Op 7 januari laatstleden nodigde de MR haar leden uit voor een gezellig moment van nieuwjaarswensen.
De plechtigheid werd geopend door David Clarinval, wiens inleiding de uitdagingen benadrukte, terwijl hij de fundamentele waarden van de MR herhaalde: vrijheid, verantwoordelijkheid en initiatiefgeest. Zijn toespraak legde de klemtoon op het belang van een liberale actie die geworteld is in nabijheid en lokale betrokkenheid.
Vervolgens kreeg Samuel Meurisse, voorzitter van de JMR van Namen-Stad, het woord. Hij benadrukte de positieve energie die de Jonge MR wil brengen in haar projecten, onder meer via een versterking van de participatie van jongeren in het politieke leven en de organisatie van lokale acties.
Niels Adnet, Eerste Schepen van de Stad Dinant en voorzitter van de JMR Haute-Meuse, sloot hierbij aan en herinnerde aan het belang van intergenerationele dynamiek en de noodzakelijke samenwerking tussen de verschillende lokale afdelingen.
Minister-president Adrien Dolimont nam vervolgens het woord om een breder beeld te geven van de regeringsprioriteiten en de perspectieven voor het komende jaar te schetsen. In een toespraak die zowel ambitieus als realistisch was, ging hij in op de huidige economische en sociale uitdagingen, terwijl hij zijn vertrouwen bevestigde in de capaciteit van de MR om er pragmatisch op te reageren.
Om deze avond af te sluiten, wilde Georges-Louis Bouchez, voorzitter van de MR, alle deelnemers bedanken voor hun aanwezigheid en de wil van de Beweging herbevestigen om een constructief beleid te voeren, gericht op vooruitgang en innovatie. Zijn afsluitende toespraak, zowel verbindend als optimistisch, onderstreepte het belang van collectieve betrokkenheid en riep iedereen op om zich te blijven engageren.
Deze bijeenkomst in Namen getuigt eens te meer van de vitaliteit en de dynamiek die de MR kenmerken. Meer dan een eenvoudige nieuwjaarsreceptie bracht dit evenement de drijvende krachten van de partij samen rond een gemeenschappelijk project: een vrijere, solidairere en rechtvaardigere samenleving opbouwen.
Bekijk hieronder de volledige toespraak van de voorzitter
Dank u, hartelijk dank voor uw warm onthaal. In Ciney worden we altijd goed onthaald.Overigens hebben we hier, weliswaar niet in deze zaal, ze was iets groter, want we waren in Ciné Expo, ons congres gehouden dat onze overwinnende gemeentelijke campagne lanceerde. En dus denk ik dat deze plek geluk moet brengen. Profiteer er dus van als u een wens heeft.
Het is de gelegenheid, het is het moment. Maar allereerst, dank u voor uw steun en ook voor uw aanwezigheid, opnieuw talrijk vanavond om dit jaar te starten.
Dit jaar dat niet zomaar een jaar is, want vorig jaar had ik u de overwinning beloofd.
Dit jaar zeg ik u dat het het jaar van de plicht is.
Van de plicht, want deze verkiezingsoverwinning, deze verkiezingsoverwinningen verplichten ons op alle bestuursniveaus om eindelijk de hervormingen door te voeren die België verwacht, die Wallonië verwacht, evenals het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Aan het einde van deze verkiezingen zou ik u kunnen zeggen dat er een grote verandering is, namelijk de Mouvement Réformateur als eerste politieke kracht, het feit dat de linkse krachten terrein verliezen, maar ik denk dat de grootste les van deze verkiezingen de vorming is van twee grote blokken in ons land, en dat geldt althans voor de Franstalige kant.
Deze blokken bestaan enerzijds uit mensen van het centrum tot rechts die redelijk zijn, die naar de toekomst kijken, die hervormingen willen doorvoeren, die willen samenwerken met de kwaliteiten van elkaar, mensen die vertrouwen hebben.
