Op donderdag 8 oktober heeft het Europees Parlement gestemd over een resolutie die oproept tot een strategie van de Unie tegen islamistisch entrisme en de invloed van het netwerk van de Moslimbroederschap. Europarlementslid Sophie Wilmès steunt deze ambitie volledig: “al jaren documenteren onze veiligheids- en inlichtingendiensten in België de dreiging die van de Moslimbroederschap uitgaat en waarschuwen ze ons. Ook in Frankrijk slaat het rapport van het ministerie van Binnenlandse Zaken, vorig jaar gepubliceerd, alarm. Deze waarschuwingen moeten zeer ernstig worden genomen. We hebben het hier niet over terrorisme, maar over een strategie van vestiging en beïnvloeding, gevoerd door islamistische netwerken die gemaskeerd te werk gaan om invloed uit te oefenen op publieke besluitvorming en onze democratische processen.
Het einddoel is bekend: een maatschappijmodel opleggen dat gebaseerd is op hun eigen radicale interpretatie van religieuze voorschriften, die zij overigens boven de burgerlijke wetten en individuele vrijheden plaatsen. Dit politieke project botst frontaal met onze waarden in Europa. En de hele samenleving is hierbij betrokken.
We hebben het over gelijkheid tussen vrouwen en mannen, de rechten van vrouwen, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid om al dan niet te geloven, de rechten van LGBTQI+-personen, enzovoort. Het zijn deze vrijheden die op het spel staan.”
Samen met de Europarlementsleden van de MR heeft Sophie Wilmès dus vóór de tekst gestemd die aanvankelijk door de EVP werd voorgesteld. Sophie Wilmès legt uit: “Het standpunt van het Parlement is krachtig omdat het beantwoordt aan vaststellingen. De Renew-fractie heeft hier gewaakt over nuance, bijvoorbeeld door expliciet in de tekst het onderscheid te vermelden tussen de islam als religie en islamisme. Ik stel trouwens vast dat, van alle fracties, Renew de meeste amendementen heeft doen aannemen. Gelukkig maar, want van bij het begin hebben S&D en de Groenen een schrijnend gebrek aan moed getoond. Socialisten en ecologisten waren de grote afwezigen in dit dossier.
Ze hebben geen enkele tekst ingediend en hebben elke onderhandeling over een gemeenschappelijke resolutie geweigerd. Weinigen in hun rangen hebben zelfs deelgenomen aan het debat. De amendementen die ze uiteindelijk hebben ingediend, probeerden duidelijk de dreiging te minimaliseren, door het onderwerp te herleiden tot louter racisme en islamofobie. We hadden naar een gemeenschappelijk standpunt tussen democratische krachten moeten kunnen zoeken. Dat was onze wens, zij hebben die geweigerd. Hun blindheid in dit dossier is totaal. Ik hoop dat ze daarnaast ook niet opzettelijk is.”
Sophie Wilmès is ook verheugd over de verwerping van de meest problematische amendementen, afkomstig van extreemrechts en extreemlinks: “Dat was niet vanzelfsprekend en toch werd de overgrote meerderheid van de amendementen van extreemrechts verworpen, waaronder de meest controversiële, vol amalgamen of begripsverwarring. Uiteraard hebben wij er geen enkele gesteund. Wat extreemlinks betreft: wat ik heb gelezen in de amendementen van The Left, de fractie waarin de PTB en La France Insoumise zetelen, heeft me verbijsterd. Het is heel eenvoudig: voor hen is het entrisme en de inmenging van de Moslimbroederschap een pure uitvinding, een complot om moslims te stigmatiseren, of zelfs om hen hun rechten te ontnemen. Sommige amendementen grensden aan een belediging van onze inlichtingendiensten. Dit niveau van medeplichtigheid met radicaal islamisme is niet alleen ernstig, het is ook fundamenteel gevaarlijk voor onze democratie. Gelukkig is er geen enkel aangenomen.”
Hoewel de resolutie van de Renew Europe-fractie uiteindelijk om procedurele redenen niet in stemming werd gebracht en sommige voorstellen niet in de uiteindelijke tekst terug te vinden zijn, vindt Sophie Wilmès dat dit werk daarom niet verloren is. Het heeft geleid tot een duidelijk standpunt en een lijst van prioriteiten voor de liberalen: “opdat deze Europese strategie solide zou zijn, hebben we verschillende eisen. Allereerst moeten we ons in Europa uitrusten met een gemeenschappelijke referentiemethodologie om netwerken te identificeren en de dreiging te evalueren. Dat is de basis van alles. Als we geen gemeenschappelijk begrip hebben van het fenomeen, kunnen we niet doeltreffend optreden. Vervolgens willen we Europese financiering beter en transparanter kunnen volgen tot bij de uiteindelijke begunstigden. Dat is belangrijk, want organisaties die verbonden zijn met de Moslimbroederschap leven van overheidssubsidies. We willen ook beter controleren wie toegang heeft tot onze instellingen, met inbegrip van het Parlement. En dat verloopt via het Transparantieregister. Daarnaast komen onder meer een versterking van de politionele samenwerking, het uitwerken van aanbevelingen over de ontbinding van bepaalde verenigingen met bewezen banden met religieus entrisme, of nog de oprichting van een Europese lijst van haatpredikers, als basis voor een inreisverbod op ons grondgebied. Een deel van deze eisen is terug te vinden in de tekst die vandaag werd gestemd. Ons werk om dit arsenaal aan zeer concrete maatregelen werkelijkheid te zien worden, begint uiteraard nu pas.”