Voor zijn eerste toespraak als voorzitter van de provinciale MR-federatie Luik heeft Mathieu Bihet bevestigd dat het Palais des Congrès een Luikse "liberale thuis" is. Hij volgt Pierre-Yves Jeholet op, die hij bedankt omdat hij van de MR de eerste politieke kracht van de provincie heeft gemaakt, met bijna 40 burgemeesterschappen en zowat 500 verkozenen.
Door de traditie van de nieuwjaarswensen op deze emblematische plek in stand te houden, ondanks recente pogingen tot verstoring door extreemlinkse groepjes, stelt de MR een belangrijke politieke daad: we hoeven ons niet te verbergen, we hoeven ons niet te verontschuldigen voor ons bestaan, en we hoeven niet af te zien van onze aanwezigheid in de publieke ruimte.
Hij herinnert eraan dat, dankzij de resultaten van 2024, de MR beschikt over op elkaar afgestemde hefbomen op gemeentelijk, provinciaal, Waals, federaal en Europees niveau, en somt de emblematische dossiers op die door de liberalen worden gedragen: beperking van de werkloosheidsuitkering in tijd, terugkeer van kernenergie, administratieve vereenvoudiging, hervorming van de registratierechten, fusie van politiezones, rationalisering van de provinciale structuren en de economische instrumenten. Wallonië moet uit zijn toestand "onder infuus" komen om werk te belonen, de concurrentiekracht te versterken en het overheidsgeld daar te besteden waar het echt nuttig is.
Ten slotte roept hij militanten, verkozenen en sympathisanten op om van 2026 een jaar van engagement en "liberale trots" te maken, verenigd rond vrijheid, arbeid en verantwoordelijkheid, en met de moed om hervormingen door te voeren, ook wanneer ze niet in de smaak vallen.
Lees de volledige eerste toespraak van Mathieu Bihet als voorzitter van de MR-federatie Luik
Beste vrienden, Wat een plezier om jullie vanavond zo talrijk terug te zien, hier, in het Palais des Congrès van Luik. Een symbolische plek, een plek van traditie, een plek die iets essentieels zegt: de Mouvement Réformateur is thuis in Luik, zoals het thuis is overal waar de democratie vrij kan worden uitgeoefend! Sta me toe, voordat ik verder ga, te beginnen met een oprechte hulde aan mijn voorganger als provinciaal voorzitter: Pierre-Yves Jeholet. Onder zijn impuls is de MR de eerste politieke kracht van de provincie Luik geworden, met bijna 40 burgemeesterschappen en zowat 500 verkozenen. Dit succes is geen toeval. Het is de vrucht van een totale inzet, van een duidelijke politieke lijn, van ambitieuze akkoorden die met vastberadenheid werden gesloten, en van een uitgesproken visie voor onze provincie, voor Wallonië en voor het land. Pierre-Yves, dank je voor je engagement, dank je voor je eisen, en dank je voor wat je bijdraagt en nog zult bijdragen aan de Luikse MR! En sta me een knipoog toe. Vorig jaar, in diezelfde periode, was Pierre-Yves afwezig, slachtoffer van een val op een ijsplaat. Hij had me toen gevraagd om enkele woorden namens hem te spreken. Dit jaar is Pierre-Yves wel degelijk aanwezig, stevig rechtop. En als ik vanavond het woord tot jullie richt, doe ik dat nu in eigen naam, met veel bescheidenheid, maar ook met grote vastberadenheid. We zijn dus hier, in het Palais des Congrès, trouw aan een traditie. En die keuze is niet toevallig. De voorbije maanden werden meerdere bijeenkomsten van de MR in Luik verstoord en aangetast door geweld van extreemlinkse groepjes die zich antifascistisch noemen, maar die zichzelf in werkelijkheid buiten het democratische speelveld plaatsen. Ze maken ook deel uit van het kleine linkse clubje dat het resultaat van de stembusuitslag weigert te aanvaarden. Laten we de vraag simpel stellen: in welk democratisch land zou een partij als de onze