Ik spreek natuurlijk over de coalitie die samen met Adrien Dolimont is gevormd, op het niveau van de Waalse regering, tussen Les Engagés enerzijds en de Mouvement Réformateur anderzijds.
Tegenover dit blok vinden we uiteindelijk dat ongehoorzame België, weet u, verwijzend naar Jean-Luc Mélenchon in Frankrijk, samengesteld uit de Parti Socialiste, de groenen en nu ook de PTB.
Onderschat niet hoezeer dit blok vandaag een gevaarlijk blok is voor ons land.
Gevaarlijk op economisch vlak, dat wisten we al, maar ook gevaarlijk op het vlak van samenleven of veiligheidsvraagstukken.
Dit blok bestaat, zoals ik al zei, uit de Parti Socialiste; men weet niet meer goed wie achter wie aanloopt, of het de PS is die achter de PTB aanloopt, de PTB achter Ecolo, Ecolo die de anderen wil overtreffen.
Het lijkt erop dat de Parti Socialiste, om het probleem op te lossen, een grote heroprichtingsbeweging zal lanceren. Ze gaan dus hun hersens breken, na eerst de tekorten te hebben opgegraven.
Dat zal in elk geval beter zijn voor uw portemonnee, maar ik wil hen zeggen dat de verschillen tussen ons wezenlijk zijn en dat de vaak gebruikte belediging ze niet kan verbergen, en onze medeburgers hebben zich niet vergist.
Want inderdaad, wij zullen noch extremistisch, maar zeker niet communautaristisch zijn.
Wij zullen niet zoals deze linkerzijde alle toegevingen aan onze waarden aanvaarden om enkele minderheden tevreden te stellen, die niet met respect worden benaderd, maar enkel als electoraal vee worden beschouwd.
Wij zullen niet buigen voor de kwestie van gelijkheid tussen man en vrouw.
Wij zullen niet buigen voor de belangrijke kwestie van de neutraliteit van de staat.
En wanneer ik daar op een dag als vandaag over spreek, krijgt dit een heel bijzondere betekenis.
Wij zullen nooit toegeven op de vrijheid van meningsuiting, die ook het recht is om te choqueren, zelfs het recht om te godslasteren.
Nooit zullen wij toegeven op de waarden van het samenleven.
En om dit samenleven te doen slagen, moeten we stoppen met het benadrukken van de bijzonderheden van individuen.
Wij moeten daarentegen de waarden van de liberale democratie hooghouden die ons verenigen.
Vandaag is het tien jaar geleden dat tekenaars deze vrijheden met hun leven hebben betaald.
Laten we niet geloven dat deze kleine dagelijkse schikkingen, zoals bijvoorbeeld het feit dat men over bepaalde onderwerpen niet meer mag spreken in scholen, zoals bijvoorbeeld het toestaan van levensbeschouwelijke tekens nadat men anderhalve eeuw heeft gevochten om de religie naar huis te verwijzen, laten we niet geloven dat deze kleine zaken redelijke aanpassingen zijn. Het zijn integendeel grote toegevingen aan ons maatschappijmodel, en vooral een groot gevaar voor het samenleven, en vandaag wil ik voor u zeggen: het enige mogelijke samenleven, dat van de liberale democratie, is dat wat door de Mouvement Réformateur wordt verdedigd.
Wij zullen natuurlijk solidair zijn, want we vinden dat het beste sociale beleid dat is dat iedereen een baan geeft. Maar wij zullen zeker niet clientelistisch zijn.
Ja, er moet orde worden gebracht in het sociaal beleid van ons land. Ja, het zal nodig zijn, en het wordt een van de belangrijkste hervormingen, de Forem volledig te transformeren en het hele landschap van de beroepsopleiding te herzien.
Want ik zei het al, we moeten stoppen mensen bij de hand te nemen om ze hun hele leven te ondersteunen.
We moeten hen de middelen geven om hun leven zelf in handen te nemen. Want ik ben ervan overtuigd, en dat is de reden waarom ik liberaal ben, dat elk individu iets van zijn leven wil maken.
