Deze dinsdag 16 juni worden de Europese parlementsleden uitgenodigd om zich uit te spreken over het trilogenakkoord met betrekking tot de twee verordeningen die verband houden met het politieke akkoord dat in de zomer van 2025 tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten werd gesloten, gewoonlijk het „akkoord van Turnberry” genoemd. In enkele woorden: dit akkoord voorziet, voor een zeer grote meerderheid van de Europese producten, in de toepassing door de Verenigde Staten van een douanetarief dat geplafonneerd is op 15%; en, in ruil daarvoor, de verbintenis van de EU om de resterende douanerechten op Amerikaanse industriële producten af te schaffen, alsook een preferentiële toegang tot de Europese markt voor bepaalde landbouw- en visserijproducten. Het Parlement spreekt zich dus uit over de twee wetgevende handelingen die deze toegevingen uitvoeren. Ter herinnering: het Europees Parlement heeft daarentegen geen bevoegdheid om de door de Verenigde Staten toegepaste douanerechten vast te leggen of te garanderen. De aangekondigde 600 miljard dollar aan extra investeringen in de Verenigde Staten en 750 miljard dollar aan aankopen van Amerikaanse energieproducten tegen 2028 blijven van hun kant politieke verbintenissen van de Europese Commissie zelf, die niet aan de goedkeuring van het Europees Parlement worden onderworpen.
Hoewel de liberalen van meet af aan een onevenwichtig akkoord ten nadele van Europa hebben aangeklaagd, zullen de MR-Europarlementsleden het akkoord toch steunen; en dit om twee hoofdredenen: de aanwezigheid van door het Parlement opgelegde garanties en de wil om, zoveel mogelijk, voorspelbaarheid te bieden aan onze economische actoren.
Sophie Wilmès, ondervoorzitter van de Delegatie voor de betrekkingen met de Verenigde Staten, geeft commentaar op de tekst zelf:
„Laten we heel duidelijk zijn: het akkoord van Turnberry blijft onevenwichtig. Maar de tekst die vandaag ter stemming wordt voorgelegd, is beter dan het oorspronkelijke voorstel van de Commissie. We hebben meer verkregen voor de Europeanen. Het Parlement is namelijk de trilogen ingegaan met een sterk standpunt en vier solide garanties om Europa te beschermen tegen de turbulenties van het tweede mandaat van president Trump. Ik stel vast dat de meerderheid van deze waarborgen de onderhandelingen met de Raad heeft doorstaan. De versterkte opschortingsclausule en het vrijwaringsmechanisme vormen twee echte ‘noodremmen’. Ze kunnen worden geactiveerd bij verstoringen van de Europese markt of bij nieuwe tariefdreigingen vanuit Washington. Toch betreuren we, wat de opschortingsclausule betreft, het verdwijnen van de verwijzing naar de territoriale integriteit van de EU. Na de episode rond Groenland begin dit jaar zouden we verkeerd handelen als we geen lessen trekken uit die gebeurtenis. Ten slotte betekent het uitstel van de ‘sunset clause’ dat de nieuwe deadline beter zal samenvallen met onze respectievelijke verkiezingskalenders en de volledige aantreding van een nieuwe Europese Commissie. We zijn ook tevreden met de opname van een specifieke clausule voor afgeleide staalproducten, die vandaag nog steeds onderworpen zijn aan douanetarieven van 50%. De duidelijke deadline van 31 december 2026 vormt een krachtig signaal aan het adres van de regering Trump.”
Voor de MR beantwoordt deze positieve stem ook aan een vereiste van stabiliteit en voorspelbaarheid.
Sophie Wilmès legt uit:
„Deze tekst vandaag steunen betekent ook luisteren naar de bedrijven die vragen om een einde te maken aan de tarifaire onzekerheid. Het is onmogelijk voor een bedrijf om een strategie uit te werken, kosten te anticiperen of investeringen te plannen wanneer aankondigingen elkaar opvolgen en soms tegenspreken. Dit akkoord maakt het mogelijk, voor een tijd, dat moeten we erkennen, het risico op een handelsoorlog af te wenden. Dat betekent evenwel niet dat we onze waakzaamheid laten verslappen, integendeel. President Trump heeft ons het slechtste geleerd te verwachten, precies daarom wilden we extra beschermingsclausules. Als er een nieuw Amerikaans offensief zou komen, heeft het Parlement aangetoond dat er binnen zijn rangen een brede consensus bestaat om vastberadenheid te tonen tegenover de Verenigde Staten. We verwachten ook minder naïviteit van de andere instellingen van de Europese Unie. We moeten waakzaam en alert blijven en klaar staan om te reageren indien nodig. Tegelijk moeten we blijven werken aan de interne hervormingen van de EU, zoals het Draghi-rapport voorstelt, en aan de versterking van onze strategische autonomie. Als we dat doen, kan Europa uiteindelijk aantonen dat het een volwaardige partner is, op voet van gelijkheid, in de trans-Atlantische relatie.”
Benoit Cassart, effectief lid van de Commissie internationale handel (INTA):
„Het onevenwichtige akkoord met de Verenigde Staten toont de afhankelijkheid van de Europese Unie op het gebied van defensie, energie en digitale technologieën. Daarom staat de Europese strategische autonomie centraal in onze politieke strijd. Handel is essentieel, de Europese markt openen en de Europese export bevorderen is essentieel, maar we moeten erop letten dat deze handel logisch blijft en onze strategische sectoren niet in gevaar brengt. In dit akkoord is het landbouwluik gelukkig beperkt tot een quotum varkensvlees. Maar let op: de veeteeltpraktijken zijn zeer verschillend tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten. De Europese Unie verbiedt bijvoorbeeld het gebruik van bepaalde groeibevorderaars zoals ractopamine in de varkenshouderij. We zullen zeer waakzaam blijven dat dit vlees niet de eenheidsmarkt binnenkomt en dat de wederkerigheid van de normen wordt gerespecteerd.”