Henry voortzet, met name met nachtelijke sluitingen van publiek toegankelijke plaatsen, de versterking van de politieaanwezigheid, het uitvaardigen van plaatsverbodsbesluiten of het verhogen van het aantal camera's.
Vervolgens de preventie: we zullen deze situaties niet enkel met repressie oplossen. We versterken de sociale straathoekwerkers, we werken samen met verenigingen, we begeleiden de meest kwetsbare doelgroepen.
Ten slotte de leefomgeving: netheid, inrichting, regulering van bepaalde gebruiken. Want een wijk waar men beter leeft, is een wijk die duurzaam verandert.
En vooral, deze beslissingen komen niet van bovenaf. Ze zijn het resultaat van grondig werk, samen met de actoren van de wijk: bewoners, handelaars, verenigingen, politiediensten, sociaal werkers. We luisteren, we analyseren, en dan handelen we.
Maar we moeten ook duidelijk zijn: de gemeente kan niet alles.
Iedereen moet zijn deel doen. Het Gewest heeft een stationsplan van 10 miljoen euro aangekondigd. De werken van metrolijn 3 hebben een straat in verval laten liggen, die Beliris zal herstellen. Op federaal niveau heeft Bernard Quintin een herberekening van de financieringswet van de politiezones beloofd, en de strijd tegen drugshandel.
Je werd burgemeester na de benoeming van Audrey Henry in de Brusselse regering, in het kader van een akkoord dat voorziet dat het burgemeesterschap in 2028 naar de PS gaat. Hoe zie je deze twee jaar, en hoe ervaar je dat akkoord?
Ik zit niet in een overgangslogica, ik ben er volledig voor gegaan.
Twee jaar is kort, maar volstaat ruimschoots om een impuls te geven: op het terrein zijn, snel beslissen, samenwerken met de teams, en vooral de engagementen naleven.
Het politieke akkoord bestaat, het is gekend. Na deze twee jaar zal ik voorzitter van het OCMW worden, terwijl ik lid van het college blijf.
Maar vandaag is dat niet het onderwerp. Ik wil dat deze twee jaar nuttig zijn: dat we vooruitgang maken in de dossiers, dat we het dagelijkse leven verbeteren, dat we vertrouwen herstellen.
Ik ben niet aan het trappelen voor de politiek. Ik heb twee jaar om vooruit te gaan, en mijn persoonlijke toekomst is geen vraag.
Binnen twee jaar geef je de burgemeesterssjerp door. Wat wil je voor Schaarbeek gerealiseerd hebben, en wat wil je dat de Schaarbekenaars zich herinneren van jouw ambtstermijn aan het hoofd van de gemeente?
Als de Schaarbekenaars binnen twee jaar zeggen dat hun gemeente beter onderhouden is, properder, veiliger, duidelijker… dan zullen we geslaagd zijn.
Ik wil coherent zijn met wat ik zeg en met de manier waarop ik dit mandaat vanaf het begin uitoefen: aanwezig zijn, toegankelijk zijn, veel werken, en de moeilijke onderwerpen niet ontlopen.
En vooral, iemand die nooit vergeten heeft dat er achter elk dossier mensen schuilen.