We hebben de verkiezingen zeker gewonnen op dit thema van werk.
Nu moeten we de veranderingen doorvoeren. En deze hervormingen zullen niet iedereen bevallen.
Ze zullen niet iedereen bevallen omdat we sommige mensen uit hun comfort zullen halen.
We zullen vooral de rente breken waarop bepaalde structuren zich vandaag baseren, die uiteindelijk leven van de business van werkloosheid of armoede.
Stel u voor dat we vanuit de federale regering de vakbonden hebben moeten bijstaan omdat er niet meer genoeg werklozen waren in ons land.
Realiseren we ons dat het aantal werkzoekenden een verdienmodel is geworden voor bepaalde structuren?
Realiseren we ons vandaag dat beroepsopleiding voor sommigen niet noodzakelijk gericht is op het vinden van een baan, maar simpelweg op het doorbrengen van de tijd?
Deze hervormingen zullen we moeten doorvoeren, want daarop worden we verwacht. Want het grote verschil tussen een liberaal en de anderen is dat de liberaal vertrouwen heeft in het individu.
Het is dat de liberaal ervoor wil zorgen dat u uw leven in eigen handen kunt nemen, zodat u aan het einde ervan kunt zeggen dat u er iets van heeft gemaakt.
Want een liberaal gelooft dat er geen gelukkige samenleving is zonder werk. Deze waarden zullen we dus luid en duidelijk uitdragen, zowel op regionaal als op federaal niveau.
Ik wilde u ook zeggen dat wij veiligheidsgericht zullen zijn, en ik durf het woord te gebruiken, en niet laks.
Want vandaag leven we in een land waar politieagenten meer tijd besteden aan het verantwoorden van hun werk dan aan het vermogen dat we hebben om delinquenten te bestraffen.
Want vandaag verbranden we tientallen auto's op oudejaarsavond in Brussel, en dat wordt bijna normaal gevonden.
Want vandaag zijn er allerlei mensen die tot gevangenisstraffen zijn veroordeeld, maar men legt ons uit dat we hen moeten vrijlaten, omdat er niet genoeg plaats zou zijn.
43% van onze gedetineerden, dames en heren, hebben niet de Belgische nationaliteit.
Ik wil u dus iets zeggen. Ons land is een gastland.
Wij zullen de hand reiken aan alle vrouwen en mannen die naar dit land willen komen om te werken, om bij te dragen aan deze ontwikkeling, want de liberale beweging is een diepgaand tolerante beweging.
Maar er is geen tolerantie voor wie hier komt om criminele daden te plegen.
Het is ook niet aan de orde dat veelplegers nog altijd na een derde van hun straf kunnen vrijkomen.
Het is niet aan de orde dat we alle delicten zouden aanvaarden door te overwegen dat er misschien excuses zouden zijn.
Nee, dames en heren, er is geen enkele sociale situatie die criminele daden kan rechtvaardigen.
Want ook in deze zaal zijn er mensen, in de samenleving zijn er miljoenen mensen die op een bepaald moment in hun leven moeilijkheden ondervinden.
Dat betekent niet dat ze bushokjes gaan slopen, dat betekent niet dat ze anderen aanvallen, dat betekent niet dat ze beginnen te stelen.
Dus, dames en heren, ik wil het u zeggen: in het kader van deze federale onderhandelingen zal de versterking van het justitieel arsenaal, de steun aan de politie, aan de brandweer, aan alle vrouwen en mannen die waken over onze veiligheid, een niet-onderhandelbaar punt zijn.
Want met de Mouvement Réformateur moet elke burger zich op elk moment en op elke plaats veilig kunnen voelen.
U zult mij zeggen dat deze toespraak klinkt als een verkiezingscampagne. Ik stel u gerust, we stemmen dit jaar niet.
Maar u mag nooit uw campagnetoon opgeven. Waarom?
Want deze toespraak vandaag richt zich, naast de bevolking, vooral tot alle parlementsleden en alle ministers van de Mouvement Réformateur.
