Op 8 januari 2025 bracht de Mouvement Réformateur zijn leden en sympathisanten samen in Luik om de nieuwjaarswensen te vieren.
De plechtigheid begon met een inleiding van Mathieu Bihet, federaal volksvertegenwoordiger en schepen in Neupré, die de toespraak van Pierre-Yves Jeholet voorlas. In zijn openingswoord onderstreepte Mathieu Bihet de uitdagingen waarmee de provincie Luik en België geconfronteerd worden. Hij herbevestigde het engagement van de MR om een liberaal beleid te voeren dat gericht is op nabijheid met de burgers en efficiënte openbare diensten. Maar ook het engagement om altijd een waarheidsdiscours te voeren.
Daarna kwamen Audun Brouns, voorzitter van de Federatie van de Jonge MR van de provincie Luik en eerste schepen in Bassenge, en Louis Fabry, gemeenteraadslid in Visé, aan het woord. Audun Brouns benadrukte de cruciale rol van de jeugd binnen de MR en verwees naar initiatieven om de participatie van jongeren in het lokale politieke leven te versterken. Hij stelde verschillende innovatieve projecten voor die het engagement van jongeren moeten aanmoedigen en hen concrete kansen bieden om bij te dragen aan de ontwikkeling van hun gemeenten. Louis Fabry deelde van zijn kant zijn ervaring als gemeenteraadslid en onderstreepte het belang van samenwerking tussen de verschillende lokale instanties om gemeenschapsprojecten tot een goed einde te brengen. Samen toonden ze de vitaliteit en de diversiteit van de acties die door de jongeren van de MR in Luik ondernomen worden.
Vervolgens nam Adrien Dolimont, minister-president, het woord om een ruimer perspectief te bieden op de politieke koers van de regering en de prioriteiten voor het komende jaar. In een toespraak die zowel duidelijk als inspirerend was, ging Adrien Dolimont in op de economische en sociale uitdagingen en bevestigde hij de vastberadenheid van de MR om pragmatisch beleid te voeren. Hij verwees onder meer naar de hervormingen om de economische groei te stimuleren, het overheidstekort weg te werken en de diensten te versterken.
Om deze avond af te sluiten nam Georges-Louis Bouchez, voorzitter van de MR, het woord. In zijn slottoespraak onderstreepte Georges-Louis Bouchez de successen uit het verleden en schetste hij de ambities voor de toekomst. Hij wist een gevoel van optimisme en vastberadenheid over te brengen en riep iedereen op om zich actief te blijven inzetten voor het politieke leven van onze partij. 2025 is het jaar van de plicht!
Deze nieuwjaarsviering in Luik toonde eens te meer de samenhang en de dynamiek die onze partij kenmerken. De MR in Luik positioneert zich resoluut als een sleutelspeler op het politieke toneel, klaar om de uitdagingen van 2025 aan te gaan.
Bekijk de toespraak van Georges-Louis Bouchez
Goedenavond, goedenavond aan iedereen, bedankt voor jullie talrijke, uitermate talrijke aanwezigheid, we zien het einde niet meer, het gaat echt tot zover het oog reikt, ook al zie ik de dame die zich net omdraaide zodra ik dat zei, alsof ze zich nu geviseerd en bekeken voelt door 1500 mensen.
maar gewoon om jullie te zeggen dat dit een genoegen is.
Het is echt een heel bijzonder genoegen, en ik zeg dit niet om jullie plezier te doen, maar ik zal jullie een kleine bekentenis toevertrouwen die tussen ons blijft.
Het is dat ik in deze rondgang van nieuwjaarswensen moet toegeven dat de datum in Luik een van mijn favorieten is.
Het is een van mijn favorieten om twee redenen.
De eerste is dat deze provincie bijna mijn tweede provincie is, zou ik zeggen.
Want in Luik heb ik zeker de mooiste momenten meegemaakt, of het nu de Francofolies van Spa is, of de kerstmarkt, maar ook, en dat weten jullie, het circuit van Spa-Francorchamps, waar ik zeker evenveel tijd doorbring als in mijn eigen huis.
