Volksvertegenwoordiger David Weytsman waarschuwt voor de situatie in Brussel-Stad, waar zich de meeste zware drugsfeiten concentreren.
Al 2 jaar hoort men je veel in het parlement en in de stad over het thema drugs, waarom?
Anneessens, IJzer, Stalingrad, Hallepoort, de Marollen… De meeste plaatsen waar er ernstige problemen zijn in het gewest liggen op het grondgebied van de stad Brussel. Twee jaar geleden heb ik bij Rudy Vervoort, de Brusselse minister-president, gepleit voor de oprichting van een task force. Ik maakte me toen zorgen over het extreme geweld gelinkt aan de drugshandel. Hij antwoordde me dat er geen geweld was. Dat is onhoudbaar.
Als hoofdstad ontvangt de stad Brussel 142 miljoen van de federale overheid, met name om de veiligheid te verzekeren. Ik pleit ervoor dat een deel van dat geld rechtstreeks dient om de politieteams te versterken.
Men krijgt de indruk dat zowel het gewest als de stad Brussel de omvang van het fenomeen onderschatten?
Absoluut. We staan voor een drugsprobleem waarvan de omvang ons dreigt te ontglippen. Er moet dringend gehandeld worden. Op federaal, op regionaal, maar ook op gemeentelijk niveau. Elke keer als ik de politici de afgelopen jaren hierover heb aangesproken, in het Brussels Parlement of op gemeentelijk niveau, kreeg ik een flipperkast-retoriek te horen die erop neerkwam te zeggen „ik ben niet verantwoordelijk, dat is het andere beleidsniveau”. Dat is volkomen nutteloos, want ondertussen veroveren dealers en drugshandelaars terrein. Het is een oorlogslogica. Waar de staat terugtrekt, vestigen georganiseerde bendes zich.
De cijfers die je aanhaalt in je toespraken zijn zeer verontrustend.
Men spreekt vaak over een onveiligheidsgevoel, over het gevoel dat de dingen erger worden. En links vertelt ons dat dat gevoel overdreven is. Ik kijk zelf naar de feiten en de cijfers die onbetwistbaar zijn, want ze komen van de federale politie. Ik deel vier cijfers met u.
In het Brusselse gewest wordt elke week een ton cocaïne geproduceerd.
De drugshandel in ons land is een business van 60 miljard. Dat is 9 keer het budget van het Brusselse gewest. En 24 keer dat van Justitie.
Tussen januari en oktober 2022 ontving de vervoersmaatschappij MIVB 1.200 meldingen van drugsgebruik in de openbare ruimte, een stijging van 70% ten opzichte van het jaar voordien.
Het aantal via de ziekteverzekering aangesloten patiënten dat minstens één door de sociale zekerheid terugbetaald voorschrift van Lyrica ontving in België, is gestegen van 5.318 in 2006 naar 140.483 in 2020. Dat is 30 keer meer. En dit geneesmiddel wordt op straat verkocht als drugs.
Wat te doen?
Naast alles wat wij bij de MR al lang voorstellen, verwelkom ik overigens de tussenkomst van Georges en van David donderdagnamiddag: in de stad Brussel is er een tekort aan politieagenten en aanwezigheid op het terrein. Dat is een keuze van de burgemeester. Men moet dus de teams versterken en ze op het terrein inzetten. We moeten ook mobiele commissariaten hebben die zich verplaatsen naar waar de problemen zich voordoen. En tegen wie zegt dat dit het probleem zal verplaatsen, antwoord ik: „geen probleem, dan gaan we daar ook naartoe”. We moeten ons als doel stellen om de dealers uit ons gewest te verjagen. We mogen hen geen rust geven of laten zien dat we het opgeven.