Want we mogen nooit uit het oog verliezen waarom we verkozen zijn, zodat we elke dag kunnen werken om deze hervormingen te realiseren.
En dus nee, we moeten onze toon niet veranderen. We moeten integendeel hervormen.
We moeten het dagelijks in de praktijk brengen.
We moeten onze bevolking waarschuwen, maar ook onze tegenstanders, dat de verkiezingsoverwinning bij ons geen geheugenverlies heeft veroorzaakt, zoals dat in de politieke wereld zo vaak gebeurt op de avond van de verkiezingen.
We weten waarom we verkozen zijn en we weten wat we elke dag moeten doen.
Daarom heeft, zoals Adrien al aanhaalde, de Waalse regering al belangrijke hervormingen ingezet, waaronder de eerste belastingverlaging in de geschiedenis van Wallonië.
Nooit eerder in Wallonië hadden we belastingen verlaagd. Realiseer u dat eens.
Die belastingen waren als een raket, altijd richting de ruimte.
We hebben het systeem van Elon Musk gebruikt om de raket weer naar beneden te brengen.
En we zullen ervoor blijven zorgen dat ze nog wat verder daalt.
Want vandaag moeten we energie vrijmaken. We moeten stoppen met loden dekens te leggen.
Ik heb het eerder gehad over de hervormingen van de FOREM.
We zullen ook hervormingen doorvoeren op het gebied van landbouw.
We zullen hervormingen doorvoeren op het vlak van een grote administratieve vereenvoudiging.
Jullie waren met duizenden om te reageren op de oproep van Maxime Prévost en mezelf om Wallonië en de Federatie Wallonië-Brussel te vereenvoudigen.
Deze hervormingen zullen we ook doorvoeren op het niveau van de Federatie Wallonië-Brussel, in het bijzonder wat het onderwijs betreft.
En ik wilde vanavond aan Valérie Glatigny zeggen hoezeer ze onze volledige steun heeft.
Vandaag is het al 20 jaar dat het onderwijs steeds meer administratieve last te verduren krijgt, ziet het niveau van de leerlingen dagelijks dalen, staan leraren en directies alleen tegenover gewelddadig gedrag of op zijn minst dagelijks gebrek aan respect.
Vandaag gaan we dat oplossen.
Dus ik zou me graag in het bijzonder willen richten tot de leraren en de schooldirecties.
Want ik zie de vakbonden al mobiliseren.
Ik lees de pamfletten die verspreid worden.
Pamfletten vol leugens.
Vandaag is er dus echt onbehagen in het onderwijs.
Maar dat is niet het gevolg van Valérie Glatigny.
Het is niet de komst van Valérie Glatigny vijf maanden geleden die dit onbehagen heeft veroorzaakt.
Het is een slecht beheer van de laatste twintig jaar.
Dus ja, we zullen moeten hervormen.
Ja, we zullen dingen aan het pacte d'excellence corrigeren.
Ja, we zullen het gezag opnieuw herstellen.
Maar laat de leraren en de schooldirecties deze uitgestoken hand aannemen.
Laat hen niet bang zijn.
Deze hervormingen zullen dienen om het onderwijs te verbeteren, om de leerling centraal te stellen in het onderwijssysteem.
En dat zeg ik ook aan de vakbondsorganisaties.
Deze hervormingen willen we samen met elk van hen doorvoeren. We steken de hand uit.
Maar als de vakbonden er de voorkeur aan geven het spel van bepaalde politieke partijen mee te spelen door de gewapende arm te zijn van links, nu eens van de PVDA-PTB, dan van Ecolo of de PS, dan zal dat ons niet afbrengen van onze doelstellingen.
Wat links verloren heeft aan de stembus, zal ze niet winnen op straat.
De koers is duidelijk en zelfs als de golven hoog zijn, zal de koers niet veranderen.
We zullen hervormen voor een kwaliteitsvol onderwijs.
Vandaag, zal je zeggen, zijn er nog twee regeringen die niet gevormd zijn.
