73 miljoen € staan ingeschreven in de totale begrotingen van de GGC en de COCOF om daklozen te helpen. Een budget dat verdubbeld zal zijn tijdens deze legislatuur 2019-2024, geleid door de PS-DéFI-Ecolo-coalitie in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Tegelijkertijd is ook het aantal daklozen verdubbeld.
De dakloosheid terugdringen, echt een prioriteit voor deze regering? Volgens Bruss'Help zijn vandaag ongeveer 7.200 personen dakloos in ons Gewest, waarvan 18% vrouwen en 13,7% minderjarigen.
Zoals gewoonlijk probeert de Brusselse regering zich vrij te pleiten van haar verantwoordelijkheden. Deze meerderheid gebruikt de federale zondebok om het falen van haar eigen beleid te verhullen, door de opvangcrisis in te roepen. Ze vergeet echter te vermelden dat 43% van de daklozen de Belgische nationaliteit heeft, voor wie de statuutkwestie zich niet stelt. En toch komt er geen enkele duurzame oplossing tot stand. Zonder de aanzienlijke federale steun van 20 miljoen € te vergeten.
Alle indicatoren staan in het rood. In dit verband heeft de OESO net een scherp rapport uitgebracht over het Brusselse gewestelijke beleid, met name inzake beheer van de overheidsfinanciën, mobiliteit, bestuur en toegang tot een waardige en betaalbare woning. Deze studie wijst op het falen van het beheer van het sociale woningpark. Moeten we de 50 tinten links eraan herinneren dat menselijke waardigheid niet tevreden kan zijn met een calamiteus beheer van ongezonde sociale woningen? Te veel situaties doen de overheid gelijken op een huisjesmelker!
Zeker, de Brusselse regering heeft sinds 2019 geïnvesteerd in tijdelijke oplossingen zoals noodopvang, tijdelijke bezettingen van leegstaande gebouwen, transitwoningen en hotelopvang. Deze tijdelijke oplossingen laten mensen niet alleen in onzekerheid, maar hebben ook op langere termijn een impact op hun psychosociale welzijn.
In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is 53,8% van de daklozen al één jaar of langer dakloos en 34,5% al meer dan twee jaar! De cijfers en de duur nemen toe en dat baart me zorgen.
Volgens de conclusies van een studie van het Departement Toegepaste Economie van de ULB (DULBEA), uitgevoerd in 2022, zou het herhuisvesten van daklozen niet duurder zijn dan het voortzetten van het beheer van dakloosheid. Ander overheidsbeleid is mogelijk. Er is echter wil en vervolgens politieke impuls nodig!
De linkse tinten zingen unaniem dat de oplossing huurregulering zou zijn. Die zou, als bij toverslag, de hele kwestie van toegang tot betaalbare huisvesting oplossen. En jammer dan voor het eigendomsrecht en de lasten van de verhuurders. Alsof men er nog een laagje bovenop wil leggen om de middenklasse te doen wegvluchten, diegenen die de kas van het gewest vullen, maar voor hoe lang nog?
Dakloosheid is geen onvermijdelijk lot. We moeten aan de oorzaken werken, in een context van verarming en vastgoeddruk. Het recht op huisvesting is een kwestie van menselijke waardigheid. Het is verankerd in onze grondwet. De MR draagt oplossingen aan. Al 15 jaar pleiten de liberalen voor de huurtoelage, waartoe deze meerderheid nu eindelijk overgaat. Vandaag geniet 11.000 mensen ervan, in een win-winlogica voor huurder en eigenaar.
Het zijn niet de gebouwen die Brussel mist. Publiek-private partnerschappen hebben hun doeltreffendheid bewezen. Het gewest telt 2,5 miljoen m² lege ruimtes. Het zijn de politieke prioriteiten die niet in overeenstemming zijn met de verwachtingen van de burgers en de uitdagingen van vandaag en morgen. We moeten ons de middelen geven, ondanks de afgrondelijke financiële moeilijkheden waarin de regering het gewest heeft gestort.
Na 20 jaar wanbestuur is het meer dan tijd om de encyclopedie van linkse mislukkingen te sluiten.
Latifa Aït-Baala
Brusselse volksvertegenwoordiger