Deze provincie is dus verbonden met veel gelukkige momenten.
Maar het is ook, en vooral, om de mensen.
Want in Luik is het over het algemeen warm.
In Luik heerst er over het algemeen een goede sfeer.
Trouwens, ik voel jullie vanavond een beetje vlak in vergelijking met andere jaren.
Misschien heeft de sneeuw jullie wat afgekoeld.
Maar gewoon om te zeggen dat de warmte en de mentaliteit van de Luikenaars mij bijzonder aanspreken.
Vanavond had ik zelfs de vrees dat ik niet bij jullie zou kunnen zijn.
Om verschillende redenen.
Vanmorgen open ik de krant, misschien hebben jullie de voorpagina van La Meuse gezien.
Blijkbaar heeft de Parti Socialiste een speciale crisiscel opgericht, niets minder, anti-Bouchez.
Ik dacht bij mezelf, wat gaan ze doen?
Welke nieuwe beledigingen hebben ze nog niet gebruikt, die ze zouden kunnen gebruiken?
Uiteindelijk gaat de dag voorbij, en dan komt de sneeuw.
Ik dacht bij mezelf, dat zou toch jammer zijn.
Ik kan jullie zeggen dat het flink sneeuwt.
Jullie zijn echt gezegend, we zullen niet zeggen door de goden, want we hebben een partij die voor de neutraliteit van de staat is, maar in elk geval, er ligt overal sneeuw, behalve hier.
En ten slotte werd mij de aanwezigheid van stakers aangekondigd.
Toen dacht ik, het is gedaan.
Ze gaan een blokkade opzetten, het is de laatste strijd, het is de avond van de Revolutie.
Ik kwam aan om 19u35,
Ik verwachtte veel rood en groen te zien.
Ik zag een meneer die zich voor mij opstelde en zei: “Oh shit!
” Ze waren blijkbaar te vroeg vertrokken. En dus, kameraden, de revolutie zal blijkbaar wachten op beter weer.
Vorig jaar had ik jullie de overwinning beloofd.
Die overwinning is nu behaald.
Dit jaar is het het uur van de plicht.
Want het resultaat van 2024 is niet alleen historisch,
het schept een nieuw politiek landschap in het Franstalige België.
Dit nieuwe politieke landschap bestaat uit twee blokken.
Aan de ene kant mensen die ik redelijk zou noemen, mensen die naar de toekomst kijken, positieve mensen, mensen die handelen om Wallonië, Brussel en het land te hervormen.
Ik verwijs natuurlijk naar de coalitie gevormd door Les Engagés aan de ene kant en de Mouvement Réformateur aan de andere, die reikt van het centrum tot rechts.
Daartegenover hebben we een blok.
Ik weet dat de Luikenaars zeer Frans zijn, want jullie vieren 14 juli, en dat zal Daniel Bacquelaine, zeker de meest Franse van de Belgen, niet mishagen.
Maar dit blok, met een knipoog naar Jean-Luc Mélenchon, zouden we het onbuigzame België kunnen noemen.
Dit blok bestaat uit de PTB, de groenen en de PS.
De PS die een grote herfundering heeft aangekondigd.
Ze gaan dus in de portemonnee van de gezinnen graven.
Zal dat jullie minder kosten dan wanneer ze de tekorten opgraven?
Maar tijdens dat proces zullen we heel zeker zien wat we al jarenlang zien, namelijk een race naar links, van links, van links, met als enig en enkel argument het feit dat men iedereen die niet zo denkt als zij wegzet als extreemrechts, populisme, Trump.
Maar ik wil vanavond zeggen, dames en heren,
dat het niet zij zijn die de regels van het debat zullen bepalen.
We moeten niet twijfelen aan onze waarden.
We moeten niet twijfelen aan ons project.
Trouwens, onze medeburgers hebben zich niet vergist.
Wat links dus zo stoort, dames en heren, is dat zij jarenlang het publieke debat hebben opgelegd.
Zij heeft bepaald wat men wel en niet kon zeggen.
