De liberale familie kwam samen in Jemappes om de arbeid te vieren. Centraal in de toespraken van de verschillende sprekers: het belang van een betere beloning van werk, dat de deur opent naar emancipatie, sociale relaties en welzijn.
Om het congres te openen, dat meer dan 2000 mensen samenbracht in de Lotto Arena in Jemappes, herinnert een video aan de geschiedenis van de Borinage, een voormalig welvarende industriële regio, en aan die van de walserijen waar het congres plaatsvindt. Dit bloeiende bedrijf dat zijn deuren sloot, illustreert de moeilijkheden van de regio. De werkzaamheidsgraad in Groot-Bergen bedraagt amper 53%. De overheid is er niet in geslaagd deze regio nieuw leven in te blazen. Het is dus een symbolische plaats voor de MR, in het kader van haar verkiezingscampagne.
Jacqueline Galant, voorzitster van het arrondissement Mons-Borinage, neemt vervolgens het woord. In haar gemeente Jurbeke bedraagt de werkzaamheidsgraad 64%. Dat toont aan dat de liberale recepten werken, in tegenstelling tot de recepten van links, die de regio verlammen uit electorale berekening. “Vandaag zijn degenen die Wallonië domineren bang”, zegt ze. “De val slaat op hen terug. Ze worden bedreigd door een oprechter links. Dat baart me zorgen. Er is een gebrek aan ideeën en voorstellen. Men praat over taksen, een alliantie met de communisten, men verandert van naam… Maar deze partijen hebben één ding gemeen: ze houden niet van ons”.
Onderbroken door video's die de grote prioriteiten van al onze lijsttrekkers voorstellen, gaat het congres verder met twee panels die jonge kandidaten en kandidaten die onlangs bij de MR zijn aangesloten in de bloemetjes zetten. In dit panel vertelt Anne-Catherine Dalcq, landbouwster, over haar motivatie om zich aan te sluiten bij de enige partij die zelfstandigen verdedigt. Youssef Handichi, afkomstig van de PVDA, geeft toe dat hij zich vergist had en beseft heeft dat de concrete oplossingen voor werknemers bij de MR te vinden zijn. De inwoner van Tubeke Samuel d'Orazio, zoon van de vakbondsman Roberto D'Orazio, bekend van zijn strijd bij de sluiting van de Forges de Clabecq, legt uit dat de MR geëvolueerd is, maar de werknemers ook. “In die tijd vochten we voor werk, niet voor bijstand”, legt hij uit. Zijn werk verliezen betekent zijn waardigheid verliezen. 1 mei is belangrijk om de waarde van werk te herinneren. De MR reikt vandaag de hand naar de kinderen van die generatie die slachtoffer werd van de bijstand die door links werd gepromoot”. Tot slot legt Guglielmo Pastorelli, voormalig socialistisch schepen, uit dat het Georges-Louis Bouchez was die hem tot de liberale waarden heeft bekeerd. “De MR, dat zijn niet de patroons. De MR is veel socialer dan de PS”, besluit hij, met een eresaluut aan het optreden van Caroline Taquin in Courcelles.
Héloïse Renard, Adrien Croonen en Lara Zenginoglu volgen hen op het podium. Ze zijn jonger dan 25 jaar en stellen zich voor het eerst kandidaat. Deze jonge kandidaten delen dezelfde motivatie: de stem van jongeren laten horen en hen tonen dat politiek een concrete impact heeft op hun dagelijks leven.
Onder luid applaus verschijnt vervolgens premier Alexander De Croo voor het publiek. Hij haalt tegelijk uit naar de N-VA en de PS. “De liberale familie stelt een andere weg voor dan diegene die beweert dat Franstaligen geen ambitie hebben, dat hun situatie de schuld is van slechte patroons, dat ze voorbestemd zijn om afhankelijk te blijven van Vlaanderen, en dat ze in ruil daarvoor zouden instemmen met het onderhandelen over het einde van België. Is dat de prioriteit? Zal dat jullie dagelijks leven beter maken? Ik zie een Wallonië dat onderneemt. Walen en Vlamingen zijn hetzelfde: ze willen hun bedrijf ontwikkelen, hun inspanningen beloond zien. Laten we stoppen tegenstellingen tussen ons te creëren: iedereen koestert dezelfde hoop”. Alexander De Croo krijgt bijzonder veel applaus wanneer hij het heeft over de noodzaak om het verschil te vergroten tussen de pensioenen van mensen die hun hele leven gewerkt hebben en die van mensen die nooit gewerkt hebben. “Werk is meer dan een loon: het is een sociale kring. Het is een daad van solidariteit”, besluit hij, eraan herinnerend dat de liberale familie nog nooit zo goed geplaatst is geweest om haar leiderschap op te leggen.
MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez neemt ten slotte het woord om het congres af te sluiten door de grote prioriteiten van de MR voor de verkiezingen van 9 juni aanstaande in herinnering te brengen. “Ik ben opgegroeid op 500m hiervandaan, in Quaregnon, Rue Jules Destrée”, legt Georges-Louis Bouchez uit. “Ik had alle kwaliteiten om socialist te worden, maar hun balans heeft me voorgoed ingeënt tegen fatalisme. Ik heb kunnen zien wat bijstand en een overvloed aan sociale hulp konden aanrichten. Dat heeft de horizon van duizenden jongeren en kinderen aanzienlijk verkleind. Ik wil hen zeggen dat het probleem van onze regio niet de economische ellende is, maar de culturele ellende. Het is niet omdat je vader werkloos was en je grootvader ook, dat jij ook gedoemd bent om afhankelijk te zijn van sociale hulp. Er is hoop: geef niet toe aan fatalisme! Ook jullie hebben het recht om te slagen in het leven, jullie hebben het recht om geld te verdienen, jullie hebben het recht om jullie waardigheid terug te vinden. Want werk is meer dan een loon: het is een plaats in de samenleving, het is de mogelijkheid om je levensomstandigheden te veranderen. Ik zeg tegen hen allemaal dat ook in Jemappes je je lot in eigen handen kan nemen dankzij de Mouvement Réformateur”.
“Als links zoveel wrok tegen ons koestert, komt dat doordat het, naarmate het zich verder van de waarheid verwijdert, steeds meer diegenen haat die haar uitspreken”, vervolgt de MR-voorzitter, die wijst op de noodzaak om onze overheidsfinanciën weer op het juiste spoor te zetten, de nodige hervormingen in het onderwijs (leerplicht vanaf 3 jaar, evaluatie aan het einde van het 3e leerjaar lager onderwijs om problemen vroeger op te sporen) of in het opleidingsbeleid: “beroepsopleiding moet een troef zijn om mensen in staat te stellen van leven te veranderen. We moeten ervoor zorgen dat niemand vastzit in zijn job. Mensen willen verandering en flexibiliteit. Daarom stellen we een beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkeringen voor, evenals het recht op ontslagname, om mensen te helpen de loop van hun leven te veranderen in plaats van hen naar de werkloosheid te sturen of hen op te sluiten in invaliditeitsattesten. Dat betekent meer vertrouwen in de werknemers”.
Georges-Louis Bouchez raadt “Raoul, Paul en Jean-Marc” een kuur “Detax” aan. “Ons land is wereldkampioen fiscaliteit. Hoe kan men zich voorstellen om er nog 10 tot 20 miljard euro aan belastingen bij te doen! Ecolo wil een fiscale hervorming voor mensen die minder dan 4000 euro bruto per maand verdienen. Een leerkracht met 10 à 15 jaar ervaring verdient meer dan dat. Ook zij verdienen nochtans een belastingverlaging. Nooit zal de MR de middenklasse verdelen”, dondert de MR-voorzitter, die zijn grote projecten vermeldt, zoals de verhoging van de belastingvrije som of de herziening van de belastingschijven, voor meer progressiviteit van de belasting en een betere beloning van arbeid. De verlaging van de fiscale druk op kmo's kadert eveneens in dat doel.
Terwijl het congres ten einde loopt, roept de MR-voorzitter de kandidaten en militanten op om alles te geven en vertrouwen te krijgen (“het vertrouwen van een kind van 4 jaar dat een Batmanpak draagt”). “Tijdens deze campagne stellen we ons bloot, richten we ons tot een ander publiek, gaan we naar plaatsen waar men ons niet verwacht. Dat is een risico. Maar onze ideeën worden door een meerderheid van de bevolking gesteund. We moeten haar tonen dat het ons project is”, zegt Georges-Louis Bouchez, waarna de verschillende aanwezige personaliteiten hem vervoegen op het podium om het evenement af te sluiten.
Bekijk de volledige toespraak van de MR-voorzitter, uitgeschreven
Herbeleef het congres van 1 mei
https://www.youtube.com/watch?v=ZMRKkSmbwWY&ab_channel=DREAMR