Deze dinsdag stelde UNIA, het Interfederaal Centrum voor gelijke kansen en de bestrijding van racisme en discriminatie, in de commissie Gelijkheid van het Parlement van de Federatie Wallonië-Brussel zijn activiteitenverslag 2025 voor. Bij die gelegenheid ondervroeg liberaal volksvertegenwoordiger Clémentine Barzin de instelling over bepaalde van haar communicaties en standpunten, met name in het controversiële dossier van de Nederlandse zangeres Sophie Straat. Ze nodigde UNIA ook uit om, binnen het kader van haar opdrachten, een reflectie te voeren over het fenomeen “wokisme” en de mogelijke uitwassen en gevolgen ervan voor onze sociale cohesie.
“ Alle blanke mannen, naar achteren! Het is tijd voor de meisjes, de queer personen en de personen van kleur. Geen tijd voor nuance: we zijn al veel te laat, al lang te laat voor nuance. Alle blanke mannen naar achteren, blanke mannen naar achteren!”, had zangeres Sophie Straat uitgeroepen tijdens een concert in Gent.
Deze zaak leidde tot een honderdtal meldingen bij UNIA. In een persbericht oordeelde de codirectie van de instelling dat er geen “voldoende aanwijzingen waren om te besluiten tot een schending van de antidiscriminatiewetgeving of tot strafbare haatzaai” te bestaan. En preciseerde dat het ging om “een artistieke prestatie met een politieke boodschap die structurele ongelijkheden aan de kaak wil stellen”, een symbolisch gebaar bedoeld om bestaande machtsverhoudingen te hekelen, eerder dan een echte oproep tot uitsluiting.
Deze reactie, die al eerder onder de aandacht van de minister van Gelijkheid in commissie was gebracht, verontrustte liberaal volksvertegenwoordiger Clémentine Barzin, die zich zorgen maakte over het signaal dat dit soort standpunt kan uitzenden, met name naar jongeren, op een leeftijd waarop kritisch denken wordt opgebouwd.
Hoewel UNIA in zijn presentatie de nadruk legde op zijn rol in de strijd tegen de polarisering van de samenleving, nodigde Clémentine Barzin de instelling uit om zich niet te beperken tot bepaalde vormen van discours of gedrag. Ze benadrukte zo het belang van een reflectie over “wokisme” en de uitsluitingsmechanismen die daaruit voortvloeien.
“Het is een reëel fenomeen dat ook uitsluiting kan veroorzaken. In het geval van zangeres Sophie Straat organiseert men de culturele ruimte op basis van criteria die verband houden met huidskleur. Wat de intentie van de artiest ook is, zelfs als het gaat om het aanklagen van onrecht uit het verleden of het creëren van zogenaamd beschermde ruimtes, deze aanpak herintroduceert een willekeurige biologische verdeling, daar waar burgers juist verenigd zouden moeten worden. We verdelen onze samenleving en tasten onze sociale cohesie aan”, legde Clémentine Barzin uit.
De directeur van UNIA van zijn kant gaf aan “kennis en akte te nemen” van de vraag die de liberale volksvertegenwoordiger opwierp over “wokisme”.
Clémentine Barzin blijft aandachtig voor het vervolg dat aan deze tussenkomst wordt gegeven en voor het werk dat de instelling verricht in de strijd tegen alle vormen van discriminatie en polarisering.