Hoe kan iemand in België invalide worden verklaard… en toch als advocate pleiten in Marokko? Dit is de stuitende zaak die door La Dernière Heure aan het licht werd gebracht. Een vrouw, zogezegd gedomicilieerd in Brussel en arbeidsongeschikt sinds 2016, oefende in werkelijkheid al meer dan 20 jaar het beroep van advocate uit in Marokko. Ze staat sinds 2003 ingeschreven bij de balie en zou er, volgens het RIZIV, een „zeer comfortabel“ leven leiden.
Georges-Louis Bouchez, voorzitter van de MR, reageerde onmiddellijk in de plenaire vergadering van de Kamer: „Ik wil dit aan het licht brengen om te tonen dat ons sociaal systeem een vergiet is. Er zijn veel meer misbruiken dan men zich voorstelt.“ Voor de MR is deze zaak geen alleenstaand geval, maar wel het symptoom van een falend systeem, zonder efficiënte controle, waarin men in 2025 nog steeds ongestraft overheidsgeld kan verduisteren.
Deze strijd tegen sociale fraude voert de MR al jarenlang. Maar te vaak kijkt links de andere kant op. Erger nog: ze beschuldigt wie deze misbruiken aan de kaak stelt van overdrijven of „stigmatiseren“. De feiten bewijzen het ongelijk. „Dit is geen karikatuur. Het gaat om miljoenen euro's die elk jaar verdwijnen door dit soort fraude. En ondertussen betalen zij die werken, zij die de regels respecteren“, hekelt Georges-Louis Bouchez.
De MR blijft niet bij vaststellingen. De partij stelt concrete en krachtige oplossingen voor. Een kadaster van sociale uitkeringen om gegevens automatisch te kruisen tussen administraties. Internationale akkoorden die afhankelijk worden gemaakt van betrouwbare informatie-uitwisseling over uitkeringsgerechtigden. Versterkte, gemoderniseerde controles in real time. En voorbeeldstraffen voor fraudeurs.
Deze maatregelen maken deel uit van het federale regeerakkoord, dat een resolute strijd voorziet tegen fraude met sociale uitkeringen en zwartwerk. Voor de MR begint de bescherming van solidariteit bij rechtvaardigheid. Wie echt hulp nodig heeft beschermen, betekent onverbiddelijk optreden tegen wie er misbruik van maakt.
Want in essentie is de vraag simpel: moeten we de ogen blijven sluiten? Of moeten we eindelijk de politieke moed hebben om te handelen? Bij de MR hebben we onze keuze gemaakt. Wij zullen handelen.