Deze week maakt de Mouvement Réformateur halt in Courcelles, een dynamische gemeente in Henegouwen met een rijk industrieel verleden en volop in verandering. Aan het hoofd ervan staat burgemeester Caroline Taquin, een bekende figuur uit het lokale en regionale politieke landschap, die zowel ervaring als vernieuwing belichaamt. Met een solide verankering en een duidelijke visie voor haar gemeente zet ze zich in voor meer veiligheid, ondersteuning van de economische ontwikkeling, modernisering van de infrastructuur en een betere leefomgeving voor de inwoners van Courcelles.
Caroline, je bent een bekende figuur binnen de Mouvement Réformateur en het politieke leven in Henegouwen. Al vele jaren geëngageerd, heb je geleidelijk een solide parcours opgebouwd dat je naar de functie van burgemeester van Courcelles heeft geleid. Kan je terugblikken op je persoonlijk en politiek parcours, op je engagement binnen de liberale familie, en op wat jou vandaag drijft in jouw rol aan het hoofd van de gemeente?
Mijn politiek engagement is ontstaan uit een eenvoudige overtuiging: je kan concreet dingen veranderen, zelfs waar niemand het verwacht. Van opleiding ben ik lagere schoolonderwijzeres, en in 2006 stapte ik de politiek in. Ik koos mijn partij op basis van haar programma en haar waarden. Ik heb onmiddellijk twee roepingen tegelijk beoefend.
Wat mij gevormd heeft, is het terrein. Courcelles was meer dan een halve eeuw lang op slot gehouden door de PS. In 2012 hebben we die hegemonie omgekeerd met een duidelijke boodschap: rigoureus beheer, transparantie, en zichtbare resultaten in het dagelijks leven van de burgers, en overal aanwezig zijn, altijd, met een verenigde en toegewijde ploeg. Absolute meerderheid in 2018, verdere vooruitgang in 2024. Dat parcours heeft mij ervan overtuigd dat liberale en hervormingsgezinde waarden overal kunnen overtuigen, op voorwaarde dat je ze belichaamt in plaats van ze enkel te verkondigen.
Tussen 2019 en 2024 oefende ik een mandaat uit als federaal volksvertegenwoordiger, ondervoorzitter van de commissie Binnenlandse Zaken, en engageerde ik mij voor gezondheid en veiligheid. Sinds juni 2024 zit ik in het Waals Parlement en het Parlement van de Federatie Wallonië-Brussel, terwijl ik burgemeester blijf. Die cumulatie is verre van comfortabel, maar het vormt een permanente brug tussen het lokale terrein en de beslissingen die op hogere niveaus genomen worden.
Wat mij vandaag drijft? Dat elke inwoner van Courcelles kan leven in een veilige, propere, actieve gemeente, waar zijn kinderen goed opgevangen worden en waar hij kan werken of ondernemen zonder onnodige hindernissen. Dat onze gemeenten kunnen rekenen op een sterk gewest, zonder toegevingen aan een linkerzijde die een cultuur van afhankelijkheid in stand hield.
Courcelles is een gemeente die getekend is door haar industrieel verleden, maar ook door een uitgesproken wil om zichzelf opnieuw uit te vinden. Tussen economische revitalisering, steun aan zelfstandigen, veiligheid, openbare netheid en modernisering van de infrastructuur, zijn de uitdagingen talrijk. Kan je ons de grote prioriteiten van deze bestuursperiode voorstellen, de lopende projecten, en de manier waarop jij en je team concreet werken om aan de verwachtingen van de burgers te beantwoorden?
Sinds 2012 is onze methode constant: duidelijke prioriteiten, rigoureus beheer, en verwezenlijkingen die de burgers kunnen zien en aanraken.
Onderwijs is onze meest structurerende investering. Er is trouwens een nieuwe basisschool in aanbouw met Engelse immersie, een polyvalente sporthal en moderne infrastructuur, aangepast aan de behoeften van vandaag. Want een gemeente die investeert in haar scholen, investeert in haar toekomst, en in die van elk gezin dat er woont.
Veiligheid is een niet-onderhandelbare prioriteit. Ik zit persoonlijk de politiezone Trieux voor en waak er constant over. We hebben de uitrol van het cameraplan voortgezet en een sterke structurele steun aan de lokale politie behouden. De strijd tegen criminaliteit, drugs, diefstal en intrafamiliaal geweld zijn dagelijkse gevechten die middelen, aanwezigheid en nultolerantie vergen. Openbare rust is geen luxe, het is een basisvoorwaarde om een gemeente aantrekkelijk te maken en ervoor te zorgen dat haar inwoners er zich echt thuis voelen.