Zij heeft bepaald over welke onderwerpen men mocht spreken.
Dus ja, ik denk dat onze mooiste overwinning is dat we erin geslaagd zijn de politieke agenda op te leggen, taboes te doorbreken, onze samenleving en haar echte problemen in eigen handen te nemen.
om ervoor te zorgen dat we het echte en enige bolwerk zijn tegen extremisme.
Want als redelijke mensen, als mensen van goede wil de problemen van onze medeburgers niet aanpakken, dan zullen die in de armen van extremisten vallen.
Wees vandaag trots, dames en heren.
Wees er trots op dat u deel bent van de politieke formatie die een bolwerk is tegen zowel extreemlinks als extreemrechts, en tegen elke vorm van radicalisme in de samenleving.
Deze twee blokken vertalen zich in zeer duidelijke scheidslijnen over de grote onderwerpen.
Want ja, dames en heren, de Mouvement Réformateur zal noch extremistisch, en zeker niet communautaristisch zijn.
Tegenover een links dat bereid is alle waarden op te geven voor enkele stemmen, voor enkele verkiezingen, herbevestigen wij dat in ons land de godsdienstvrijheid absoluut is,
maar religie blijft thuis.
Zij is het niet die de koers van de staat bepaalt.
Daarom is er geen plaats voor levensbeschouwelijke tekens binnen de overheid.
Daarom is er geen plaats voor ritueel slachten.
Daarom spreken wij, wanneer we campagne voeren, niet over internationale conflicten, maar over de problemen die de mensen aanbelangen.
Dus ja, dames en heren,
Wij zijn de liberale partij, degene die generyus en open is, degene die weet dat we, om samenleven te garanderen, gemeenschappelijke waarden moeten hebben.
Deze waarden zijn die van de liberale democratie.
En dus nee, we zullen niet toegeven op de vrijheid van meningsuiting, die ook het recht is om te choqueren, het recht om te karikaturiseren, het recht om te godslasteren.
Wij zullen niet toegeven op de gelijkheid tussen mannen en vrouwen.
Wij zullen niet toegeven op de vrijheid van overtuiging.
wij zullen ook niet toegeven op de absolute weigering om buitenlandse conflicten in ons land te importeren.
Draag dus het hoofd hoog, dames en heren, want als er vandaag één partij is die het samenleven beschermt, die de coëxistentie tussen individuen mogelijk maakt, dan is het wel de Mouvement Réformateur!
Over een ander thema dat Pierre-Yves Jeholet dierbaar is, wil ik vanavond zeggen dat we in al onze hervormingen solidair zullen zijn, maar zeker niet clientelistisch.
Wij zullen niet het kleine cheque, de kleine subsidie, de kleine hulp geven die er vandaag toe heeft geleid dat mensen die niet werken, meer verdienen dan mensen die wel werken.
We zullen onze inspanningen concentreren zodat iedereen toegang kan krijgen tot een beroep, zodat al onze medeburgers hun leven in eigen handen kunnen nemen.
Want als ik liberaal ben, is het omdat ik ervan overtuigd ben dat elk van jullie iets van zijn leven wil maken, om aan het einde ervan te kunnen zeggen dat men iets heeft gedaan, iets heeft bereikt, dat men ook een voorbeeld kan zijn voor zijn kinderen, voor zijn naasten.
Daarom zullen we de Forem grondig hervormen.
Deze hervorming zal ongetwijfeld een beslissende hervorming van deze legislatuur zijn.
Dat zal sommigen niet bevallen, maar de tijd van de bezigheidsvorming is voorbij.
De tijd van levenslange werkloosheid is voorbij.
Het wordt de tijd van de emancipatie.
We zullen mensen begeleiden zodat ze in beweging komen.
Vandaag hebben we de hefbomen.
Nogmaals, meer dan ooit, zal de echte partij van de werkende mannen en vrouwen de Mouvement Réformateur zijn.
En ik weet dat Luik niet gespaard blijft, we zullen ook de partij van veiligheid zijn, en niet van laksheid.
En ik durf het woord te gebruiken.