zich moeten verbergen om samen te komen, te debatteren of samen een glas te drinken om het nieuwe jaar te vieren? De MR moet zich niet verbergen. De MR moet zich niet verontschuldigen voor haar bestaan. De MR moet niet afzien van haar aanwezigheid in de publieke en democratische ruimte! In dat verband wil ik een oprecht dankwoord richten aan de ordediensten. Ook vanavond zijn zij aanwezig en waakzaam om de vrijheid en veiligheid van iedereen te waarborgen. In een soms gespannen context vervullen zij hun opdracht met professionalisme, kalmte en plichtsgevoel. Dank u! We zeggen het zonder omwegen: het respect voor het gezag, voor de rechtsstaat en voor wie deze doen leven, is niet onderhandelbaar. En als er buiten "betogers" zijn die vastberaden zijn om het feest te verstoren, laat ze het weten: men speelt de uitslag van verkiezingen niet eindeloos opnieuw af. De democratie heeft gesproken. Ze geldt voor iedereen. Deze democratische vastberadenheid, deze politieke duidelijkheid, danken we ook aan onze voorzitter, Georges-Louis Bouchez. In een soms vijandig, vaak karikaturaal klimaat, tonen de MR en haar vertegenwoordigers een opmerkelijke moed en kracht. Zij nemen ambitieuze hervormingen op zich. Zij weigeren demagogie. Zij houden een duidelijke, liberale, coherente lijn aan… Terwijl anderen liever angsten strelen of illusies in stand houden. Deze moed is niet altijd comfortabel. Maar hij is onmisbaar. En hij eert de Mouvement Réformateur. Beste militanten, De voorbije dagen legde de voorzitter van de Parti Socialiste in een interview uit dat de terugkeer naar een werkloosheidsuitkering van onbeperkte duur "onmogelijk" zou zijn. Een mooie flits van helderheid aan het begin van het jaar. Bij elke moedige hervorming die door een regering zonder socialisten wordt genomen, herhaalt zich hetzelfde scenario: ze bestrijden ze met felheid, ze hekelen ze met demagogie… maar ze draaien ze nooit terug. Waarom? Omdat deze hervormingen noodzakelijk zijn. Omdat ze werken. Omdat ze het algemeen belang dienen en bijdragen aan de houdbaarheid van onze solidariteit. De arbeidshervorming is een MR-hervorming. Ze wordt op federaal niveau gedragen door David Clarinval, in Wallonië door Pierre-Yves Jeholet. Ze plaatst arbeid weer centraal in ons economisch en sociaal model. Ze beloont wie werkt en beschermt wie het echt nodig heeft, en maakt tegelijk een einde aan een systeem dat mensen te vaak in inactiviteit opsloot. En deze hervorming staat niet alleen. Sinds het begin van de legislatuur hervormen de liberalen op alle beleidsniveaus. De terugkeer van kernenergie, want ideologie produceert geen elektriciteit en waarborgt op geen enkele manier onze energetische soevereiniteit. De administratieve vereenvoudiging, om de actieve krachten te bevrijden in plaats van ze te verstikken. De hervorming van de registratierechten, om de toegang tot eigendom te vergemakkelijken. De fusie van de politiezones, voor meer efficiëntie, nabijheid en veiligheid. Als er vandaag protest is, komt dat niet omdat we niets doen. Het komt precies omdat we hervormen: snel, krachtig en grondig. En dat schudt hen wakker die te gewend waren aan een onbeweeglijk Wallonië, permanent onder infuus van overheidsgeld. De voortreffelijke senator Malhuret herinnerde nog enkele weken geleden in de Franse Senaat vanaf het spreekgestoelte: "alles wat beweegt, wordt belast. Alles wat nog beweegt, wordt gereguleerd, en alles wat niet meer beweegt, wordt gesubsidieerd." We moesten uit die toestand van lethargie geraken, gevoed door een links dat steeds medeplichtiger werd aan inactiviteit en subsidieclientelisme. Ja, het geld, jullie geld, dat verkwist wordt, dat is voorbij. We