Die van het Brussels Gewest. Jullie zullen misschien denken dat het een vreemd idee is om hier, in de provincie met de hoofdstad van het Waals Gewest, te spreken over de vorming van de Brusselse regering.
Maar bedenk dit: als het slecht gaat met Brussel, is het hele land ziek.
Brussel is een economische motor voor heel België.
Brussel is een internationaal uithangbord.
Brussel is het visitekaartje van België in de wereld, vooral door zijn statuut als zetel van talloze internationale organisaties.
Jullie hebben misschien gezien dat de Parti Socialiste ons komt uitleggen dat het niet mogelijk is om in een Brusselse regering te stappen omdat de N-VA in de Vlaamse meerderheid aanwezig zou zijn.
Het is nu al maar tien jaar dat de PS met de N-VA onderhandelt, zullen jullie zeggen.
Meer dan twee jaar van die laatste tien jaar hebben ze onderhandeld. Ze hebben regeerakkoorden onderhandeld.
En vandaag komt men ons vertellen dat twee N-VA-parlementsleden, dat is hun totale aantal, een gevaar zouden zijn voor Brussel.
Maar denken jullie niet dat het gevaar voor Brussel eerder die tientallen mensen zijn die op oudejaarsavond auto's in brand steken?
Het zijn deze mensen die openlijk drugs dealen, in gemeenten zoals Anderlecht, zoals Molenbeek, bij de ingang van stations.
Denken jullie niet dat het gevaar voor Brussel het religieuze radicalisme is?
Denken jullie niet dat het probleem van Brussel zijn peilloos begrotingstekort is?
En ik vraag jullie hier aandacht voor te hebben, want het Brusselse begrotingstekort zou wel eens de andere entiteiten van het land kunnen meesleuren, alsook Wallonië, maar ook de federale regering.
Is het echte probleem van Brussel vandaag niet zijn werkzaamheidsgraad?
Is het niet zijn mobiliteit?
Dus vraag ik jullie vanavond echt, als Waalse en Waal, om onze Brusselse verkozenen te steunen, en in het bijzonder David Leisterh.
Want hij is vandaag de enige die zich inspant om een oplossing te vinden voor onze hoofdstadregio.
En ik weet dat jullie ons land liefhebben, en iedereen die ons land liefheeft, houdt ook van zijn hoofdstad.
Dus, dames en heren, we zullen alles in het werk stellen, we zullen alle risico's nemen, maar we zullen de hoofdstad niet laten vallen, en we zullen Brussel de eer teruggeven die onze hoofdstad verdient!
Er is nog een andere regering waar men me minder over spreekt, en het is trouwens frappant dat men vaak meer spreekt over de afwezigen.
Iedereen praat momenteel met mij over de federale regering.
Dus ik ben er zeker van dat jullie een federale regering willen. Maar willen jullie ook meer belastingen betalen?
Als jullie meer belastingen hadden willen betalen, hadden we de federale regering makkelijk al vijf maanden geleden kunnen vormen.
Vandaag draait de hele kern van de discussie hierom. Sommigen leggen ons uit dat het om een fiscale overdracht zou gaan, anderen dat men meer moet bijdragen.
Er is dus dat beruchte dossier van de rijkentaks. Maar wat is een rijke?
Is een rijke iemand die een tweede vastgoedgoed heeft?
Is een rijke iemand die aan het hoofd staat van zijn kmo?
Is een rijke iemand die vandaag een bedrijfswagen heeft?
Is een rijke iemand die een voordeel in natura heeft, een telefoon, een computer?
Is een rijke iemand die vandaag 4 of 5.000 euro netto per maand verdient in een gezin?
Ik geloof het niet.
Ik denk dat we vandaag alle werknemers van ons land moeten helpen, van wie 1.200 euro verdient tot wie meer verdient.
We moeten vandaag vooral,
In het meest belaste land van de wereld, stop met nieuwe belastingen te willen uitvinden.
Op een dag zal de Kerstman niet meer willen komen omdat sommigen op het idee zullen komen om zijn rendieren te belasten.
