In een vurige toespraak op het 1 mei-congres in Bergen lanceerde MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez een gedurfde oproep tot een 'Belastingkuur'.
Door de noodzaak van moedige hervormingen en werkgericht beleid te benadrukken, daagt de MR links uit met een nieuwe en dynamische visie voor de toekomst van het land.
In deze krachtige toespraak benadrukte de voorzitter de urgentie om te handelen vóór de verkiezingen van 9 juni, en positioneerde hij de MR als de echte motor van verandering voor duurzame welvaart en een rechtvaardige samenleving."
Volledige toespraak
Duizendmaal dank voor jullie ontvangst!
Dit onthaal doet me deugd, jullie motivatie is fijn om te zien vandaag! Ze is vol en compleet, we zullen dat de komende dagen nog zien. Vandaag is een bijzondere dag, want het is de laatste grote bijeenkomst voor de verkiezingen van 9 juni, over een onderwerp dat we opnieuw op de publieke agenda hebben weten te zetten: dat van arbeid. Tot nu toe hebben we vooral over cheques of sociale steun gesproken, maar heel weinig over werk, in de Franstalige wereld.
Ik ben opgegroeid op 500 meter hiervandaan, in Quaregnon, in de Rue Jules Destrée. Ik zeg vaak dat ik alle kwaliteiten had om socialist te worden, maar juist omdat ik ze te goed ken, en vooral omdat ik hun balans heb gezien, ben ik voor het leven ingeënt tegen het fatalisme. Ik heb kunnen zien wat afhankelijkheid en een teveel aan sociale steun kunnen veroorzaken. Dat heeft de hoop en de streken vernietigd. Dat heeft de horizonten en perspectieven van duizenden jongeren en kinderen aanzienlijk verkleind. Het probleem van Wallonië en Brussel is niet de economische ellende, maar de culturele ellende. Het is niet omdat je vader werkloos was en je grootvader ook, dat jij ook gedoemd bent om afhankelijk te zijn van sociale steun. Tot hen richt ik me vooral. Er is hoop: geef niet toe aan fatalisme! Er is een andere weg. Ook jullie hebben het recht om te slagen in het leven, jullie hebben het recht om geld te verdienen, jullie hebben het recht om jullie waardigheid terug te vinden. Want ja, werk is meer dan een loon: het is een plaats in de samenleving, het is de mogelijkheid om je levensomstandigheden te verlaten. Ik zeg tegen iedereen dat ook in Jemappes het mogelijk is om je lot in eigen handen te nemen dankzij de Mouvement Réformateur.
Sommigen stellen vragen bij de stijl van de MR, bij onze wil, onze koppigheid en onze proactiviteit. Die stijl komt niet uit het niets. Er is geen dag geweest tijdens mijn voorzitterschap waarop ik niet aan die vrouwen en mannen van de voormalige Waalse industriebekkens in Bergen, La Louvière, Luik, Charleroi, Brussel of Tubeke heb gedacht. Er is geen enkel moment geweest waarop ik niet aan hen heb gedacht, waarop ik niet boos ben geweest om leugens, om het cheque-beleid, om het miserabilisme. We mogen niet blijven steken in die woede. Die woede moet ons positieve energie geven, die van hen die de hervormingen zullen doorvoeren en niet bang zullen zijn voor de waarheid. Vandaag, dames en heren, als links ons zo kwalijk neemt, dan is dat omdat ze, door zich steeds verder van de waarheid te verwijderen, steeds meer degenen haten die haar uitspreken. Wees trots op dit discours van waarheid.
Als ik vandaag de aanwezigheid zie van Roberto D'Orazio, die ik jullie vraag te applaudisseren, want het is echt moedig om hier te komen wanneer je van links komt. Als ik de aanwezigheid zie van deze mensen die zich bij ons aansluiten, denk ik dat we nog niet gewonnen hebben, maar dat we al iets groots hebben bereikt. Deze mensen hebben nooit gevochten voor uitkeringen, maar voor de waardigheid van de werknemers. Die waardigheid is niet verbonden aan uitkeringen, maar aan opleiding, aan tewerkstelling, dankzij die vrouwen en mannen die iets van hun leven maken, in de eerste plaats voor hun kinderen, maar ook voor de hele samenleving. We hebben al een strijd gewonnen: de MR is de echte partij van de arbeid, de grote volksbeweging die we altijd hebben gewild!
