In een interview met Le Soir blikt vicepremier David Clarinval terug op de begrotingsonderhandelingen van de afgelopen weken. Zijn boodschap is duidelijk: zonder de MR zouden de Belgen veel meer betaald hebben. Wekenlang was hij de enige die voorstellen blokkeerde die tot 3 miljard euro aan btw-verhogingen inhielden, waarbij sommigen zelfs pleitten voor een algemene btw van 22 %.
“Als ik niet had geblokkeerd, had iedereen de rekening betaald”, vat hij samen. Voor hem waren deze voorstellen “totaal uit balans”, met een opeenstapeling van consumptiebelastingen, extra heffingen op bedrijven en bijkomende lasten voor de sterkste schouders.
Tegenover die uitwassen had de MR een duidelijke prioriteit: het boodschappenmandje van de gezinnen beschermen, een sprong in de index vermijden die de koopkracht zou aantasten, de concurrentiekracht van de bedrijven bewaren en een liberale economische coherentie behouden. De MR heeft bereikt dat de indexering volledig blijft tot 4.000 euro brutoloon - dus boven het mediaanloon - wat de bescherming van de middenklasse garandeert.
David Clarinval herinnert er ook aan dat de regering de afgelopen negen maanden al drie grote hervormingsgolven doorvoerde - regeerakkoord, zomerakkoord en begrotingsakkoord - met één constante: 78 % structurele hervormingen en besparingen, tegenover slechts 22 % belastingen. “Zonder ons zouden deze verhoudingen radicaal anders geweest zijn”, benadrukt hij.
Hij erkent dat sommige keuzes moeilijk waren. Inderdaad, bepaalde sectoren zullen met btw-verhogingen te maken krijgen, onder meer vrije tijd en pesticiden. Maar elke toegeving gaat gepaard met steunmaatregelen voor activiteit en werkgelegenheid: veralgemeende flexi-jobs, verlaging van de sociale bijdragen, defiscalisering van overuren, terugkeer van seizoenarbeiders, bescherming van de professionele diesel en behoud van een stabiele btw op meststoffen. Het doel: de noodzaak om werkgelegenheid en concurrentiekracht te ondersteunen nooit uit het oog verliezen.
Op de arbeidsmarkt koestert de MR een sterke ambitie. Met de vierde golf van reïntegratie van langdurig zieken wil men de stijging van het aantal begunstigden een halt toeroepen en de trend keren. Voor Clarinval is mensen die kunnen werken opnieuw aan het werk zetten niet alleen een budgettaire noodzaak, maar ook een kwestie van sociale rechtvaardigheid en van het voortbestaan van ons model.
In wezen zou deze begroting radicaal anders geweest zijn zonder de aanwezigheid van de MR aan de tafel. Clarinval benadrukt het: zijn rol was excessen te voorkomen, de werknemers en bedrijven te verdedigen en een verantwoord begrotingstraject te bewaren.