8 maart: Voor een feminisme dat verbindt

Naar aanleiding van de Internationale Vrouwendag zullen we met duizenden op straat komen om eraan te herinneren dat gelijkheid een blijvende strijd blijft. Ik deel die overtuiging. De rechten van vrouwen zijn nooit definitief verworven en moeten onvermoeibaar worden verdedigd. We zijn nog ver van die gelijkheid waarvoor ik, net als zovelen, al zo lang strijd. Dit jaar stoort de slogan die voor de mars werd gekozen mij echter diep: “Allen tegen Arizona”. De strijd voor vrouwenrechten verdient beter dan slogans die de democratische cultuur verzwakken. Een regering is de uitdrukking van vrije en pluralistische verkiezingen. Men kan, en moet, debatteren, kritiek geven, bepaalde beslissingen betwisten. Dat is zelfs de kern van de democratie. Men kan tegen bepaald beleid zijn, tegen bepaalde hervormingen. Maar men kan niet “tegen” een democratisch verkozen regering zijn, alsof die illegitiem zou zijn. Deze slogan stelt nog een ander probleem: hij sluit een deel van de vrouwen uit, want onder de Belgische kiezers hebben velen gestemd voor de partijen die vandaag aan de regering zijn. Zij kunnen bepaald beleid steunen en ander beleid bekritiseren, zoals elke burger in een democratie. Hen symbolisch uitsluiten van een betoging die bedoeld is om alle vrouwen te verdedigen, is een fout. Het feminisme herleiden tot een politiek kamp, is het verarmen. In werkelijkheid bestaat er in België geen “feministische” partij. Maar er bestaan feministen in alle partijen. Vrouwen, en mannen, die, links, in het centrum of rechts, werken aan de vooruitgang van gelijkheid. De rechten van vrouwen zijn altijd vooruitgegaan dankzij brede coalities en engagementen die de partijgrenzen overstijgen. 8 maart moet ons herinneren aan een tragischer realiteit. In sommige delen van de wereld betogen vrouwen niet om hun rechten te verbeteren, maar om het recht te hebben om te bestaan. In Iran werden vrouwen gevangengezet, geslagen of geëxecuteerd omdat ze hun sluier hadden afgenomen. In Afghanistan worden vrouwen letterlijk uit het openbare leven gewist: beroofd van onderwijs, werk, vrijheid door een gecodificeerde barbaarsheid. Voor hen kan betogen leiden tot gevangenschap, verkrachting of dood. 8 maart moet dat moment van internationale solidariteit zijn met wie alles riskeert voor hun vrijheid. Dat is de essentie van feminisme: de rechten van vrouwen overal verdedigen, en allen samenbrengen die daarin geloven. Omdat gelijkheid aan geen enkele partij toebehoort. Ze behoort toe aan alle vrouwen.  

Door Viviane Teitelbaum, senator