Vriendjespolitiek is geen ongeluk, het is een georganiseerd systeem. 3 concrete gevallen tonen vandaag hoe sociale hulp en huisvesting instrumenten worden om electorale trouw op te bouwen voor de PS, terwijl publieke structuren beheerd worden als partijbijlagen. Resultaat: tientallen miljoenen euro's verloren in Bergen, verdachte toewijzingen in Anderlecht naast hun twijfelachtig beheer van het OCMW, en een langdurig fiasco bij La Sambrienne. Overal dezelfde mechaniek van wanbeheer, ondoorzichtigheid en onverantwoordelijkheid. En uiteindelijk zijn de echte slachtoffers precies degenen die men beweert te helpen: gezinnen die op een wachtlijst blijven staan of in onwaardige woningen verblijven.
Op dit punt is wanbeheer voor de PS geen uitzondering, het is de regel.
1. Instrumentalisering van hulp, electorale vriendjespolitiek
- Sociale hulp is in hun handen een instrument van electorale verovering geworden: in gemeenten met een hoge concentratie van begunstigden wordt de toekenning van hulp of sociale huisvesting een hefboom voor loyauteitsopbouw.
- In gemeenten en instellingen die duurzaam door links worden geleid, worden de structuren voor sociale hulp, OCMW's, huisvestingsmaatschappijen, te vaak beheerd als partijaanhangsels in plaats van als rigoureuze openbare diensten, met als rechtstreeks gevolg een massale verspilling van publiek geld en een verraad van de rechthebbende begunstigden.
- Het “vriendjesbeleid” kost honderden miljoenen: samen bedragen de gemiste inkomsten (60 miljoen euro bij La Sambrienne), de onverhaalbare vorderingen (26 miljoen euro bij het OCMW van Bergen), de lege en onbewoonbare woningen, de audits en crisismanagers betaald door de belastingbetaler, dat is de echte factuur van vriendjespolitiek.
- De echte slachtoffers zijn de rechthebbende begunstigden: gezinnen die al jaren wachten op sociale huisvesting terwijl toewijzingen via illegale comités gebeuren; begunstigden die in onveilige en onbewoonbare woningen leven… Vriendjespolitiek verraadt vooral degenen die zij beweert te verdedigen.
2. Het geval van het OCMW van Bergen
- Het cijfer van vanmorgen is veelzeggend: 26 miljoen euro aan niet-geïnde vorderingen op 31 december 2025, of 20% van het totale budget van het OCMW van Bergen (130 miljoen euro), achtergelaten door een instelling die publiekelijk klaagt over financiële moeilijkheden sinds de werkloosheidshervorming.
- 853.805,27 euro aan niet-opgeëiste RIZIV-forfaits, gelinkt aan voormalige rusthuizen beheerd door het OCMW, een schuld die jarenlang vergeten werd, zichtbaar in de rekeningen, nooit opgevolgd.
- 13 miljoen euro aan vorderingen op sociale schuldenaars: onterecht uitbetaald leefloon (fraude, fouten, niet-gemelde veranderingen in situatie), maar ook terugvorderbare hulp die door het OCMW zelf werd beslist voor huur, energiekosten, diverse tussenkomsten.
- Het toppunt van ironie: Bergen liep ook een federale steun van 13 miljoen euro mis omdat de vereiste bevolkingsdrempel niet werd bereikt, een probleem van administratieve nauwkeurigheid in een stad die al kampioen is in gemeentelijke schuld (meer dan 3.200 euro schuld per inwoner).
3. De Foyer Anderlechtois: het model van vriendjespolitiek in Anderlecht
- In deze maand mei 2026 werd een onderzoeksrechter aangesteld voor lekken en vermoedens van corruptie bij de toewijzing van sociale woningen aan Le Foyer Anderlechtois, een gerechtelijk onderzoek dat werd opgestart na maanden van anonieme brieven.
- Een interne afwijkingscommissie werd door de BGHM (toezichthouder) illegaal verklaard: ze kende tot 25% van de toewijzingen toe buiten elke statutaire controle, tegenover 6% bij andere SVK's, met beschuldigingen van betalingen om woningen te verkrijgen.
- De audit van Le Foyer wijst op: een fragiel bestuur, uitgaven goedgekeurd zonder stemming door de raad van bestuur, overheidsopdrachten opgesplitst om controledrempels te ontwijken, dit alles onder het voorzitterschap van een PS-schepen van Anderlecht die tevens voorzitter is van het lokale OCMW.
- Datzelfde OCMW van Anderlecht werd door het programma Pano (VRT) aan de kaak gesteld voor integratie-inkomens toegekend aan personen die er geen recht op hadden, precies de categorie van vorderingen die in Bergen explodeert.
4. La Sambrienne: de grootste SVK van Wallonië, het grootste fiasco van de PS
- Een verpletterende officiële audit: van de 27 punten die door de Waalse toezichthouder werden gecontroleerd, vertonen 14 een “hoog” risico: niet-aangetoonde conformiteit van gas en elektriciteit, elektrische niet-conformiteiten uit 2019 die nooit werden gecorrigeerd, brandveiligheid zonder bewijs van opvolging.
- 200 lege woningen terwijl meer dan 4.000 gezinnen wachten: terwijl duizenden huishoudens op deze lijst staan, is bijna 13% van het patrimonium van La Sambrienne onbewoond (lege woningen die ook nog vaak “in renovatie” zijn), een duidelijk teken van inefficiënt beheer.
- Bijna 60 miljoen euro aan verloren subsidies: La Sambrienne is aanzienlijke renovatiesubsidies misgelopen door gebrek aan voorbereiding en opvolging, dat zijn meer dan 1.200 niet-gerenoveerde woningen die hersteld hadden kunnen worden.
- De Waalse Regering was verplicht om in te grijpen: op 17 april 2026 werd een crisismanager aangesteld om La Sambrienne dringend recht te trekken, met een onmiddellijke opdracht rond de veiligheid van huurders en financiële sanering.
- De PS leidt La Sambrienne al altijd: de huidige voorzitter is PS, de vorige voorzitter was PS, de stad is meerderheidsaandeelhouder (56%), en die stad wordt ook door de PS bestuurd. Alsof wanbeheer voor hen geen uitzondering is, maar de regel.
- De raad van bestuur heeft veel te laat gestemd voor het ontslag van de technisch en vastgoeddirecteur, na meer dan 15 jaar van ongecorrigeerde disfuncties.