Tegenover deze 50 tinten van links moeten we een enthousiasmerend en veelbelovend project bieden. Een project van hervormingen, zonder gouden bergen te beloven, want over de overheidsfinanciën wordt nooit gesproken, terwijl het ons gemeenschappelijk erfgoed is. Elk kind dat in deze regio geboren wordt, heeft een schuld van 60.000 euro. Evenveel geld dat het had kunnen besteden aan een project voor een huis, het oprichten van een bedrijf, vrije tijd. Om gewoon zijn leven te kunnen kiezen. De MR is niet de beweging die gratis alles weggeeft. Het is de beweging die wil dat de begrotingsregel om niet meer dan 3% tekort te hebben in de Grondwet wordt vastgelegd. Zij die de sociale zekerheid vernietigen, zijn zij die meer uitgeven dan ze hebben, die tekorten creëren en in stand houden. Ik, de jongen uit Bergen, ben diep gehecht aan de sociale zekerheid, en daarom willen we dat de overheidsfinanciën worden beheerd, willen we dat werknemers worden beloond, want deze sociale zekerheid bestaat dankzij de 4,5 miljoen mensen die werken en inspanningen leveren voor ons land.
Om meer mensen aan het werk te krijgen, hebben we hervormingen nodig.
De eerste zal op het niveau van het onderwijs zijn. Meer dan de helft van de werkzoekenden in Wallonië heeft weinig of geen kwalificaties, en in Brussel is het nog erger. Dat is de kern van het probleem. We moeten hen de juiste instrumenten geven. Daarom hebben onze ministers Pierre-Yves Jeholet, Valérie Glatigny en Françoise Bertieaux het onderwijs opnieuw in ere willen herstellen. Het gaat niet om financieel elitisme. We hebben de studiebeurzen en de slaagondersteuning opnieuw gefinancierd, maar we moeten ook verdienste, inzet en vaardigheden belonen. We willen nu de leerplicht verlagen tot 3 jaar, we willen controleren dat elk kind kan lezen, schrijven en rekenen in het derde leerjaar. In tal van scholen behalen kinderen diploma's zonder de basisvaardigheden te beheersen. De oplossing, mevrouw Désir, is niet om kinderen naar de derde kleuterklas te laten gaan zonder ze tegen te houden vóór het derde middelbaar als ze moeilijkheden hebben. Dat is onverantwoord. Het is onverantwoord om de jaren te laten voorbijgaan, de cruciale jaren te missen en zich pas aan het begin van de adolescentie te realiseren dat met zo'n achterstand hun toekomstperspectieven verwoest zullen zijn. Het liberale project is dat van gelijke kansen, ongeacht je geloof, je nationaliteit, je huidskleur. De rol van de Staat is om je de instrumenten te geven om je leven in eigen handen te nemen, en dat zal lukken dankzij een hervorming van het onderwijs.
Wat de beroepsopleiding betreft, mag die niet langer occupationeel zijn. We moeten de opleidingscentra financieren in verhouding tot de mensen die weer aan het werk zijn geraakt. We mogen niet langer de 7e of 8e opleiding financieren om sommige mensen uit de statistieken te houden. Beroepsopleiding moet een troef zijn om mensen van leven te laten veranderen. We moeten ervoor zorgen dat niemand opgesloten zit in zijn baan. De tijd dat men zijn hele leven dezelfde baan houdt, is voorbij. Mensen willen verandering en flexibiliteit. Daarom stellen we voor om de werkloosheidsuitkeringen in de tijd te beperken en het recht op ontslagname in te voeren, want we vinden dat mensen beter in staat moeten worden gesteld om de koers van hun leven te veranderen, dan dat ze naar de werkloosheid worden gestuurd of vastgehouden worden in soms fictieve invaliditeitsattesten. De hervorming zal ook gebeuren dankzij meer flexibiliteit op de arbeidsmarkt en meer vertrouwen in de werknemers.