Zo ver zijn we gekomen.
Jullie kunnen je niet voorstellen hoeveel verbeeldingskracht er aan de onderhandelingstafel is om allerlei economisch gedrag te belasten.
Soms hebben ze verklaringen, ik wist zelfs niet dat dit gedrag bestond.
Maar zij hebben het geïdentificeerd, ze hebben zich gezegd dat het bovendien belast moest worden.
Wij zijn, dames en heren, het meest belaste land van de wereld.
We heffen elk jaar meer dan 330 miljard euro aan openbare middelen, van het gemeentelijke tot het federale niveau.
Dat is 57% van het BBP.
En ja, ik bevestig het,
Ongeacht wat een militante Naamse economist ervan denkt: vandaag betalen de 10% rijksten in ons land 50% van de belasting.
En iedereen die dit wil verifiëren kan naar Statbel gaan, het officiële statistiekorgaan, dat zal aantonen dat het laatste deciel, het tiende, 50% van de belasting betaalt.
Wat betekent dat?
Dat betekent dat de belasting in België in feite al zeer progressief is.
En dat we, in plaats van nieuwe belastingen te creëren, moeten nadenken over hoe we ze kunnen verlagen.
We moeten ze verlagen voor de vrouwen en mannen die werken.
En ik herhaal het hier,
Er zal geen regeerakkoord komen als er geen belastingverlaging is voor de vrouwen en mannen die werken.
Want het was onze verkiezingsbelofte om werkende vrouwen en mannen beter te belonen.
En men zegt mij dat er compromissen moeten worden gesloten.
Ik ben bereid om er veel te maken, maar niet op essentiële waarden.
Ik ben ook niet bereid compromissen te sluiten over de concurrentiekracht van onze bedrijven.
Dit is een onderwerp dat sterk gesteund wordt door David Clarinval, onze vicepremier, jullie federatievoorzitter.
Maar vandaag betalen onze bedrijven meer voor hun energie.
De arbeidskost is eveneens hoger.
De administratieve lasten zijn zwaarder.
Ondertussen ondervinden onze belangrijkste handelspartners, Duitsland en Frankrijk, aanzienlijke moeilijkheden.
En wat gaan we doen?
de belastingen op deze structuren nog verder verhogen?
Want men legt jullie uit dat het rijken zijn.
Voor mij zijn ondernemers, en in het bijzonder kmo-bazen, geen rijken, maar motoren voor onze samenleving.
Ze creëren werk, ze creëren activiteit, ze betalen belasting, ze zorgen ervoor dat de solidariteit kan blijven werken.
En dus mogen we bazen niet tegenover werknemers plaatsen.
Bazen en werknemers zijn de schakels van dezelfde ketting, en het is die ketting die België doet voortgaan.
Dus, dames en heren, we hebben verbintenissen aangegaan in de campagne en ik zal ze niet verraden.
En dus, met de Mouvement Réformateur, zullen we een regering hebben, maar we zullen een regering hebben die de fiscale druk verlaagt op degenen die ons land doen draaien.
Deze federale vorming zal er ook voor moeten zorgen
dat ons land opnieuw op de kaart wordt gezet, dat er gebroken wordt met een hele reeks taboes, dat onze werkloosheidsregels worden afgestemd op de rest van de Europese landen, dat de echte zieken beter begeleid en opgevangen worden, maar dat de zogenaamde zieken, want die bestaan, gesanctioneerd worden, dat valse attesten verdwijnen.
We zullen ervoor moeten zorgen dat onze medeburgers opnieuw vertrouwen krijgen in de doeltreffendheid van de Staat.
Want, dames en heren, ik zal jullie niet liegen, waarom zijn de belastingen zo hoog in ons land?
Omdat de Staat niet efficiënt genoeg is?
Omdat er te veel overheidsstructuren zijn?
Maar ook omdat de Staat zich met te veel dingen wil bezighouden?
