Sommige politieke tegenstanders, gesteund door de media, beweren dat de MR van mening zou zijn veranderd over vrijhandelsakkoorden - enkele jaren geleden was ze voorstander van CETA (akkoord tussen de Europese Unie en Canada), terwijl ze zich vandaag verzet tegen het akkoord van de Europese Unie met Mercosur, in zijn huidige vorm.
De MR is niet van mening veranderd, wij blijven voorstander van CETA en verzetten ons tegen Mercosur in zijn huidige vorm.
Uitleg
Als liberalen zijn wij voorstander van vrijhandel, maar op voorwaarde dat deze onze strategische belangen ten goede komt, of het nu gaat om ecologische, sociale of economische belangen.
Voor of tegen vrijhandel in het algemeen zijn, heeft geen zin. Elk vrijhandelsakkoord verschilt in structuur, uitdagingen en impact. CETA en het EU-Mercosur-akkoord zijn twee volledig verschillende akkoorden, met heel verschillende gevolgen.
Canada is een land met een ontwikkelingsniveau dat gelijk is aan of hoger ligt dan dat van de Europese Unie, met een vergelijkbaar sociaal beschermingssysteem, hoge productie- en milieunormen, en een betrouwbaar traceerbaarheids- en controlesysteem. Alle effectbeoordelingen die vóór de ondertekening van CETA werden uitgevoerd, toonden aan dat het akkoord vooral de Europese Unie, inclusief haar landbouw, ten goede zou komen. 6 jaar na de voorlopige inwerkingtreding van CETA tonen de cijfers dat we terecht dit akkoord steunden. Het aantal banen dat door Europese export naar Canada wordt ondersteund, is namelijk met 11% gestegen; het aantal kmo's dat naar dat land exporteert, is met 54% gestegen.
In totaal is de handel van de Europese Unie met Canada de afgelopen vijf jaar met 31% gestegen en zijn de Belgische exporten naar Canada met 1,6 miljard euro toegenomen. België heeft bijzonder geprofiteerd van het akkoord, want terwijl de Europese export naar Canada tussen 2017 en 2021 met een kwart steeg, nam de Belgische export met 62% toe! “De angst voor een invasie van Canadese landbouwproducten, in het bijzonder rundvlees, is ongegrond gebleken, zoals we hadden voorspeld. We hebben geen oneerlijke concurrentie van Canada ondervonden omdat de spiegelmaatregelen, zoals het verbod op de invoer van hormonenvlees, hebben gewerkt, dankzij een betrouwbaar traceerbaarheids- en controlesysteem, en omdat hun producten niet goedkoper zijn dan de onze.” herinnerde Benoît Cassart, Europees parlementslid voor de MR en zelf landbouwer, die CETA altijd heeft verdedigd, ook toen de landbouwsyndicaten er luidop tegen waren.
Het EU-Mercosur-akkoord zou daarentegen worden gesloten met 5 landen: Brazilië, Argentinië, Paraguay, Uruguay en Bolivia. Landen die onderling erg verschillend zijn, met eveneens erg verschillende ontwikkelingsniveaus, sociale en milieunormen die veel lager liggen dan die binnen de Europese Unie, en waarvan twee lidstaten van Mercosur landbouwgrootmachten zijn (Brazilië en Argentinië). Men mag het ergste vrezen wanneer men verneemt dat de Argentijnse president, Javier Milei, zijn delegatie beval zich terug te trekken uit de COP 29 na een telefonisch gesprek met Donald Trump. Men mag zich terecht vragen stellen over het standpunt dat hij in de toekomst zal innemen, wanneer hij verklaringen aflegt tegen het klimaatakkoord van Parijs, hij fel kritiek uit op de ideologische positionering van de Verenigde Naties, hij het Pact voor de Toekomst afwijst en zich terugtrekt uit de Agenda 2030.
De agrarische handelsbalans van de EU met Mercosur is momenteel al negatief met 15 miljard. Het is legitiem te denken dat het akkoord de situatie zal verergeren, gezien de productiekosten er veel lager zijn en de Mercosur-producten uiterst concurrentieel zijn tegenover de Europese producten. Het risico op oneerlijke concurrentie voor onze landbouwers is reëel. De vrees voor negatieve gevolgen voor het milieu, met name gelinkt aan ontbossing, is groot en wetenschappelijk onderbouwd.
De twijfels over de mogelijkheid om de voedselveiligheid voor onze consumenten te garanderen, zijn gerechtvaardigd gezien een gebrekkig traceerbaarheids- en controlesysteem, zoals blijkt uit de conclusies van een audit die de Europese Commissie uitvoerde op Braziliaans rundvlees. Vorige oktober onthulde de audit immers dat Brazilië niet in staat was op betrouwbare wijze te certificeren dat er geen groeihormonen aanwezig waren in het rundvlees dat bestemd was voor export naar de Europese Unie, terwijl deze het gebruik van dat type hormonen al sinds 1981 verbiedt, zowel voor in Europa geproduceerd vlees als voor vlees dat wordt ingevoerd uit derde landen. Ten slotte blijft de samenhang tussen het klimaatakkoord van Parijs en het EU-Mercosur-akkoord onzeker.
“Vrijhandelsakkoorden moeten ons in staat stellen ons sociaal en ecologisch model te exporteren, niet om het te vernietigen. Wij denken dat er in de onderhandelingen over Mercosur nog veel open punten zijn om er een goed akkoord van te maken voor onze belangen. Daarom denken wij dat het akkoord niet in zijn huidige vorm mag worden ondertekend.” besloot Benoît Cassart, Europees parlementslid voor de MR.