Ik durf het woord te gebruiken in deze samenleving waar men van een politieagent die zijn werk heeft gedaan meer verantwoording eist dan van een delinquent die de veiligheid van een van onze medeburgers heeft aangetast.
Ik durf het woord te gebruiken in een stad waar drugshandel de openbare ruimte volledig heeft aangetast.
Ik durf het woord te gebruiken in een land waar mensen die tot 20 jaar gevangenis zijn veroordeeld, zich kunnen permitteren om na 3-4 jaar vrij te komen.
In de federale onderhandelingen wordt veel gesproken over het socio-economische, maar de veiligheidskwestie zal fundamenteel zijn.
We moeten de vrouwen en mannen steunen die over onze veiligheid waken.
We moeten ervoor zorgen dat justitie hen veroordeelt, en dat die veroordelingen ook worden uitgevoerd.
We moeten ervoor zorgen dat de angst van kant verandert en dat elk van onze medeburgers en medeburgeressen zich overal op het grondgebied veilig kan verplaatsen.
En ik heb enkele journalisten in de zaal gezien,
Sommigen zullen jullie zeggen, maar het is toch bijzonder om een toespraak te houden die op een campagnetoespraak lijkt.
Dit discours zullen we elke dag blijven herhalen, om een eenvoudige reden.
Vandaag hebben we een historische kans, namelijk onze hervormingen uitvoeren.
Dit discours is voor jullie bedoeld, maar in het bijzonder voor de ministers, de parlementsleden en de verkozenen van de Mouvement Réformateur, zodat we nooit vergeten waarom we verkozen zijn.
We zijn niet verkozen om functies te bekleden.
We zijn verkozen om Wallonië te hervormen en er weer bovenop te helpen.
We zijn verkozen om Brussel er weer bovenop te helpen.
We zijn verkozen om ervoor te zorgen dat België zich herpakt.
Daarom is de Waalse regering, zoals Adrien Dolimont uitgebreid heeft toegelicht, snel aan de slag gegaan.
We hebben de eerste belastingverlaging in de geschiedenis van Wallonië beleefd.
Een belastingverlaging om jongeren toe te laten hun leven te starten, want zij zijn ons grootste kapitaal.
Maar het mag daar niet bij blijven. De Forem zal hervormd moeten worden.
De administratieve vereenvoudiging zal een realiteit moeten worden.
We zullen het gewicht van de administratie en deze publieke structuur moeten verminderen, bijvoorbeeld door de provincies te hervormen.
Hetzelfde geldt, en ik wil me in het bijzonder richten tot de leraren en leraressen die in deze zaal zitten, alsook tot de directies van de scholen.
Ik wil me tot jullie richten omdat in de Federatie Wallonië-Brussel de grootste hervormingen die van het onderwijs zullen zijn,
Vandaag begrijp ik het kleine spelletje, het vakbondsspelletje dat erin bestaat om te surfen op een wanhoop, op een onbehagen dat reëel en legitiem is in de onderwijswereld.
Al 20 jaar, dames en heren, worden leraren overspoeld met administratieve rompslomp, daalt het niveau van onze leerlingen en stijgt het niveau van geweld, radicaliteit en gebrek aan respect voor gezag in de scholen.
Dus, dames en heren, ik zeg het jullie: we zullen breken met de taboes.
Valérie Glatigny zal gesteund moeten worden, want we moeten moedig zijn en ons niet laten afleiden door enkele stakingsacties.
Maar ik richt me ook tot de vakbonden. Vandaag staan ze voor een duidelijke keuze.
Ofwel, en ik reik hen de hand, hervormen we samen.
We slagen erin de problemen in de klassen en meer algemeen in onze samenleving aan te pakken.
Ofwel kiezen deze vakbonden ervoor de gewapende arm te zijn van het opstandige België, zij het de PS, de groenen of de PTB.
En in dat geval zullen deze vakbonden de werknemers verraden.
Want vandaag ben ik ervan overtuigd dat een gesyndiceerde werknemer geen politiek wil bedrijven, hij wil gewoon dat zijn arbeidsomstandigheden goed zijn.
