Leuven. Vrijdag 13 december, 8.20 uur. Het is nog donker terwijl MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez aan de kerstboom van de KUL zijn eerste interviews staat te geven aan VTM en VRT. Want in de voormiddag onderhandelt hij in Brussel weer verder voor de vorming van een nieuwe regering. Maar eerst: een ontmoeting met professor en politicoloog Bart Maddens, die hem uitgenodigd heeft om een gastcollege te geven over ‘de macht van een partijvoorzitter’.
We zijn in aula AV 00.17: in zijn inleiding noemt Maddens de MR-voorzitter ‘de paus van de Wetstraat’. Meer dan honderd studenten Politieke en Sociale Wetenschappen hebben de fuiven op donderdagavond overleefd. Ze zitten stipt om 9 uur klaar voor een uur les in het Frans. Met volle concentratie luiteren ze naar de spraakwaterval uit Bergen, die hen uitlegt waarom er politieke partijen moeten zijn: ‘ze zijn essentieel voor de organisatie van een democratie, want ze structuren en organiseren het politieke debat’.
De partijvoorzitters spelen daarin de laatste decennia een sleutelrol. ‘Ze zijn de verpersoonlijking van hun partij geworden, nog meer onder impuls van de media en de sociale media. Maar ze zijn democratisch verkozen door hun partijleden’, legt Bouchez uit. Voorzitters zitten aan al de knoppen. Ze zetten de lijnen uit, debatteren, onderhandelen en wijzen ministers en bestuurders aan. Ze hebben dus de macht om mensen te benoemen en op die manier hun invloed uit te breiden.
‘Partijvoorzitters zijn zoals voetbaltrainers. Ze moeten moeilijke keuzes maken, de beste ploeg samenstellen en de strategie bepalen. Een overwinning is het succes van de ploeg. Een nederlaag is de fout van de trainer, die bij verlies mag opstappen’. Bij de verkiezingen van 9 juni en 13 oktober haalde de MR telkens 30%, een historisch resultaat.