Werken en infrastructuur bepalen het ritme van elk mandaatjaar: wegen, voetpaden, gebouwen, scholen en riolering worden wijk na wijk gerenoveerd, zonder de sport- en cultuurinfrastructuur, de groene ruimtes, ons erfgoed en onze terrils te vergeten. De burgers moeten met eigen ogen kunnen vaststellen dat hun gemeente vooruitgaat.
Werkgelegenheid en economische ontwikkeling worden niet gedecreteerd, ze worden voorwaarde na voorwaarde opgebouwd. Courcelles telt talrijke winkels en ondernemingen. We voeren een actieve revitalisering van het stadscentrum door via een EFRO-operatie om handel, cultuur, sport, activiteiten en leven te verzorgen en te ontwikkelen. We werken hand in hand met het OCMW en de inschakelingsoperatoren zodat de inwoners van Courcelles die het verst van de arbeidsmarkt staan, een concreet pad naar werk vinden. En we zorgen ervoor dat zelfstandigen en lokale kleine handelaars niet botsen op een administratie die bemoeilijkt waar ze zou moeten vereenvoudigen. Het is niet spectaculair, maar het werkt.
Het verenigingsleven, ten slotte, is het bindmiddel van alles. In Courcelles worden sport-, cultuur- en sociale verenigingen actief ondersteund, omdat zij doen wat geen administratie alleen kan doen: verbondenheid creëren, lokale trots, samenleven. Mijn principe is eenvoudig: hoe meer burgers de openbare ruimtes en het lokale leven investeren, hoe minder die fysiek en sociaal verwaarloosd raken. Een levendige gemeente is een gemeente die zichzelf beschermt.
Courcelles onderscheidt zich ook door zijn rijke verenigingsleven, zijn lokale leven en zijn sterke identiteit, midden in het Charleroise bekken. Tussen residentiële aantrekkingskracht, economische ontwikkeling en levenskwaliteit moet de gemeente een evenwicht vinden om zich harmonieus te blijven ontwikkelen, als buurgemeente van Charleroi. Hoe zie jij de toekomst van Courcelles in de komende jaren, en welke hefbomen wil je activeren om de aantrekkelijkheid te versterken terwijl je de identiteit bewaart?
Courcelles illustreert een uitdaging die veel Waalse gemeenten delen: hoe zichzelf opnieuw uitvinden zonder zichzelf te verloochenen? Het antwoord dat we al meer dan tien jaar geven, is dat aantrekkelijkheid en identiteit elkaar niet tegenspreken, ze worden samen opgebouwd, op dezelfde basis.
Die basis, dat is de dagelijkse levenskwaliteit. Scholen waar men zijn kinderen wil inschrijven. Onderhouden straten. Veilige wijken. Sportclubs die functioneren, verenigingen die leven, winkels die openblijven. Het zijn deze concrete realiteiten die ervoor zorgen dat een inwoner kiest om te blijven, dat een jong gezin kiest om zich te vestigen, dat een zelfstandige kiest om hier zijn zaak te openen in plaats van elders.
Courcelles heeft zijn eigen identiteit, zijn eigen dynamiek, zijn eigen menselijk en verenigingskapitaal. Onze rol is om die te valoriseren, niet om ze te wissen ten voordele van een agglomeratielogica die de inwoners het gevoel zou doen verliezen ergens bij te horen.
In de komende jaren wil ik een gemeente waar lokale werkgelegenheid gecreëerd wordt, waar jongeren perspectieven vinden, waar senioren ondersteund worden, en waar het verenigingsleven die sociale band blijft weven die door niets vervangen kan worden. Dat is geen abstracte visie, het is een werkprogramma, wijk per wijk, project per project.
En dat is tenslotte de boodschap die ik aan alle MR-verkozenen zou meegeven: het vertrouwen van de burgers verdien je en win je door werk, concreetheid, duurzaamheid, en coherentie tussen wat je aankondigt en wat je doet.
In 2026 vier ik 20 jaar gemeenteraad in Courcelles, 20 jaar toewijding, offers die ik niet betreur. Heb ik klappen gekregen? Ja, veel, en elke klap heeft mij sterker en vastberadener gemaakt. Dank aan mijn tegenstanders daarvoor en dank aan allen die mij gesteund hebben en mij vandaag nog steunen.