Hij wil gewoon, wanneer hij op school is, ervoor zorgen dat die school echt de plaats van gelijke kansen is.
Deze hervormingen zullen we doorvoeren met alle parlementsleden, ministers, en op kop Valérie Glatigny.
Dus, dames en heren, als je een school wil die kinderen leert lezen, schrijven, rekenen, en de basisvaardigheden geeft om hun leven in eigen hand te nemen, vraag ik jullie elke dag van het jaar, ook al zijn de golven hoog, om koers te houden, uit te leggen, te overtuigen en ervoor te zorgen dat de school eindelijk opnieuw een plaats van sociale emancipatie wordt!
Nu zul je zeggen, er zijn nog twee regeringen in verkennende fase.
Eén in Brussel. Het kan je bijzonder voorkomen om over een Brusselse regering te spreken in Wallonië.
Maar vandaag is de blokkering van de hoofdstad een echt gevaar voor Wallonië en voor België.
Jullie hebben gehoord dat deze regering geblokkeerd wordt omdat de Parti Socialiste geen akkoord wil met de N-VA.
Maar dames en heren, ik heb een vraag voor jullie.
Denken jullie dat het grootste gevaar voor Brussel vandaag de twee N-VA-parlementsleden zijn?
of die tuig die op de avond van 31 december auto's in brand steekt?
Denken jullie niet dat het grootste gevaar voor Brussel vandaag zijn afgrondelijk begrotingstekort is, dat dreigt om alle politieke entiteiten van ons land mee te sleuren, in plaats van twee N-VA-parlementsleden?
Denken jullie niet dat het grootste probleem van Brussel zijn dramatisch lage werkzaamheidsgraad is?
Dus, dames en heren, als Waalse mannen en vrouwen vraag ik jullie echt om David Lester, onze Brusselse lijsttrekker, te steunen.
Want vandaag is hij de enige die zich inzet om onze hoofdstedelijke regio eindelijk een regering te geven.
Maar ik zeg het jullie: zelfs als de PS onze overwinning in Brussel wil stelen, zullen we alle initiatieven nemen en alles doen om onze hoofdstad de glans te geven die ze verdient!
De regering waarover veel gesproken wordt, is de federale regering.
Ik ben ervan overtuigd dat jullie een regering willen, nietwaar?
Maar willen jullie meer belastingen betalen?
En dat is nu net de uitdaging.
Vandaag, helaas, in het meest belaste land van de wereld, want ik hoorde iemand zeggen: „we moeten de nodige belastingen betalen“.
Vandaag is in België 57% van ons BBP overheidsuitgaven.
Elk jaar heffen de overheden 330 miljard euro aan overheidsgeld.
We hebben een school met povere prestaties, gaten in de wegen, een trage justitie, en overbelaste politie.
Dus stel ik me de vraag: wat doen we met het geld?
Zouden we niet eindelijk moeten proberen dit systeem te hervormen, in plaats van steeds meer taksen toe te voegen aan een inefficiënt systeem?
Want in ons land, dames en heren, zijn er mensen die echt ziek zijn en die soms een kwalitatievere zorg nodig hebben dan vandaag geboden wordt.
Maar er zijn ook zogenaamd zieken. Want in ons land, dames en heren,
Er zijn mensen die zouden kunnen werken, maar die nooit aan het werk zijn gezet.
Want in ons land, dames en heren, hebben we structuren die veel te veel uitgeven voor de resultaten die we behalen.
En ik geef jullie een voorbeeld, dat van de gezondheidszorg. Iedereen zegt dat er meer geld naar de gezondheidszorg moet gaan.
Beseffen jullie dat we vandaag het land in Europa zijn?
met het meeste langdurig ziekteverzuim, terwijl we het meest beschermende arbeidsrecht hebben.
We zijn een van de landen in Europa met de meeste medische onderzoeken, met het hoogste niveau van voorschriften voor antibiotica en antidepressiva.
Vandaag leven we in een land waar gezondheidszorg, helaas voor sommige structuren, een business is geworden.