Werk staat centraal in ons project. Het moet opnieuw gewaardeerd worden, door het loon, maar ook door woorden en respect. Het werk dat je verricht op school, in verenigingen, in de sport, bij het bijstaan van een buur of een eenzame persoon, in je job: werk is de motor van onze ontwikkeling en ons welzijn. Als we de werknemers beter willen belonen, moeten we stoppen met hen te belasten. Ik richt me tot Raoul, de echte baas van links. PS en Ecolo lopen achter Raoul aan, zoals we hebben gezien bij het Decreet Landschap. Ik wil Raoul twee dingen zeggen. Ten eerste, Raoul, jouw maatschappijproject is niet nieuw. Het is al toegepast in tientallen landen op verschillende momenten in de geschiedenis. Het communisme heeft armoede, geweld, wanbeleid en sociale opstand veroorzaakt. Dus vandaag, Raoul, heb ik een advies voor jou, dat ook geldt voor Paul en Jean-Marc. Ik raad je een kuur “Détaxe” aan. Ons land is wereldkampioen fiscaliteit. Hoe kan men zich voorstellen om er nog 10 tot 20 miljard euro belastingen bij te doen? Ze zullen jullie vertellen dat het alleen de ultra-rijken raakt. Maar Ecolo wil een fiscale hervorming voor mensen die minder dan 4000 euro bruto per maand verdienen. Weet u dat een leerkracht met 10 tot 15 jaar ervaring meer verdient dan dat? Ik zeg het tegen alle leerkrachten. Nee, jullie zijn niet rijk. Ook jullie verdienen een belastingverlaging. Nooit zal de MR de middenklasse verdelen!
Deze belastingverlaging begint met een belangrijk element, dat een technische naam draagt: de verhoging van de belastingvrije som. Vandaag begin je belasting te betalen zodra je iets meer dan 10.000 euro per jaar verdient. Het leefloon, de laagste uitkering, begint bij 15.000 euro per jaar. Hoe kunnen we werknemers belonen als ze al belasting betalen voordat ze de laagste sociale uitkering hebben bereikt? Met de MR zal er geen belasting zijn voordat het bedrag van de eerste sociale uitkering is bereikt. Dat is niet alles. Ik heb een video van Paul Magnette gezien waarin hij zei dat werknemers altijd meer moeten verdienen dan niet-actieven. Ik had de indruk dat het onze eigen echo was. Maar weet hij, hij die toch belastingen wil toevoegen, dat je, zodra je één euro meer verdient dan het huidige plafond van 15.000 euro, al met 40% wordt belast? We hebben dus meer progressiviteit van de belasting nodig. Het is normaal dat de sterkste schouders meer bijdragen.
Maar de middenklasse zijn niet de sterkste schouders. Deze mensen moeten bijdragen, maar we moeten stoppen hen fiscaal te vermorzelen. Deze middenklasse moet waardig van haar werk kunnen leven en minstens 500 euro netto meer verdienen dan de sociale uitkeringen.
We willen ook de vrouwen en mannen steunen die risico's nemen en hun persoonlijk vermogen inzetten om hun eigen kleine bedrijf op te richten. Zij zijn de echte bazen in Wallonië en Brussel. Het zijn geen grote kapitaalmagnaten die België allang verlaten hebben. Onze bazen stellen een paar mensen tewerk en riskeren hun leven om anderen een activiteit te geven. Daarom willen we de belasting op kmo's verlagen naar 15%, want risico moet beloond worden. Ik maak van de gelegenheid gebruik om tegen de zelfstandigen te zeggen, tegen hen die activiteit creëren, dat ze zichzelf in de spiegel kunnen aankijken en trots op zichzelf kunnen zijn. Want bij de MR beschouwen we de baas niet als de vijand. Wij beschouwen de baas als de motor van de samenleving!
Om te besluiten twee zaken: dank je voor alles wat je gedaan hebt, en in het bijzonder aan mijn medewerkers. Deze vijf jaar waren bewogen, maar al die inspanningen zijn niet voor niets geweest, wanneer ik deze zaal zie, jouw motivatie, de affiches op straat. Vervolgens vraag ik je om alles te geven. Er blijven nog vijf weken over. Heb vertrouwen. Heb het vertrouwen van een kind van 4 jaar dat een Batman-kostuum draagt! Dat kind denkt dat het alles kan. Het heeft geen angst. Heb geen angst. Er is geen groter falen dan niet te proberen. Deze keer stellen we ons bloot aan risico, we richten ons tot een ander publiek, we gaan naar plekken die ons niet gunstig gezind zijn. Het is een risico. Maar de bevolking wacht op ons project. Onze ideeën worden door de meerderheid van de bevolking gesteund. We moeten het haar uitleggen, haar tonen dat dit ons project is. Onze 376 kandidaten moeten overtuigen. Onze lijsten zijn nooit sterker geweest. Ze combineren ervaring en vernieuwing. Deze lijsten zijn mooi omdat ze het beeld van onze samenleving weerspiegelen. Wees trots om liberaal te zijn en zeg jezelf dat op 9 juni, dankzij de MR, de toekomst opklaart!
https://www.youtube.com/watch?v=OMadsNULhU8&ab_channel=DREAMR