rationaliseren. We vereenvoudigen. We zoeken naar efficiëntie. De MR is, meer dan ooit, de hervormende partij. En sta me toe zeer duidelijk te zijn over een essentieel punt. Belastingen verhogen heeft nooit tot lagere tekorten geleid. Elke keer dat deze keuze werd gemaakt, werden de overheidsfinanciën niet gezond gemaakt; de overheidsuitgaven bleven stijgen, terwijl ze vandaag al duizelingwekkende niveaus bereiken. De MR maakt een andere keuze: die van verantwoordelijkheid. Liever dan altijd meer te vragen aan wie werkt en ondernemer is, willen wij beter uitgeven, efficiënter uitgeven, en het overheidsgeld concentreren waar het echt nuttig is. We hebben momenteel een historische kracht: hefbomen die zo op elkaar afgestemd zijn als nooit tevoren. De economie, de werkgelegenheid en de steun aan zelfstandigen met David, Pierre-Yves en Éléonore. De landbouw met Anne-Catherine en David. De veiligheid met Bernard. Aan het hoofd van Wallonië, Adrien, omringd door onder anderen Jacqueline en Valérie op een sleutelpositie in de Federatie Wallonië-Brussel. En natuurlijk energie met Cécile in Wallonië en mezelf op federaal niveau. Deze coherentie is geen toeval. Het is een kracht om te handelen, en we moeten ze ten volle opeisen. Ook in de provincie Luik gaan de hervormingen vooruit. Zowel bij de Provincie, onder impuls van de liberalen, met Katty Firquet en André Denis, als in de verschillende structuren en intercommunales. De ziekenhuishervorming gaat verder om kwaliteitszorg in onze provincie te waarborgen. De economische instrumenten worden beter afgestemd op hun opdrachten. Minder verspreiding, meer impact. Ook daar handelen we. Want liberaal zijn, hervormer zijn, is een methode. We beloven niet alles aan iedereen. Maar we doen waarvoor we verkozen zijn. Het einde van de onbeperkte werkloosheidsuitkering: we hebben het gezegd, we hebben het gedaan. De terugkeer van kernenergie: we hebben het gezegd, we hebben het gedaan. De fiscale hervorming en de verhoging van de belastingvrije som: we hebben het gezegd, we hebben het gedaan. De verlaging van de registratierechten: we hebben het gezegd, we hebben het gedaan. De verhoging van de vereisten in ons onderwijs: we hebben het gezegd, we hebben het gedaan. Dat is de MR-methode: hervormingen en efficiëntie. Sta me toe af te ronden met wat ons vanavond samenbrengt. Als we hier zijn, is dat niet enkel om een balans van het afgelopen jaar op te maken of politieke perspectieven te schetsen. Het is ook om elkaar het beste toe te wensen. Voor 2026 wens ik ons helderheid toe, omdat onze tijd dat vereist. Ik wens ons moed toe, omdat de beloning aan het einde van de inspanning ligt. Ik wens ons vertrouwen toe, in onze ideeën, in ons project, in ons vermogen om dit land te veranderen. En ik wens ons vooral toe dat we verenigd blijven, militanten, verkozenen, sympathisanten, rond wat de kracht van de MR uitmaakt: vrijheid, arbeid en verantwoordelijkheid. Hannah Arendt schreef dat "moed de eerste van de politieke deugden is". Daar sluit ik me volledig bij aan. De moed om de waarheid te zeggen over de budgettaire, sociale en democratische uitdagingen. De moed om te besturen door uit te leggen, te overtuigen, en soms door te misnoegen. De moed om aan toekomstige generaties te denken, zonder angsten te voeden of het onmogelijke te beloven. Dit is de moed die de Mouvement Réformateur belichaamt. Dit is de moed die we samen zullen dragen op alle niveaus waar we verantwoordelijkheid opnemen. Dus, aan jullie allemaal, wens ik een uitstekend 2026: een jaar van engagement, een jaar van hervormingen, een jaar van liberale trots. Dank jullie wel. Gelukkig nieuwjaar aan iedereen. En leve de Mouvement Réformateur!