Stel je voor, in Vlaanderen heeft men net een cheque van 250 euro uitgevonden om Vlamingen ertoe te bewegen bepaalde energiezuinigere koelkasten te kiezen.
Beseffen we wel in welke wereld we leven?
De Staat gaat zich zelfs bezighouden met de koelkast die je koopt.
Hoe wil je de belastingen verlagen als de Staat bij elk initiatief moet betalen?
Dus ja, als we een efficiëntere Staat willen, zal die Staat zich ook moeten concentreren op zijn essentiële taken.
Veiligheid garanderen, kwaliteitsvol onderwijs voor iedereen bieden, solidariteit garanderen, maar een einde maken aan de gadgets.
We moeten stoppen met de kleine subsidies, de kleine cheques.
die over het algemeen een mooi persartikel opleveren, maar die jullie twee tot drie keer betalen via jullie belastingen.
Dus ja, dames en heren, we zullen hervormingen doorvoeren die pijn zullen doen.
We zullen rechtvaardige hervormingen doorvoeren.
We zullen hervormingen doorvoeren voor een efficiënter België.
We zullen hervormingen doorvoeren om de last van de Staat te verlichten, want liberalen willen niet méér Staat, maar béter Staat!
Dus, een laatste woord om jullie over onze politieke formatie te vertellen.
Om jullie eerst te bedanken voor de verkiezingsoverwinning van 2024, maar ook om jullie te verzekeren dat deze verkiezingsoverwinning geen betoverde tussenpauze mag zijn.
We moeten duurzaam de eerste Franstalige politieke kracht blijven, want deze hervormingen zullen tijd vergen.
Want als we ons land hervormen, is het niet om anderen toe te laten enkele jaren later de slechte gewoontes te herstellen.
Want fundamenteel ben ik ervan overtuigd, zijn we ervan overtuigd dat het liberale project is wat België nodig heeft.
Daarom zullen we de komende maanden ons studiecentrum versterken.
En ik nodig jullie allemaal uit om deel te nemen aan de reflectie, om jullie expertise aan te brengen, want jullie hebben allemaal een expertise.
Jullie hebben de belangrijkste expertise, die van de ervaring van jullie leven, van jullie vaardigheden, van het vak dat jullie dagelijks uitoefenen, van de situaties die jullie meemaken.
We zullen ook vanaf februari een rondgang beginnen in alle provincies van Wallonië, maar ook van Vlaanderen en in Brussel, om onze beleidslijnen uit te leggen, om naar jullie te luisteren.
Want ik heb het net gezegd, de koers is duidelijk.
De hervormingen, we zullen ze doorvoeren.
Maar hun uitvoering zal natuurlijk vrij overgelaten worden aan jullie reflectie, aan jullie bijdragen.
Want we kunnen niet alleen hervormen, we moeten hervormen samen met jullie, zodat deze hervormingen echt doeltreffend zijn.
We zullen ook in de komende weken onze verankering in het maatschappelijk middenveld versterken.
We zullen naast jullie staan bij een hele reeks initiatieven. We zullen naar de pleinen gaan, we zullen overal gaan waar er mensen zijn.
Want men mag niet alleen tijdens verkiezingscampagnes naar buiten komen. De rol van een grote volksbeweging als de Mouvement Réformateur is om dagelijks aan de zijde van onze medeburgers te staan.
En ik zou me in het bijzonder willen richten tot en bedanken onze lokale verkozenen, want zij zijn onze eerste ambassadeurs. Laat ons dagelijks de informatie doorspelen.
Vraag het ons. We zullen jullie alle informatie doorsturen.
We zullen aanwezig zijn op het terrein. Dat zal het geval zijn voor alle parlementsleden van de MR, ook voor de ministers.
Dus in 2024 had ik jullie gezegd dat het jaar intens zou zijn. Maar 2025, dat zal nog beter worden.
Want in 2024 heb ik jullie gevraagd om voor de partij te werken. In 2025 gaan we voor het land werken.
Dus ik wens jullie een uitstekend 2025. En vergeet niet, met de MR breekt de toekomst aan!