Namen is haar gekozen thuis en ze is al lang geëngageerd binnen de Mouvement Réformateur. Sabine Laruelle begint een nieuw hoofdstuk in haar politieke loopbaan als provincieraadslid.
Als voormalig federaal minister en voorzitster van de Senaat zet ze haar engagement verder met dezelfde overtuiging: hervormen voor meer efficiëntie, institutionele duidelijkheid en sociale rechtvaardigheid.
Je hebt een lang parcours doorlopen, van federaal minister tot voorzitster van de Senaat: hoe heb je dat ervaren over al die jaren, en wat was jouw mooiste menselijke of politieke ervaring?
Voor mij betekent engageren in de politiek vooral engageren voor een maatschappijproject en niet voor een post of eer. Het gaat om hervormen voor meer efficiëntie, meer sociale rechtvaardigheid (ik denk hierbij vooral aan mijn actie rond het statuut van zelfstandigen), voor meer billijkheid en, vooral, nooit vergeten dat je « verantwoording verschuldigd » bent, niet alleen aan je kiezers maar aan alle burgers. De herinnering die me het meest raakt, is een dag op de foire van Libramont toen een oudere landbouwer naar mij kwam en zei « dankzij u, dankzij uw actie, leef ik beter dan vroeger ». Het tweede politieke moment was toen ik, als voorzitster van de Senaat en samen met mijn collega Patrick Dewael, voorzitter van de Kamer, door de Koning belast werd met een koninklijke opdracht in februari 2020.
Je begint een nieuw hoofdstuk als provincieraadslid. Wat heeft je gemotiveerd om deze uitdaging aan te gaan en wat zijn je prioriteiten in dit mandaat?
Ook hier is het woord « hervorming » uit de gewestelijke beleidsverklaring dat mij ertoe heeft aangezet het voorstel van David Clarinval om provincieraadslid te worden te aanvaarden. De instellingen hervormen is geen doel op zich, maar wel een noodzaak. De rol en opdrachten van de verschillende machtsniveaus verduidelijken, waken over de doelmatigheid bij het gebruik van overheidsmiddelen, en soms moeilijke hervormingen durven doorvoeren, dat is voor mij de essentie van mijn politiek engagement.
De provinciale financiën staan onder druk, met meerdere opdrachten en beperkte middelen. Wat zijn volgens jou de prioriteiten om een efficiënt en evenwichtig beheer van de provincies te garanderen?
Wij hebben het geluk in Namen een gezonde situatie te erven en een instelling die, dankzij de actie van Jean-Marc Van Espen en Richard Fournaux, zich al opnieuw heeft toegespitst op 4 kernactiviteiten. Gezien de budgettaire uitdagingen, de overname van 100% van de financiering van de hulpverleningszones, de behoeften van het pensioenfonds, de gewestelijke beleidsverklaring,… zullen we dit proces dus verderzetten en versterken. Ik verberg niet dat ik met ongeduld de oriëntatienota van de Waalse Regering over de hervorming van de provincies verwacht, want zonder die is het moeilijk om vooruit te gaan.
Minister François Desquesnes heeft een structurele hervorming van de provincies aangekondigd. Wat is jouw visie op de toekomst van deze vaak onbekende, maar essentiële instelling voor de territoriale cohesie?
Het provinciale niveau is essentieel en kan/moet volgens mij de schakel worden tussen het federale niveau, het Waalse Gewest, de Federatie Wallonië-Brussel en de gemeenten, voor de invoering van een echte « supragemeentelijkheid », voor een rationalisering van de structuren (voorbeeld in de provincie Namen: 3 verschillende structuren beheren de PMS-centra, is dat nuttig? Wat toerisme betreft, heeft de provincie Namen deze bevoegdheid opgegeven, waren er negatieve gevolgen voor de sector? Neen). Ik zal dus niet spreken van verdwijnen, maar van een diepgaande gedaanteverandering.
Na zoveel jaren engagement, welk advies zou je geven aan de nieuwe generatie lokale verkozenen die zich duurzaam in de politiek wil engageren?
Op welk niveau je ook actief bent, politiek engagement is zeker een engagement met betekenis, want het is resoluut gericht op het welzijn van anderen. Mijn eerste advies is dus: « ga ervoor », mijn tweede advies: « denk op lange termijn » en maak je niet te veel zorgen over wat je op sociale media leest. Ik herinner er vaak aan dat weinig mensen nog weten wat het nieuws was drie maanden geleden. En als laatste advies: engageer je serieus zonder jezelf te serieus te nemen, en vooral zonder een « big ego » te krijgen.