En dat zeg ik niet zelf, maar talrijke internationale rapporten tonen aan dat het beter kan.
Want ons doel, in tegenstelling tot wat sommigen beweren, zal niet zijn om de middelen voor gezondheidszorg te verminderen.
Ons doel zal zijn om de groei van de uitgaven te beheersen.
En ik zal jullie zeggen waarom. Omdat er twee manieren van besturen zijn.
Er is een manier van besturen waarbij men doet alsof morgen niet bestaat, waarbij men het geld kan verbranden,
Als dat de manier van besturen is die jullie willen, dan vraag ik aan iedereen om, als je thuiskomt, naar je kinderen te gaan en hen uit te leggen dat, omdat we lukraak geld uitgeven, zij geen sociale bescherming meer zullen hebben.
Zij zullen de verzorgingsstaat niet meer hebben.
Dus, als jonge vader, is er één ding dat ik niet wil.
Dat mijn zoon me ooit aankijkt en zegt: „Waarom heb je dat laten gebeuren?“
Waarom heb je die tekorten laten gebeuren?
Waarom heb je die industriële neergang van Europa laten gebeuren?
Waarom heb je die laksheid laten gebeuren?
Waarom heb je die energiecrisis laten gebeuren, die zowel een gevaar is voor de planeet als voor ons welzijn?
Dus, dames en heren, politiek voeren betekent vooral denken aan de toekomstige generaties.
En ik wens niet dat de Mouvement Réformateur ten allen prijze de verkiezingen wint.
Ik wens integendeel dat we onze medeburgers naar een wenselijke toekomst kunnen leiden.
Ik zal niet langer uitweiden, want ik weet dat de buffetten klaarstaan, dat de glazen gevuld zijn en dat jullie ongeduld toeneemt,
maar ik wil jullie nog een woord zeggen over onze politieke formatie.
We zijn na de verkiezingen van afgelopen juni de eerste Franstalige politieke formatie geworden.
Ik wil niet dat dit een tijdelijke betovering blijkt te zijn.
Ik wil dat de Mouvement Réformateur zich duurzaam vestigt als de eerste Franstalige politieke kracht.
Want deze hervormingen zullen tijd vergen,
Want ik wil niet dat, wanneer anderen onze plaats innemen, ze alles opnieuw in vraag stellen en terugkeren naar de slechte gewoonten.
Om dit te bereiken, zullen we ons studiecentrum versterken, het terecht genoemde Centre Jean-Gaulle.
We zullen ook, vanaf februari, een rondgang beginnen in alle provincies van Wallonië, maar ook in Vlaanderen en Brussel, om ons maatschappijproject toe te lichten.
Want deze hervormingen, dat heb ik gezegd, zullen we doorvoeren. Maar we zullen dat niet alleen doen.
Als je een land wil hervormen, moet je dat doen met de vrouwen en mannen die dat land elke dag doen leven.
We zullen de hervormingen toelichten, en ze ook bijsturen.
Want de koers is duidelijk, maar de uitvoeringsmodaliteiten moeten samen met alle actoren tot stand komen.
Dus, dames en heren, en dit zal mijn conclusie zijn, een jaar geleden heb ik jullie gevraagd om jullie te mobiliseren.
Ik heb jullie gevraagd om te strijden.
Ik heb jullie gevraagd om niets los te laten.
Welnu, in 2025 zullen we het beter moeten doen.
We zullen meer moeten doen.
En het zal nog krachtiger moeten zijn.
Want in 2024 hebben we voor de partij gewerkt.
In 2025 vraag ik jullie om voor het land te werken.
Dus, dames en heren, genieten jullie vanavond, maar geef het maximum.
Laat je niet afleiden, laat je niet imponeren door die luidruchtige minderheden.
Laat je niet intimideren door wie luid zal roepen, zal blokkeren, en soms dwangmiddelen zal gebruiken.
Zorg ervoor dat dit historisch moment een historisch moment wordt voor Luik, voor Wallonië, voor België.
Wees trots liberalen te zijn en vergeet niet, met de MR wordt de toekomst helder!